ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ στον Αμόλοχο…
Από το 2013νηγύρια μέχρι σήμερα το ΕΝ ΑΝΔΡΩ πρωτοτυπεί παρουσιάζοντας γιορτές και πανηγύρια σε όλη την Άνδρο. Γιατί η Άνδρος είναι μια, ενιαία και αδιαίρετη. Γιατί Άνδρος είναι και ο πεζόδρομος της Χώρας που τρώνε τη ζωή τους πολλοί, Άνδρος όμως είναι και το Κόρθι που λατρεύουν πολλοί, Άνδρος είναι και το Μπατσί που πάνε όλοι τα καλοκαίρια, Άνδρος είναι και το Γαύριο που πάμε όλοι χειμώνα-καλοκαίρι, Άνδρος είναι η Άρνη, η Κατάκοιλος, το Ατένι, ο Φελλός, το Βιτάλι και οι Στενιές. Άνδρος όμως είναι και οι εσχατιές του νησιού. Εκεί που ζουν οι τελευταίοι που “φυλάγουν Θερμοπύλες”. Ο λόγος εδώ για την Βόρεια Άνδρο. Την Άνδρο των έρημων χωριών. Την Άνδρο των λίγων κατοίκων τον χειμώνα, αλλά και των περισσότερων μαζί με τους επισκέπτες το καλοκαίρι. Την Άνδρο των ξεχασμένων οικισμών και των μακρινών οριζόντων. Γράφουμε σήμερα για την Άνδρο του κεφαλοχωριού που χάθηκε στο διάβα του χρόνου: την Άνδρο του Δεκαπενταύγουστου στον Αμόλοχο…
Από το 2015, που πρωτοπήγαμε για Δεκαπενταύγουστο στον Αμόλοχο, μέχρι σήμερα το ΕΝ ΑΝΔΡΩ κάθε χρόνο γράφει για την ξεχωριστή γιορτή των ξωμάχων της Άνδρου. Και γράφει όχι μόνο τον Δεκαπενταύγουστο. Γράφει και για τον Άγιο Σώστη, και τον Άγιο Στάθη, και το μικρό πανηγύρι της ξεχασμένης Λιβάδιζας, και όταν βρίσκει ανταπόκριση και για το μεγάλο καλοκαιρινό πανηγύρι της Βόρειας Άνδρου στο Βαρίδι.
Είναι φόρος τιμής σε μια Άνδρο που δεν ξέρει ο πεζόδρομος της Χώρας, που αγνοεί το Κόρθι, που δεν θυμάται το Μπατσί, που περιστασιακά θυμάται το Γαύριο. Πρόκειται για μια Άνδρο, όπως εξηγούσε ο καθηγητής Γιάννης Τριδύμας από τις Μυρμηγκιές που ξέρει μόνο το Γαύριο. Και της είναι πιο εύκολο να πάει Αθήνα παρά Χώρα!!! Αυτή την ξεχασμένη Άνδρο θυμίζει μόνο… ο Κόσης! Μέχρι εκεί φτάνουν οι περισσότεροι που πάνε για κανένα κοψίδι στην αγροτική και κτηνοτροφική Βόρεια Άνδρο!!! Πιο πάνω από τον Κόση το… “άγνωστο”!!!
Σε αυτό το “άγνωστο” έφτασαν οι Γάλλοι στον Πισωλιμιώνα. Σε αυτό το “άγνωστο” και ο παπα-Παναγιώτης (που γιόρταζε χτες), ο οποίος κινείται ανάμεσα σε 7 ξεχασμένα χωριά λειτουργώντας τους τελευταίους ξωμάχους, τους σκληροτράχηλους γερασμένους λίγους τελευταίους κατοίκους, που δίνουν την μάχη της επιβίωσης.
Αυτή η Άνδρος χτες γιόρτασε τον δικό της Δεκαπενταύγουστο. Το μικρό Πάσχα του καλοκαιριού. Γύρω από την εκκλησιά του Αμόλοχου έφτασαν 200 κάτοικοι και επισκέπτες από όλη την Βόρεια Άνδρο για να συναντήσουν ο ένας τον άλλο. Να συναντήσουν την ψυχή της πατρίδας, Αλλά και την Άνδρο των παλιών θρύλων και ιστοριών. Κοντά τους ο δήμαρχος. Κοντινός τους κι αυτός: από τον Φελλό. Ήταν μια διαφορετική λειτουργιά, μια διαφορετική αίσθηση ενότητας κι ανάτασης. Η Άνδρος του βορρά γιόρτασε χτες την γιορτή της Παναγιάς. Κι εμείς πιστοί στο ραντεβού μας είμαστε εδώ και γράφουμε γι’ αυτήν…
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι φωτογραφίες είναι από την χτεσινή λειτουργία κι είναι του παπα-Παναγιώτη: ανταποκριτή ψυχών και ειδήσεων στην περιοχή…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”