Το θέατρο “ήρθε και θα μείνει” στην Άνδρο…
Δημοσθένης Λάγιος – Αρετή Λαλιώτη: Το παιχνίδι του θηλυκού με το αρσενικό, που επιχειρεί να το πιάσει στο δίχτυα της…. (φωτο: Εν Άνδρω).
Τελικά το θέατρο «ήρθε και θα μείνει» στην Άνδρο. Αυτό είναι το συμπέρασμα από την παράσταση της Αρετής Λαλιώτη και του Δημοσθένη Λάγιου, στην οποία συμμετέχει επ’ ολίγο και ο έτερος του θιάσου ο Φίλιππας Γρηγόρας. Μικρός θίασος η 25η Ωρα, αλλά καλοκουρδισμένος από την Α. Λαλιώτη.
Για τα δεδομένα της περιορισμένης διαφήμισης και του ολιγομελους θιάσου και από άποψη προσέλευσης θεατών το κοινό της παράσταση ήταν αρκετό. Το ανοιχτό θέατρο δείνει περισσότερες ευκαιρίες στα θεατρικά σχήματα της Άνδρου… (φωτο: Εν Άνδρω)
Παράσταση για δύο ρόλους το έργο «Ήρθες για να μείνεις» των Ρενέ Τέιλορ και Τζόζεφ Μπολόνια. Ανήκει στην κατηγορία «κωμωδία καταστάσεων». Από αυτές που λατρεύουν και διαπρέπουν οι αγγλοσάξωνες και η αμερικάνικη τηλεόραση. Από αυτές που άφησε εποχή ο αλησμόνητος Βασίλης Τσιβιλίκας. Παράσταση μάλλον για κλειστό χώρο με κάποιες δυσκολίες στο ανοιχτό θέατρο.
Όπως περισσότερες ευκαιρίες δίνει και η ύπαρξη τριών θεατρικών σχημάτων στο νησί (περισσότεροι ηθοποιοί, περισσότεροι πρωταγωνιστικοί ρόλοι κλ) αυξάνοντας τον ανταγωνισμό ώστε να αναδειχθεί καλύτερα η τοπική καλλιτεχνική προσπάθεια. Εδώ το έργο αρχίζει. Το αρσενικό επιχειρεί να δελεάσει το θηλυκό… (φωτο: Εν Άνδρω).
Αρετή Λαλιώτη και Δημοσθένης Λάγιος: Παράσταση για δύο ρόλους…
Η Αρετή Λαλιώτη και ο Δημοσθένης Λάγιος τα κατάφεραν περίφημα. Και μόνοι τους κατάφεραν και κράτησαν τους θεατές τους από την αρχή μέχρι το τέλος με το γρήγορο αι εύστοχο παίξιμο τους σκορπίζοντας άφθονο γέλιο. Ήταν από πάσης απόψεως μια επιτυχημένη παράσταση.
Διαφωνίες και συμφωνίες μιας “σχέσης” που πρώτα περνά από το κρεβάτι κι εκεί μοιάζει να τελειώνει πριν καν αρχίσει… (φωτο: Εν Άνδρω).
Όμως τα πράγματα όταν μπαίνουν τα συναισθήματα και η πραγματική ζωή ανατρέπονται και ένας έρωτας γεννιέται… (φωτο: Εν Άνδρω).
Ο μικρός θιάσος επί σκηνής στο φινάλε: Δημοσθένης Λάγιος Αρετή Λαλιώτη, Φίλιππας Γρηγόρας. Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Μέσα από αστείες και ενίοτε κάπως θλιμένες καταστάσεις μια ακομα κωμωδία ολοκληρώνεται όπως στα παραμύθια με happy end. Δεν είναι άσχημο να υπάρχε που και που κανένα παραμυθένο τέλος. Βοηθά το ηθικό… (φωτο: Εν Άνδρω)
“Εν ¨Ανδρω”