Ο «αιρετικός» Τζίμης Πανούσης και ο ορθόδοξος Ευδόκιμος συζητούν τα της ζωής…
Ο Ευδόκιμος κι ο Πανουσης τα λένε πάνω από ένα τάμπλετ που κοιτάνε και οι δύο…
Είναι γνωστό πως ο Τζίμης Πανούσης, που έχει σπίτι στις Μένητες, έχει μακρά προσωπική σχέση με τον πατέρα Ευδόκιμο. Η απόσταση μικρή Μένητες-Φάλικα. Και η απόσταση αυτή έγινε μικρότερη από την προσωπικότητα του Ευδόκιμου, που πάντα ανοικτός προς όλους δεν κοιτά τις συμβάσεις, αλλά την ουσία των πραγμάτων. Ίσως γι’ αυτό ο «αιρετικός» καλλιτέχνης Τζίμης Πανούσης απόκτησε μέσω του Ευδόκιμου μια σταθερή αναφορά με την ορθόδοξη παράδοση.
Δεν είναι λοιπόν παράξενο πως την Δεύτερα του Πάσχα, ο Τζίμης, βρέθηκε στο μοναστήρι με την οικογένεια του, συνέφαγε με τον γέροντα και συζήτησαν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο τα της ζωής.
Και η κλασική πλέον οικογενειακή φωτογραφία: ο Ευδόκιμος με την αδελφότητα της Μονής και ο Τζίμης με την κορούλα του Φωτεινή.
Φίλος αναγνώστης που βρέθηκε μαζί τους μας έστειλε δύο φωτογραφικά στιγμιότυπα από την συνάντηση τους και τα δημοσιεύουμε ως μια ακόμα απόδειξη της μοναδικής προσωπικότητας του Ευδόκιμου που θέλγει όλους όσους τον γνωρίζουν. Ακόμα και τους «αιρετικούς» καλλιτέχνες…
«Εν Άνδρω»
Λυπάμαι,δεν είναι πια το μοναστήρι που ήξερα τις δεκαετίες 60, 70, 80………
ΣΧΟΛΙΟ ΕΝ ΑΝΔΡΩ
Έχετε δίκιο είναι πολύ καλύτερο. Τότε ήταν ένα ερείπιο και δεν το επισκέπτονταν από όλη την Ελλάδα άνθρωποι. Ο Ευδόκιμος ζούσε σε μια χαμοκέλα. Δεν είχε ηλεκτρικό. Ήταν έτοιμο να πέσει σε πάρα πολλά σημεία. Τώρα είναι ένα ωραίο μοναστήρι με φιλόξενους μοναχούς με ωραίο περιβάλλον, με είσοδο για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες, με δυνατότητα να πας χειμώνα σε λειτουργία και να μπορείς να απαγγιάσεις όταν η εκκλησία είναι γεμάτη. Και είναι γεμάτη 50-60 φρές τον χρόνο, ενώ τότε ο κόσμος πήγαινε ΜΟΝΟ του Αγίου Παντελεήμονα με μουλάρια… Κάπως έτσι, αν και αρκετά καλύτερο είναι της Αγίας που είναι εντελώς εγκαταλειμένο, οι τοίχοι του πέφτουν. Η υγρασία έχει διαλύσει μερικές πτέρυγες. Τα κειμήλια του κανείς δεν ξέρει αν συντηρούνται… Είναι όπως ήταν της Παναχράντου τις δεκαετίες που λέτε. Να πηγαίνετε καμιά φορά για να θυμηθείτε τι νοσταλγείτε….
1. Δεν είναι καθόλου καλό να κρύπτονται πίσω από την ανωνυμία ειδικά τα πικρόχολα σχόλια, αλλά ο γράφων πρέπει να έχει το θάρρος της γνώμης του και να τα υπογράφει με το αληθινό του όνομα.
2. Τον ηγούμενο γέροντα Ευδόκιμο Φραγκουλάκη Αρχοιμανδρίτη τον γνωρίζω από τη δεκαετία του 1950 για τον οποίον έχω νμα πω ότι έχει μια αγνή και άδολη Χριστιανική καρδιά και έχει δουλέψει αφενός τα μέγιστα για τη συντήρηση του Μοναστηρίου της Παναχράντου με την άξια βοήθεια της νυν υπαρχούσης Μοναστικής Αδελφότητας και αφετέρου έχει επιτελέσει πολυσχιδές πνευματικό έργο για τους
κατοίκους του νησιού με λόγο και με έργο.
3. Το Μονστήρι της Παναχράντου πάντοτε εφήρμοζε και εφαρμόζει το λόγο του Ιησού Χριοστού που λέει ” Τον ερχόμενον προς εμέ ου μη εκβάλλω έξω” και σε μετυάφραση ” Αυτόν που έρχεται σε μένα δεν θα τον βγάλω έξω”
Κωνσταντίνος Στρατής.
