Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΡΩΝ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ: Καταρράκτες Πυθάρας, γεφύρι Λέοντος, Άβυσσος και “μεγάλος ποταμός”!…
ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΕΣ ΠΥΘΑΡΑΣ ΑΠΟΙΚΙΑ
Παραμονή 25ης Μαρτίου και κάναμε με φίλους μια ακόμα διαδρομή στα νερά της Άνδρου. Να απολαύσουμε τη φύση, να χαρούμε την βόλτα, να δούμε τι υπάρχει και τι να περιμένουμε. Πρώτη στάση στους καταρράκτες της Πυθάρας στ’ Αποίκια.
Οι καταρράκτες τρέχουν. Πιθανόν όχι τόσο όσο άλλοτε. Αλλά τρέχουν. Κι αυτό είναι ομορφιά κι ελπίδα. Είναι ανάσα και ζωή.
Οι λιμνούλες και τα σχήματα των βράχων τριγύρω πάντα γοητευτικά. Πάντα μαγευτικά και χαλαρωτικά.
Τα σχήματα και τα μεγέθη των βράχων εντυπωσιακά και με υπέροχες καμπυλώσεις που έφτιαξε το νερό με τους αιώνες. Μια φύση εξελισσόμενη αενάως αργόσυρτα…
Και το νερό ανάμεσα τους να τρέχει ξαφνικά: πολύβουο και βιαστικό…
Αφρισμένο και ζωντανό…
Όμως δεν είναι όλα γύρω έτσι. Η νεροσυρμή – κάτω από το ξύλινο γεφυράκι αφιερωμένο στη μνήμη του υπέροχου παπά-Ιπποκράτη Πολέμη, που έφτιαξε ο αείμνηστος Λευτέρης Πολέμης – είναι σταγνή. Ίχνος νερού αν και είναι τέλος Μάρτη. Περιμένει καμιά νεροποντή για να ενεργοποιηθεί. Τα σημάδια των καιρών…
ΓΕΦΥΡΙ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΟΣ ΣΤΕΝΙΕΣ
Δεύτερη στάση. Στο γεφύρι του Λέοντος. Εκεί φτάνουν τα νερά της Πυθάρας πριν συνεχίσουν στην κοιλάδα των Στενιών με προορισμό τα Γυάλια. Το νερό ζωντανό, ζωηρό, αλλά όχι σαν άλλοτε. Και ιδίως όχι όσο θα περιμέναμε για την εποχή…
Το βλέπεις πως κόβει την ορμή του όταν περάσει από τα απότομα βράχια και φτάσει σε επίπεδο μέρος…
ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΩΝ
Τρίτη στάση. Στον ποταμό των Λειβαδίων. Στην υπερχείλιση της Αβύσσου το νερό τρέχει. Όχι σαν άλλοτε κι εδώ. Όμως τρέχει. Κι αυτό είναι ελπίδα και ζωή. Όμως αφήνει κι έναν σκεπτισμό…
Γιατί μπορεί η υπερχείλιση της Αβύσσου να τρέχει όμως από εκεί και πάνω το νερό του κάποτε μεγάλου ποταμού τρέχει λίγο και αργά. Κι εδώ για την εποχή είναι λίγο…
Όταν περάσεις το ρέμα που κατεβαίνει από το Βραχνού το νερό δεν υπάρχει. Ή, μάλλον υπάρχει σε λακκούβες! Το μουλάρι της φωτογραφίας βόσκει αμέριμνο μέσα στην πρασινισμένη κοίτη. Ίσως και να πίνει νερό από τις λακκούβες του μερικές φορές πια “μεγάλου ποταμού”. Η κατάσταση των πραγμάτων: ομορφιά, φύση ξεχωριστή, αλλά και περίσκεψη για την εποχή…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”
Τρέχει τρέχει το νερό, τρέχει το νερό στ΄αυλάκι…… και που τρέχει τί; αφού όπως ο ίδιος γράφετε τρέχει για να καταλήξει στα Γυάλια δηλαδή να πάει χαμένο στην θάλασσα!!! Λέμε το νερό νεράκι και ένα έργο για να μην χάνονται τα νερά από τα ρέματα, δεν έχει γίνει από καμία δημοτική αρχή μέχρι τώρα.
Ας βάλει τη Μαμαη με το πακοε ο Σουσούδης να λύσει το πρόβλημα στην Άνδρο συμφέρει πιο καλά από τις αφαλατώσεις
…. σταγόνα δεν θα υπάρχει σέ λίγο καιρό… Τά καινούργια ξενοδοχεία σας μάραναν….Πώς θά έρθουν περισσότεροι τουρίστες! Πώς θά χτίζετε όλο και περισσότερο, πώς θα αντλείτε όλο και περισσότερο νεράκι για όλον αυτόν τον κόσμο και δη τό κατακαλόκαιρο! Ποιά αφαλάτωση καί ποιά διαχείριση τών νερών; Δεν υπάρχουν νερά, ούτε “μυαλά”!