Ο τυφώνας, ο κυκλώνας κι η Ραφήνα: ένα λιμάνι ορθάνοιχτο σ’ όλους τους καιρούς
Έφτασα στο λιμάνι 7:40. Περίμενα να βρω δύο πλοία, το Andros θα έπρεπε να είχε φύγει. Βρήκα τρία στριμωγμένα το ένα δίπλα στο άλλο. Στη γέφυρα έμαθα τα καθέκαστα: τα δύο πρώτα (Αικατερίνη & Andros) είχαν δέσει δίπλα-δίπλα για να αντέξουν τον διήμερο τυφώνα Ξενοφώντα που έσπασε στον Κάβο Ντόρο τα ρεκόρ. Το Superferry είχε γυρίσει την προηγουμένη από το αραξοβόλι στον Μαραθώνα κι είχε δέσει σχετικά κοντά κι αυτό. Αν δεν έφευγε το Superferry δεν μπορούσαν να φύγουν τα άλλα! Έτσι η σειρά των δρομολογίων έγινε λίγο σαλάτα. Όμως τελικά φύγανε όλα. Η πρώτη αναχώρηση μετά από τυφώνα έχει και τα απρόοπτα της. Στην φωτογραφία το Superferry ξεκινά δίνοντας την έναρξη των δρομολογίων της μέρας (φωτ. Εν Άνδρω).
Έφυγε λοιπόν το Superferry. Μέχρι εδώ όλα καλά. Το μπέρδεμα έγινε στο Γαύριο που στο φαρμακείο περίμεναν φάρμακα με το πρώτο πρωινό. Κι έφτασε και ξεφόρτωσε το Superferry μέσα στην βροχή. Και στο φαρμακείο αναρωτιόντουσαν “τι έγινε το Andros;” “μήπως πέρασε και δεν ξεφόρτωσε τα φάρμακα;” Έγιναν οι σχετικές εξηγήσεις και περίμεναν το πρώτο που έγινε δεύτερο πρωινό. Τους μπέρδεψε ο τυφώνας και το απαγορευτικό. Στη φωτογραφία όπως βλέπετε δεύτερο φεύγει το Αικατερίνη και τρίτο το Andros!!! (φωτ. Εν Άνδρω).
Πριν βγει όμως το Αικατερίνη μπήκε σβέλτα το Εύβοια Σταρ από τα Στύρα. Έπεσε ο καιρός και ξεκίνησαν όλοι μαζί τα δρομολόγια (φωτ. Εν Άνδρω).
Έξω από το λιμάνι αρόδο με τις μηχανές στο “κράτει” όπως βλέπουμε περίμενε το Tera! Αυτό είχε πάει να απαγκιάσει στο Λαύριο! Ξεκίνησε πρωί για Ραφήνα. Όμως έπρεπε να περιμένει κι αυτό να φύγουν όλα τα άλλα για να μπορέσει να δέσει και να φορτώσει. Ραφήνα το πιο ανοιχτό λιμάνι της Μεσογείου σε όλους τους καιρούς! Αν είναι τόσο ορθάνοιχτο στους καιρούς καταλαβαίνετε τι γίνεται όταν οι άνεμοι φτάνουν σε επίπεδο τυφώνα και βάλε… (φωτ. Εν Άνδρω).
Το πλοίο αναγκάστηκε λόγω καιρού να μπει στον Καβο Ντόρο περνώντας κοντά από το Μαντήλι. Στο Στενό και προς την μεριά της Ευβοίας ο καιρός συνήθως φρεσκάρει. Έτσι, όπως εξήγησε ο καπετάν-Παύλος που είχε βάρδια φτάσαμε τόσο κοντά: “Βγάλε μια φωτογραφία γιατί δεν θα ξαναπεράσουμε εύκολα τόσο κοντά…” (φωτ. Εν Άνδρω).
Μπήκαμε στον Κάβο Ντόρο με κυματισμό κι αέρα. Μια τελευταία φωτογραφία από το Στενό με θέα το Μαντήλι. Εικόνα χειμωνιάτικη κι ας είναι μόλις τέλος Σεπτέμβρη. Έφυγε ο τυφώνας “Ξενοφώντας”. Είμαστε στα μεθεόρτια. Αλλά μπαίνει σιγά-σιγά ο κυκλώνας “Ζορμπάς”. Πολλές και ξαφνικές επισκέψεις έχουμε αυτή την εποχή, ενώ το καλοκαίρι θεωρητικά συνεχίζεται. Αν όχι για τους Έλληνες που μάλλον τους φοβίζει ο καιρός, συνεχίζει για τους ξένους, που είναι εδώ για διακοπές και το εννοούν. Στο πλοίο οι ξένοι ήταν μάλλον περισσότεροι… (φωτ. Εν Άνδρω).
Κι αν δεν πιστεύετε πως οι ξένοι το διασκεδάζουν ακόμα και με αυτό τον καιρό δες τε αυτή την φωτογραφία. Μια οικογένεια (βορειοευρωπαίοι μάλλον) στο ανοιχτό κατάστρωμα παίζουν με τον αέρα που θα ήταν ένα πατημένο εφτάρι εκείνη την ώρα. Όμως αυτοί απτόητοι διασκέδαζαν ξέγνοιαστοι και μας χαιρετούσαν που τους φωτογραφίζαμε… (φωτ. Εν Άνδρω).
Κατά τα άλλα… όλα καλά. Πέσαμε και στα πρώτα κύματα του κυκλώνα μάλλον αν κρίνουμε από την βροχή. Τι στην ευχή υποτροπικός κυκλώνας θα ήταν αν δεν έβρεχε; Ο καπετάν-Παύλος γελώντας την ώρα που μάς χτυπούσε ένα δυνατό κύμα στην πλώρη ζήταγε να πάρουμε φωτογραφία ένα ξαφνικό άνοιγμα του καιρού στα βαριά σύννεφα που ο ήλιος από το πουθενά φώτιζε την θάλασσα. “Είναι σαν το μάτι του κυκλώνα” έλεγε και το διασκέδαζε σαν παιδί. Τελικά δεν διασκεδάζουν μόνο οι ξένοι με αυτόν τον καιρό. Συνηθισμένοι οι ναυτικοί το διασκεδάζουν κι αυτοί (φωτ. Εν Άνδρω).
Μια τελευταία φωτογραφία, μια τελευταία αναφορά, σ’ ένα πρώτο ταξίδι μετά από απαγορευτικό δύο ημερών. Από την ορθάνοιχτη στους καιρούς Ραφήνα μέχρι ένα από τα πιο δύσκολα περάσματα της Μεσογείου, τον Κάβο Ντόρο. Για τα πλοία της ακτοπλοΐας και για τους ναυτικούς μας όλα αυτά πια τα δύσκολα είναι ρουτίνα. Και μόνο αυτό δείχνει τον δείκτη εξοικείωσης με τις δύσκολες συνθήκες. Κάτι που φαίνεται και στην φωτογραφία, καθώς ένα τεράστιο κύμα σκάει στην πλώρη του πλοίου που πλησιάζει Άνδρο, ενώ όλους μας πλησιάζει ο κυκλώνας… (φωτ. Εν Άνδρω).
Δ. Μπ.