Η μνημειακή βρύση της Μονής Παναχράντου

 

Η πρόσκληση/πρόκληση μεγάλη: να δούμε τη νέα, καλλιμάρμαρη βρύση της  Μονής Παναχράντου που τοποθετήθηκε σε περίοπτη θέση στο προαύλιο της εκκλησίας.

Όμως ο δρόμος για την Πανάχραντο άθλιος. Πιο άθλιος δεν γίνεται. 1000 μέτρα με τεράστια νεροφαγώματα και μεγάλες πέτρες, αλλά και βράχια στη μέση του δρόμου! Δεδομένη πλέον η αδυναμία πρόσβασης από την Χώρα στο πιο ιστορικό και γνωστό μοναστήρι της Άνδρου. Μην έχοντας άλλη διαφυγή, αφού βρεθήκαμε εκεί, συνεχίσαμε μέχρι το τέλος.

Στο μοναστήρι βρεθήκαμε μπροστά σε μια σπουδαία μνημειακή κατασκευή, που επιμελήθηκε ο πατήρ-Αέτιος. Μια υπέροχη μαρμάρινη βάση ύψους 1,80 και πλάτους 1,50 που η βάση της σκαλίστηκε σε ένα μεγάλο συμπαγές κομμάτι μάρμαρο και ζυγίζει 750 κιλά!! Για να σηκωθεί η βάση και να μπει στη θέση της χρειάστηκε γερανός, μηχανήματα και 8 εργάτες! Η βρύση κατασκεύστηκε και ήρθε από χώρα το εξωτερικό έναντι πολύ μικρού χρηματικού ποσού.

Από την βρύση τρέχει 24 ώρες το 24ώρο νερό από μια ξεχωριστή πηγή που λέγεται «αγίασμα». Το μοναστήρι έχει και άλλη μεγάλη πηγή από την ίδρυση του από την οποία υδρεύεται. Το «αγίασμα» είναι νεώτερη πηγή που ανάβλυσε, κατά πως λέγεται, μετά την έλευση στην Μονή της κάρας του Αγίου Παντελεήμονα το 1705.

 

 Μέχρι σήμερα η πηγή αυτή ήταν σε παρακείμενο διάδρομο χωρίς καλή οπτική. Τώρα μεταφέρθηκε 5-6 μέτρα πιο πέρα στον ανοιχτό προαύλιο χώρο. Με τη νέα μαρμάρινη βρύση το μεσαιωνικό προαύλιο και βυζαντινή εκκλησία απόκτησαν μια άλλη διάσταση. Η τελική διαμόρφωση του προαύλιου χώρου απαλλαγμένη από τις βαριές νεώτερες κατασκευές του μέσου του 20^ου αιώνα αναδεικνύει σήμερα περισσότερο τον πέτρινο ναό. Και με την προσθήκη της νέας βρύσης το νερό, κυρίαρχο στοιχείο της ζωής, ήρθε σε περίοπτη θέση προσδίδοντας μια δυναμική αναφορά στον χώρο.

Να προσθέσουμε, ακόμα, πως άνοιξε και ο διάδρομος που συνδέει το προαύλιο με τα δωμάτια των μοναχών στο πλάι του ναού. Στον διάδρομο υπήρχαν κάποιες πρόσθετες κατασκευές (σκαλιά, πεζούλια κλπ) που είχαν προστεθεί κι αυτές στα μέσα του 20^ου αιώνα. Ο διάδρομος έκλεισε στο τέλος του με νέα τζαμένια πόρτα. Διαμορφώθηκε έτσι ένας χώρος  για το πλήθος των επισκεπτών που φτάνουν στο μοναστήρι κυρίως τα Χριστούγεννα.

Με απλές και μελετημένες κινήσεις το ιστορικό μοναστήρι της Παναχράντου απόκτησε μια εξαιρετικά λειτουργική διάσταση, ενώ αναβαθμίστηκε κατά πολύ και η γενική εικόνα του. Με δεδομένο το ιστορικό φορτίο, αλλά και το ρόλο της Μονής, η αναβάθμιση της αναβαθμίζει και το νησί μας. Αν φτιαχνότανε λίγο και ο δρόμος…

Φωτογραφίες και βίντεο copyright Εν Άνδρω.

«Εν Άνδρω»