ΘΕΟΣΚΕΠΑΣΤΗ: Θεοφάνια στην εποχή της πανδημίας…

Ήταν τα πλέον διαφορετικά Θεοφάνια στην ιστορία. Ο αγιασμός των υδάτων μια προαιώνια τελετή που ανάγεται σε αρχαίους χρόνους πριν τον Χριστιανισμό έγινε κεκλεισμένων των θυρών και στις εκκλησίες της Άνδρου. Η πανδημία επέβαλε τις δικές της προτεραιότητες και αναγκαιότητες. Η εκκλησία μέσω της Ιεράς Συνόδου που κάποια στιγμή δοκίμασε να βγει στο “αντάρτικο” το ξανασκέφτηκε. Όχι τόσο από τους αρκετούς νεκρούς αρχιερείς – κάποιοι αρρώστησαν στην λειτουργία του Αγίου Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη – όσο από την πίεση που άσκησε πάνω της η εικόνα ενός μοναχικού αρχιεπισκόπου να αγιάζει τα ύδατα με λίγους πιστούς. Εικόνα απογοητευτική. Όπως και απογοητευτικό θα ήταν αν είχαμε ανοικτές εκκλησίες και μια ακόμα έξαρση της πανδημίας που θα την χρεώνονταν. Αφήστε που ήρθε και η απόφαση του ΣτΕ που απέρριψε τις νομικές αιτιάσεις κάποιων δικηγόρων. Αυτά ως προς το γενικό πλαίσιο.

 

Με αυτά τα δεδομένα και με την γνώση πως η Άνδρος είναι ένα νησί προσεκτικό στις ακρότητες και στις εξάρσεις ήταν λογικό οι λειτουργίες να γίνουν και εδώ πολύ προσεκτικά. Με ελάχιστους πιστούς και με σεβασμό στα ιατρικά πρωτόκολλα. Έτσι στη μέση της άδειας Θεοσκέπαστης στήθηκε η μικρή κολυμβήθρα του αγιασμού και αγιάστηκαν σε μικρογραφία συμβολικά τα νερά, όπως κάθε χρόνο τέτοια μέρα. Ο παπα-Μιχάλης Καλαμβούκης τέλεσε την λειτουργία, διάβασε το ευαγγέλιο της μέρας και αγίασε το νερό.

 Μετά αγίασε την εκκλησία και τους ελάχιστους που παραβρέθηκαν σύμφωνα με τα ιατρικά πρωτοκόλλα…

 

Ο παπα-Μιχάλης της Θεοσκεπάστου τέλεσε την λειτουργία και τον αγιασμό εντός της άδειας εκκλησίας, αλλά έριξε και τον σταυρό στη θάλασσα για το καλό. Μόνο που δεν ήταν στην Αγία Θαλασσινή όπως κάθε χρόνο, αλλά στο αλμυρό Παραπόρτι. Πέταξε τον σταυρό στη θάλασσα αγιάζοντας – έστω και με περιορισμένο πλήρωμα πιστών – την θάλασσα! Νησί είμαστε θα άφηνε ο παπα-Μιχάλης τη θάλασσα χωρίς να την… αγιάσει;;; Υπήρξαν μάλιστα και γενναίος κολυμβητής που έκανε την απόσταση για να τον βρει μιας και ο παπα-Μιχάλης πέταξε μακριά τον σταυρό δίνοντας διάρκεια στο σύντομο αγιασμό…

 Το εντυπωσιακό πως είχαν καταφθάσει και δύο βάρκες δίνοντας μια πιο θαλασσινή νότα και θυμίζοντας κάτι από το χτες και το αύριο που περιορίστηκε σήμερα στο ελάχιστο…

 Χρόνια Πολλά και του χρόνου χωρίς πανδημία…

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”