Τα στραβά που συνηθίσαμε

Του Διαμαντή Μπασαντή

Απόβραδο Κυριακής. Στο αυτοκίνητο. Μπροστά η σκοτεινή θάλασσα. Ασταμάτητη η βροχή στα τζάμια. Ξαφνικά χτυπά το τηλέφωνο. Ένας ανδριώτης φίλος. Ανταλλάσουμε δύο κουβέντες. Και ξαφνικά αρχίζει να λέει:
- – Δυστυχώς η Άνδρος αναπτύχθηκε πολλά χρόνια πριν τα άλλα νησιά. Πολύ πριν ο πρώτος τουρίστας εμφανιστεί στην Ελλάδα. Αυτό έγινε στην πορεία εμπόδιο.
– – Δεν σε καταλαβαίνω, απάντησα.
– – Να σου εξηγήσω, ξαναλέει, η αγορά στην Χώρα πεζοδρομήθηκε πολύ πριν στην Ελλάδα μάθουμε τους πεζοδρόμους. Όλη η Χώρα αναπτύχθηκε γύρω από τον πεζόδρομο. Εκείνη την εποχή κανείς δεν έβλεπε την θάλασσα σαν καλοκαιρινή διασκέδαση. Τότε η θάλασσα ήταν δουλειά, ήταν εμπόριο. Και τα κτήματα είχαν παραγωγική αξία. Η παραλία δεν είχε. Έτσι, ο δρόμος του Νειμποριού άφησε ανέγγιχτα τα κτήματα και κατέστρεψε την παραλία. Το ίδιο συνέβη στα Γιάλια. Το ίδιο και στο Μπατσί. Έτσι χαλάσαμε μερικές από τις ωραίες παραλίες μας. Οι δρόμοι τις περιόρισαν στο ελάχιστο. Σήμερα δεν μπορείς να περπατήσεις εκεί γιατί αυτοκίνητα και άνθρωποι γίνονται ένα. Και στο Νειμποριό και στα Γιάλια και στο Μπατσί. Να σου θυμίσω πως στα Γιάλια έχουμε και ένα ντουβάρι μέχρι απάνω. Πώς να σταθεί επισκέπτης το καλοκαίρι σε αυτές τις παραλίες;
– – Σωστά τα λες…
– – Ναι αλλά δεν γίνεται τίποτα! Έπρεπε να είχε φτιαχτεί ένας περιφερειακός δρόμος στο Νειμποριό. Να περνάνε τα αυτοκίνητα από μέσα. Και να γίνει στην παραλία ένας ωραίος πεζόδρομος. Αυτό θα έδινε διέξοδο προς την θάλασσα. Αλλά και μια ανάσα στην φορτωμένη αγορά το καλοκαίρι. Σκέψου τραπεζάκια στην παραλία και βόλτα με τα πόδια όπως στις Σπέτσες; Θα έδινε νέα πνοή στην πόλη.
– – Είχα διαβάσει την πρόταση, απάντησα, πριν χρόνια σε μια παλιά ανδριώτικη εφημερίδα. Μου την είχε δώσει ο Αντώνης Πολέμης. Ήταν αντιπολιτευτική πρόταση. Αλλά δεν πήγε πάρα πέρα. Ούτε αυτοί που την πρότειναν…
– Δυστυχώς, κατέληξε, η Άνδρος αναπτύχθηκε πρόωρα τότε που η θέα και η παραλία δεν είχαν αξία. Να δω αν θα βρεθεί κανείς να σκεφτεί το αυτονόητο τώρα που τα κτήματα δεν έχουν πια την αξία που είχανε.
Με την φράση αυτή με αποχαιρέτισε. Έμεινα αναλογιζόμενος τον διάλογο. Μετά γύρισα και τον κατέγραψα μήπως και δούμε τα στραβά που συνηθίσαμε…
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΝΕΙΜΠΟΡΙΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ. ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ…….
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την πληροφορία. Εδώ και χρόνια δεν έχουμε ακούσει κάτι. Απλώς το είχα διαβάσει κάποτε. Να ελπίσουμε πως θα προχωρήσει γιατί αν συγχρόνως φτιαχτεί και ο παραλιακός δρόμος τότε η πόλη θα μπορεί να απλωθεί προς την θάλασσα. Θα είναι μια μεγάλη αλλάγή για την Χώρα.
Εχω κυριολεκτικα ”στεγνωσει” και απογοητευθει γιατι εχω δυστυχως διαπιστωσει στην πραξη την ξενοφιλια και την Απαξιωση των οσων ντοπιων επιστημονων και σκεπτομενων εξακολουθουν να ”εχουν αποψη” και να την δημοσιοποιουν για το Κοινο Ωφελος !! Χρονια ολοκληρα τωρα, παραλληλα με την οποια επαγγελματικη μου απασχοληση συνεχιζω να εκπονω σειρα Μελετων και Προμελετων για χρησιμα και αναγκαια Εργα και Υποδομες στην Ανδρο. Η αμεριστη αφοσιωμενη μου αγαπη στον τοπο μου ομως ΟΥΔΕΠΟΤΕ εκτιμηθηκε και αξιοποιηθηκε. Μια τετοια Προμελετη προβλεπει και τον Ολοκληρωμενο και Συγχρονο Ανασχεδιασμο Κυκλοφοριακων Ρυθμισεων – Σταθμευσεων – Πεοζοδρομησεων – Ποδηλατικων και Περιπατητικων Διαδρομων τοσο για γην Χωρα
..οσο και το Γαυριο και την Ζωνη Παραλιας απο το Γαυριο εως και το Κυπρι. Κανενας ομως των κυριων Δημαρχων και λοιπων τοπικων στελεχων Τ.Α. δεν με καλεσε να ενημερωθει και να το βαλει σε προγραμματισμο, που επισης ως Συμβουλος Αναπτυξιακων και Συγχρηματοδοτουμενων Προγραμματων της Ε.Ε. θα μπορουσα να συνδραμω στην Ενταξη.
Σκεφθηκε ποτέ κανείς τί θα πάθει το Μπατσί και τα παραλιακά μαγαζιά εάν ο παραλιακός δρόμος καταστραφεί και προχωρίσει λίγο πιο μέσα η θάλασσα έπειτα απο το κατασκευαστικό αίσχος του αλιευτικού καταφυγίου σε επαναλαμβανόμενα έκτακτα καιρικά φαινόμενα π.χ. 10-12 μποφόρ.?
Σκέφθηκε ποτέ κανείς τι θα πάθει εάν η θάλασσα περάσει μέχρι τα μαγαζιά και τα σπίτια της παραλιακής του οικισμού του Μπατσίου;