Υ/Γ Οποιος θέλει να κάνουμε διάλογο επ΄αυτού του θέματος, να υπογράψει τα σχόλια του με το πραγματικό του όνομα, αλλοιώς δεν θα συμμετέχω σε διάλογο με ανθρώπους που γράφουν ανωνύμως και δεν θα απαντήσω σε κανένα ανώνυμο σχόλιο ο,τι και αν γράφει.
Κύριε Μπασαντή γιατί δεν αναρτήσατε το χθεσινό σχόλιο μου για το μοναστήρι;;;την απάντηση μου στο σχόλιο σας εννοώ,περιείχε κάτι μεμπτό;; έβριζα;;; παρακαλώ κάντε το….για να διαβαστεί και ο αντίλογος μου ………
Κύριε Μπασαντή επειδή με ”σχολιάσατε”και βέβαια δεν μπορείτε να είσαστε στο μυαλό του καθ ενός όταν γράφει κάτι τι εννοεί σας λέγω λοιπόν τούτο. Δεν ξέρω εσείς από πόσο παλαιά επισκεπτόσαστε το μοναστήρι, εάν έχετε μεγαλώσει στην Άνδρο, αν πήγατε γυμνάσιο στην χώρα,είτε ερχόσαστε καλοκαίρια στην Άνδρο εγώ από πάρα πολύ παλαιά από τις δεκαετίες που πηγαίναμε με τα πόδια ακόμα στην συνέχεια με τους χωματόδρομους που δεν πήγαιναν και μέχρι κάτω κ.ο.κ όποτε μπορούσα πήγαινα στο μοναστήρι και ήξερα άριστα τα χάλια που επικρατούσαν στα κτίρια του.Παρ όλα αυτά εκείνο το μοναστήρι φιλοξενούσε τότε παιδάκια από διάφορα σχολεία της Ελλάδας.Θα συμφωνήσω ΑΠΟΛΥΤΩΣ ότι ο π Ευδόκιμος είναι η ψυχή του μοναστηριού και είναι αυτός που αναστήλωσε τα γκρεμισμένα κελιά φρόντισε να γίνει δρόμος για το επισκέπτονται σήμερα όλοι οι ”επώνυμοι’,αυτοί που αμφιβάλλω αν θα περπατούσαν ποτέ 2-3 ,ώρες για να πήγαιναν. ‘Τούτο λοιπόν με χαλάει Κε Μπασαντή ότι το μοναστήρι έχασε εκείνη την παλαιά πως να την πω ατμόσφαιρά του που σ άγγιζε την ψυχή ,τώρα μου θυμίζει και λίγο από…..δημόσιες σχέσεις και μ ενοχλεί αφάνταστα…….εσάς να υποθέσω πως όχι;;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ Δ. ΜΠΑΣΑΝΤΗ
Καλή μου φίλη πήγα με το μουλάρι του θείου μου σε ηλικία 8 ετών στο πανηγύρι του Αγ. Παντελεήμονα. Ήταν μια αξέχαστη εμπειρία. Πάνω από τρεις ώρες να ανέβουμε και 1,45 λεπτά να κατέβουμε. Για μια ή δύο φορές τον χρόνο όταν είσαι πιτσιρίκος ή νέος έχει γούστο. Το έκανα προπέρσι δύο φορές μια από Μεσαριά και μια από Λειβάδια. Και τέλος. Του χρόνου πάλι. Αλλά έτσι δεν ζουν μοναστήρια. Έτσι πεθαίνουν μοναστήρια. Κι έχουν πεθάνει πολλά. Μήπως η ατμόσφαιρα είναι οι μνήμες από την νεανική ηλκία μας και τίοτα άλλο. Πως θα πάνε οι νέοι σήμερα. Με μουλάρια; Πόσα μουλάρια έχουμε για να πάνε οι ηλικιωμένοι; Αφήστε τα η ζωή έχει αλλάξει ή θα την ακολουθήσουμε και θα πάμε με αυτοκίνητο ή τερμα… Τώρα πόσοι μπορούν να πάνε με τα πόδια; Τέλος προ τι αυτή η άρνηση προς τους επωνύμυς; δεν έχουν το δικαίωμα στην πίστη και αυτοί; Τι είδους χριστιανισμός ειναι αυτός που ψάχνει το λανθάνον κίνητρο και όχι την πράξη; Τέλος πάντων διαφωνούμε. Θεωρώ θετική την εξέλιξη για το μοναστήρι. ¨Έγιναν βιβλία και ημερίδες γι’ αυτό Έγινε γνωστό σε όλη την Ελλάδα, πιστοί έρχονται από παντού… Είναι ένα οικουμενικό, ένα πανελλήνιο μοναστήρι… Αναδεικνλυει την ιστορία του και την Άνδρο. Δεν το βλέπετε;
