Η σιωπή του δημάρχου και η φλυαρία των εκπροσώπων του…

Γράφει ο Κυριάκος Αθ. Θωμάς

«Σου έγραψα μια μακροσκελή επιστολή, γιατί δεν είχα τον χρόνο να σου γράψω μια σύντομη», έγραφε ο Blaise Pascal. Μια φράση που υπενθυμίζει ότι η ουσία απαιτεί σκέψη, ενώ η πολυλογία συχνά χρησιμοποιείται για να καλύψει την έλλειψή της.

Υπάρχει, άλλωστε, μια τέχνη στο να λες πολλά χωρίς να λες τίποτα. Να γεμίζεις σελίδες με ωραίες λέξεις, εντυπωσιακές διατυπώσεις και μακροσκελή κείμενα, χωρίς να αγγίζεις την ουσία και χωρίς να δίνεις απαντήσεις στα πραγματικά ζητήματα.

Κάτι ανάλογο φαίνεται να συμβαίνει και στον Δήμο Άνδρου εδώ και δυόμιση χρόνια. Ο δήμαρχος αποφεύγει συστηματικά τον πολιτικό διάλογο όλο αυτό το διάστημα και εμφανίζεται κυρίως όταν υπάρχει κάτι για να προβληθεί ο ίδιος ή να πιστωθεί στη δημοτική αρχή, ανεξάρτητα από το ποιος συνέβαλε πραγματικά σε αυτό.

Την ίδια στιγμή, στενοί συνεργάτες του (ο έμμισθος και οι άμισθοι) κατακλύζουν τον δημόσιο λόγο με ατελείωτες τοποθετήσεις, επιχειρώντας να κατασκευάσουν μια εικόνα που δεν επιβεβαιώνεται στην πράξη. Είναι πολλά τα παραδείγματα ημεδαπών και εξ αλλοδαπής (!), που δίνουν “μάχες” στα κοινωνικά δίκτυα να τον αναδείξουν σαν “αναντικατάστατο”.

Όμως, ο πραγματικός χαρακτήρας και οι πραγματικές προθέσεις του ανθρώπου αποκαλύπτονται στις δύσκολες στιγμές. Και σε αυτές τις περιπτώσεις αντί για επιχειρήματα και διάλογο, επιστρατεύονται εν χορώ η απαξίωση και η δολοφονία χαρακτήρων, χωρίς σεβασμό προς όσους εκφράζουν διαφορετική άποψη.

Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην επικοινωνιακή διαχείριση των πραγμάτων και στην ουσιαστική πολιτική στάση. Οι πολίτες της Άνδρου δεν έχουν ανάγκη από πολλά λόγια, έχουν ανάγκη από καθαρές απαντήσεις, από ανάληψη ευθύνης και παρουσία, εκεί όπου υπάρχουν προβλήματα. Όχι σε περιπτώσεις που υπάρχουν ευκαιρίες προσωπικής προβολής.