«L’État, c’est moi» ή “το κράτος είμαι εγώ”!

Του Κυριάκου Αθ. Θωμά

Τα πράγματα τελικά είναι πιο απλά απ’ όσο κάποιοι θέλουν να φαίνονται. Η κοινωνία της Άνδρου βρίσκεται μπροστά σε ένα κραυγαλέο φαινόμενο που κινείται μεταξύ αυταρχικής αντίληψης εξουσίας και πολιτικής αλαζονείας:

• «Όσοι δεν είναι μαζί μου, είναι απέναντί μου. Και αφού είναι απέναντί μου, είναι και απέναντι στον τόπο. Γιατί ο τόπος είμαι ΕΓΩ».

Αυτή η λογική δεν είναι δημοκρατία. Είναι παραμόρφωσή της.

Κύριε Δήμαρχε,

Σε κάθε σας δημόσια τοποθέτηση που ξεφεύγει από την απλή ενημέρωση, επιλέγετε τη σύγκρουση.

Στοχοποιείτε:

• την αντιπολίτευση

• τις επιτροπές κατοίκων

• τους ενεργούς πολίτες

• οποιονδήποτε τολμά να διαφωνήσει μαζί σας.

Και γεννάται ένα απλό ερώτημα:

Έχετε σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να έχετε άδικο; Ότι ένα ζήτημα μπορεί να έχει περισσότερες από μία αναγνώσεις; Ότι η διοίκηση ενός τόπου δεν είναι υπόθεση ενός κλειστού κύκλου, αλλά μιας ολόκληρης κοινωνίας; Έχετε σκεφτεί ποτέ να αξιοποιήσετε απόψεις που δεν προέρχονται από τον στενό σας περίγυρο; Ή θεωρείτε ότι η Άνδρος ταυτίζεται με εσάς;

Γιατί η αλήθεια είναι απλή:

• Η Άνδρος δεν είστε εσείς.

• Είναι οι άνθρωποί της. Όλοι. Και αυτοί που σας ψήφισαν και αυτοί που δεν σας ψήφισαν.

Μιλάτε για «τοξικότητα». Αλλά έχετε αναρωτηθεί ποτέ μήπως η τοξικότητα ξεκινά από τη δική σας στάση; Μήπως η διαρκής στοχοποίηση και απαξίωση κάθε διαφορετικής φωνής είναι αυτή που δηλητηριάζει τον δημόσιο διάλογο;

Η εμπάθεια δεν είναι εργαλείο διοίκησης. Είναι ένδειξη αδυναμίας.

Μήπως ήρθε η ώρα:

• να επαναπροσδιορίσετε τη θέση σας απέναντι στην κοινωνία;

• να αλλάξετε τον τρόπο με τον οποίο ασκείτε διοίκηση;

• να γίνετε διαχειριστής προβλημάτων και όχι παραγωγός εντάσεων;

Κύριε Δήμαρχε,

Οι κάτοικοι του νησιού δεν ενδιαφέρονται για αφηρημένες έννοιες. Ενδιαφέρονται για την υγεία τους. Για την καθημερινότητά τους. Και όταν οργανώνονται, όταν εκφράζονται, όταν εκπροσωπούνται, αυτό δεν είναι πρόβλημα. Είναι δημοκρατία.

Η απαξίωση αυτής της εκπροσώπησης, με εισαγωγικά, υπαινιγμούς και ειρωνείες, δεν ακυρώνει τους ανθρώπους. Απλώς εκθέτει τη στάση εκείνου που την υιοθετεί.

Τελικά, το ερώτημα παραμένει:

• Έτσι αντιλαμβάνεστε τον ρόλο του Δημάρχου;

• «L’État, c’est moi». ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ.

Η φράση αποδίδεται στον Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας (Louis XIV), τον λεγόμενο «Βασιλιά Ήλιο». Παραπέμπει τόσο στον Λουδοβικισμό όσο και στον Βοναπαρτισμό, δηλαδή στην αντίληψη ότι η εξουσία προσωποποιείτε και συγκεντρώνεται σε έναν. Δεν ανήκει όμως στη δημοκρατία.