Κύριε Μπασαντή σχολιάζω ”Ανωνύμως”χωρίς να βρίζω χωρίς να χρησιμοποιώ απρεπείς λέξεις……Αυτά για το ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ. Καταλαβαινόμαστε φαντάζομαι .ΑΝΤΙΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟ . Τώρα όσο αφορά το μοναστήρι ,πράγματι καλά είχα καταλάβει ότι πήγατε κάποτε μικρός γιατί προφανώς δεν ζούσατε συνεχώς στην Άνδρο τουλάχιστον μέχρι προσφάτως.Επειδή όμως εγώ παιδιόθεν επισκέπτομαι κάθε χρόνο το μοναστήρι ανελλιπώς έχω δει πράγματα που δεν μ αρέσουν πια.Όσο για το ότι η ατμόσφαιρα που αναφέρω, είναι παιδικές μου αναμνήσεις τούτο αναιρείτε εκ του γεγονότος των ετησίων επισκέψεών μου.έχω σχηματίσει δε κάποια άποψη, την καταθέτω,δεν αποτελεί θέσφατο, όπως εξ άλλου και η δική σας.Τώρα σχετικώς με τους ”επώνυμους”βεβαίως και έχουν δικαίωμα στην πίστη,αν όμως οι επισκέψεις τους ήταν καθαρώς προσκύνημα ,δεν θα συνοδεύονταν με φωτογραφίες στα περιοδικά.!!!!!!!!!!!Γι αυτό μίλησα για Δημόσιες σχέσεις.Επειδή κάπου λέτε ότι ”έτσι τα μοναστήρια δεν ζουν”,το μοναστήρι της Παναχράντου επιζεί από την εποχή………… του Νικηφόρου Φωκά.Κάνω λάθος;;;;;Κε Μπασαντή σας ευχαριστώ για την φιλοξενία στην σελίδα σας μέσα από την οποία μου δόθηκε η ευκαιρία να μάθω και τις απόψεις σας για πολλά θέματα που αφορούν το νησί μας .Καληνύχτα και καλή συνέχεια…….
ΑΠΑΝΤΗΣΗ Δ. ΜΠΑΣΑΝΤΗ
Όντως το μοναστήρι έχει αλλάξει. ΌΠως έχει αλλάξει και η ζωή μας. Κάθε χρόνο που πάτε στο μοναστήρι βλέπετε αλλάγες. Λογικό. Κι εγώ αν με έβλεπα στον καθρέφτη μια φορά τον χρόνο θα έβλεπα αλλάγες. Όμως με βλέπω κάθε μέρα και δεν το καταλαβαίνω. Οι άνθρωποι που ζουν εκεί είναι κάθε μέρα 365 μέρες τον χρόνο. Λογικό να προσαρμόζουν τη ζωή στις ανάγκες τους. Αυτοί ζουν εκεί. Αυτούς επισκέπτονται ολοχρονίς χιλιάδες. Εμείς πάμε όταν μπορούμε. Εσείς κάθε χρόνο. Εγώ κάθα μήνα. Δείτε όμως και αυτούς πουζουν εκεί. Κάνατε μια βόλτα να δείτε τα χιλιόματρα μπαξέδες που έχουν βάλει στα χέρσα; Κάνατε μια βόλτα να δείτε τι έκαναν με τον Φτοδότη το αρχαίο νεκροταφείο των μοναχών που ήταν διαλυμένο. Ξέρετε ότι φτιάχνουν μουσείο; Εξαρτάται λοιπόν ΠΟΣΟ κάθεστε κάθε φορά και τι βλέπετε; Ή, τι ζητάτε να δείτε…
Τις φωτογραφίες δεν τις βάζουν οι επώνυμοι. Τις βάζουν οι λαϊκοί. Εγώ δεν είδα ποτέ αναρτηση επώνυμου με φωτογραφιες του εκεί… Και γιατί οι φωτογραφίες είναι κακό πράγμα; Στους μουσουλμάνους είναι στους Χριστιανούς όχι. Πηγαίνετε στο ΒΑΤΙΚΑΝΟ με τους τόσους θησαυρούς τέχνης να τους φωτογραφίσετε. Γιατί να μην χαρούν κι άλλοι την τέχνη. Γιατί να μην υπάρχουν φωτογραφίες του Γεροντα; Μέχρι τα 70 χρόνια του υπάρχουν 50 όλες κι όλες μετά υπάρχουν εκατοντάδες. Ποιος βάζει το φωτογραφικό όριο; Ο Θεός ή ο άνθρωπος: Και γιατί;
Την πίστη του καθενός δεν μπορείς να την μετρήσεις. Δεν υπάρχει τρόπος μέτρησης της.
Χάρηκα πολύ την συζήτηση μας. Είστε καλοπροαίρετος άνθρωπος. Και οι αντιρρήσεις σας είναι λογικές και κατανοητές. Χαρά μου κάποια φορά να μιλήσουμε δια ζώσης…
Καλημέρα σας Κε Μπασαντή μια διευκρίνηση παρακαλώ με ποιον θα χαιρόσαστε να τα πείτε δια ζώσης με τον κάτοχο είτε τον χρήστη του υπολογιστή;;;;;;;;;;;;;;;