Σήμερα η κουρά του νέου μοναχού στη Μονή Παναχράντου

 

Η Μονή Παναχράντου (φωτο: Εν Άνδρω)

(Η αδελφότητα της Μονής Παναχράντου μεγαλώνει. Σύμφωνα με την Μονή την Πέμπτη 19/5/2016 ο νεαρός Γεώργιος εντάσσεται οριστικά ως μοναχός στην αδελφότητα της Μονής. Μη γνωρίζοντας πολλά για την κουρά των μοναχών ανατρέξαμε τις σχετικές σελίδες της Βικιπαίδια και παραθέτουμε μαζί με την ανακοίνωση της Μονής και τα σχετικά στοιχεία για όσους θέλουν να μάθουν περισσότερα για το θέμα – Εν Άνδρω.)

Η ανακοίνωση της Μονής Παναχράντου:

“Την Πέμπτη 19 Μαίου 2016 και ώρα 18:00 το απόγευμα στην Ιερά Μονή Παναχράντου – Αγίου Παντελεήμονος Άνδρου και κατά την διάρκεια του Εσπερινού της Εορτής της Ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νικολάου θα τελεστεί η ακολουθία της μοναχικής κουράς του δόκιμου μοναχού Γεωργίου υπό του Καθηγουμένου της Ιεράς μονής Αρχιμανδρίτου Ευδοκίμου Φραγκουλάκη,  συνευχητική παρουσία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σύρου – Άνδρου Δωροθέου Β΄. Η Ιερά Μονή μετά το πέρας της ακολουθίας θα παραθέσει μοναστηριακή τράπεζα στους συμπροσευχομένους.”

Το Καθολικό της Μονής (φωτο: Εν Άνδρω)

Οι επεξηγήσεις από την Βικιπαίδεια:

Η μοναχική κουρά

Θεωρείται ως βάπτισμα, όπου το μέλος της εκκλησίας ενδύεται με το αγγελικό σχήμα, συντελώντας ουσιαστικά μία αναγέννηση στο χώρο της θείας δόξας. Για τον λόγο αυτό όπως στην βάπτιση δίδεται όνομα στον βαπτιζόμενο έτσι και κατά την μοναχική κουρά δίδεται ένα όνομα στον αναγεννημένο κατά την εκκλησία. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως ο Γρηγόριος ο Θεολόγος την κατατάσσει ανάμεσα στις τρεις γεννήσεις του ανθρώπου δηλαδή την εκ σωμάτων, την εκ του βαπτίσματος και την εξ αναστάσεως, η οποία προσιδιάζει στην αγγελική ζωή την οποία γεύεται κατά πρόληψη ο μοναχός. Ο μοναχός πλέον παντρεύεται την εκκλησία και εισάγεται ολοκληρωτικά σε αυτή την οικογένεια.

Ο γέροντας Ευδόκιμος μαζί με τον νεαρό Γεώργιο στην Μονή της Αγίας

Η τελετή

Ο υποψήφιος μοναχός αρχικά εντάσσεται δοκιμαστικά σε µια αδελφότητα. Εκεί, υπό την καθοδήγηση του Γέροντα – Ηγουμένου, ακολουθεί ένα πρόγραµµα προσευχής, διακονίας και κατήχησης, που τηρείται για ένα χρόνο ή και περισσότερο. Ύστερα από απόφαση του ηγουµενοσυµβουλίου ορίζεται η στιγμή της κουράς του υποψήφιου µοναχού. Την ιεροτελεστία θα τελέσει κάποιος ιεροµόναχος, ενώ ο ηγούµενος θα παραστέκεται στον προσερχόµενο µοναχό ως ανάδοχός του. Ο υποψήφιος φορώντας συνήθως λευκές κάλτσες και λευκή φανέλα, µετά την είσοδο του ευαγγελίου στη Θεία Λειτουργία, οδηγούµενος από τον ηγούμενο, εισέρχεται από τη θύρα του ναού κάτω από τον πολυέλαιο.

Μετά την ψαλµωδία των “διατεταγµένων απολυτικίων”, ο ιερέας κατηχεί τον µέλλοντα µοναχό διαβάζοντας την ευχή “Άνοιξον τα της καρδίας σου ώτα, Αδελφέ,…”. Ακολουθούν ερωταποκρίσεις ανάµεσα στον ιερέα και τον υποψήφιο που βεβαιώνουν την εκούσια προσέλευσή του στη µοναχική πολιτεία. Σ’ όσες ερωτήσεις απαντά θετικά αποκρίνεται: “Ναι, του Θεού συνεργούντος µοι, τίµιε Πάτερ”. Έν συνεχεία µετά τις ερωταποκρίσεις ολοκληρώνεται η κατήχηση υπό του ιερέως, όπου έπεται νέα στιχοµυθία.

Μετά και το πέρας αυτής της στιχοµυθίας, ο ιερέας απευθύνει ευχή ζητώντας τη βοήθεια του Θεού για τον κειρόµενο µοναχό. Ακολουθεί η εκφώνηση του ονόµατος του µοναχού. Ο ιερέας τότε τρεις φορές θα δώσει στον κειρόµενο µοναχό το ψαλίδι της κουράς του και ο µοναχός άλλες τρεις αντίστοιχα θα αντιδώσει το ψαλίδι διαµέσου του Ηγουµένου στον ιερέα.

Ο ιερέας κείρει την κόµη του γονυκλινή υποψήφιου στο όνοµα της Αγίας Τριάδος, ενώ οι χοροί ψάλλουν τρεις φορές το “Κύριε Ελέησον”. Ο τυπικάρης (µοναχός υπεύθυνος για την τήρηση του τυπικού) στη συνέχεια φέρνει τα µοναχικά ενδύµατα από το Ιερό Βήµα και τα επιδίδει στον ιερέα. Αυτός, αφού τα ευλογήσει τα παραδίδει στον Ηγούµενο, ο οποίος και ντύνει το νέο µοναχό.

Συνεχίζεται η Θεία Λειτουργία ψαλλοµένου του “Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε..”. Ακολουθούν τα αναγνώσµατα και ο ιερέας δίδει στο νέο µοναχό σταυρό, κοµποσχοίνι και λαµπάδα αναµµένη. Ο νέος µοναχός θα µεταλάβει πρώτος χωρίς να βγάλει το κουκούλι του. Αφού µοιραστεί το αντίδωρο, οι άλλοι µοναχοί µε τη σειρά πηγαίνουν στο νέο αδελφό που στέκεται σε στασίδι, ασπάζονται το σταυρό που κρατά και του εύχονται “καλό παράδεισο” ή άλλες αρµόζουσες ευχές. Ακολουθεί η τράπεζα, όπου ο νεοκαρείς µοναχός κάθεται πλησίον του ηγουµένου.