ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Ναι, είμαστε κατακτητές! Ναι, κάναμε πατρίδα μας τις πατρίδες των άλλων!
Ιστορική παραδοχή Ερντογάν: «Από το Μαντζικέρτ έως τον Σαγγάριο, η Ανατολία κατακτήθηκε με το όπλο». Χάρτης της Οθωμανικής επέκτασης μεταξύ 1300 – 1683.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ – ΤΑ ΝΕΑ – Μαρίνος Γκασιάμης
Σε μια ξεκάθαρη ιστορική παραδοχή για τον τρόπο με τον οποίο η Ανατολία πέρασε υπό τουρκικό έλεγχο προχώρησε ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Με αφορμή το επίσημο μήνυμά του για την 105η επέτειο της Μάχης του Σαγγαρίου, η Άγκυρα συνέδεσε ευθέως την πολεμική επικράτηση του 1071 στο Μαντζικέρτ με τις συγκρούσεις του 1921.
Με τον τρόπο αυτό, η τουρκική ηγεσία επιβεβαιώνει ουσιαστικά ότι η κυριαρχία επί των εδαφών της Μικράς Ασίας δεν αποτελεί ιστορική αυτόχθονη συνέχεια, αλλά επιβλήθηκε και διατηρήθηκε αποκλειστικά μέσω της πολεμικής βίας, της αρπαγής και των όπλων.
Στο κείμενο της δήλωσής του, ο Ερντογάν αναφέρει χαρακτηριστικά: «Από το Μαντζικέρτ μέχρι τον Σαγγάριο, χωρίς να αμαυρώσουμε το αίμα των μαρτύρων μας που έπεσαν για να γίνει η Ανατολία πατρίδα μας, θα υπερασπιστούμε τα δικαιώματα του αγαπητού μας έθνους και θα εργαστούμε με όλες μας τις δυνάμεις για να πετύχουμε τους στόχους μας».
Παράλληλα, ο Τούρκος Πρόεδρος συμπλήρωσε με νόημα ότι η έκβαση της Μάχης του Σαγγαρίου το 1921 λειτούργησε ως μια βίαιη σφραγίδα κυριαρχίας απέναντι στους προηγούμενους κατοίκους της περιοχής: «Η Νίκη του Σαγγαρίου, στον δρόμο προς την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, χάραξε για άλλη μια φορά στα μυαλά των εχθρικών εθνών ότι η Ανατολία είναι μια τουρκική πατρίδα».
Η επίσημη αυτή τοποθέτηση αναδεικνύει μια αλήθεια που η τουρκική διπλωματία συχνά επιχειρεί να ωραιοποιήσει κάτω από τον όρο του «απελευθερωτικού αγώνα». Συνδέοντας το Μαντζικέρτ με τον Σαγγάριο, η Άγκυρα παραδέχεται δύο βασικά ιστορικά δεδομένα:
ΠΡΩΤΟΝ, ότι η Ανατολία δεν υπήρξε ποτέ η αρχική κοιτίδα των τουρκικών φύλων. Αντίθετα, ήταν μια περιοχή που καταλήφθηκε βίαια από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, οδηγώντας στον σταδιακό εκτοπισμό, τη σφαγή και την αφομοίωση των αυτόχθονων πληθυσμών, όπως των Ελλήνων και των Αρμενίων, οι οποίοι κατοικούσαν εκεί για χιλιάδες χρόνια.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ότι η εδραίωση του σύγχρονου τουρκικού κράτους βασίστηκε στη συνεχή διαδικασία της στρατιωτικής επιβολής και αρπαγής. Η διαδικασία αυτή ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα με τον βίαιο και αιματηρό τερματισμό της τρισχιλιετούς ελληνικής παρουσίας στα εδάφη της Μικράς Ασίας, μέσα από συστηματικές διώξεις, γενοκτονίες και την τελική Μικρασιατική Καταστροφή.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ: Για τους εξωτερικούς παρατηρητές και τους ιστορικούς αναλυτές, η ρητορική αυτή του Ερντογάν δεν είναι απλώς μια αναπόληση του παρελθόντος. Αποτελεί μια ξεκάθαρη ομολογία ότι η Τουρκία αντιλαμβάνεται τα σύνορά της, την επιρροή της και την ίδια της την ύπαρξη αποκλειστικά ως προϊόν πολεμικής κατάκτησης και ισχύος.
ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ: Όταν η επίσημη κρατική γραμμή υπερηφανεύεται ότι «χάραξε στα μυαλά των εχθρών» την κυριαρχία της, επιβεβαιώνει ότι το δόγμα της βίας παραμένει ζωντανό στην πολιτική της Άγκυρας. Το μήνυμα αυτό λειτουργεί ως μια κυνική υπενθύμιση: η Ανατολία αφαιρέθηκε από τους νόμιμους κατοίκους της με το όπλο, και με την απειλή του όπλου συνεχίζει να διατηρείται μέχρι σήμερα.
Περί τού Ερντογάν και τών αμετανόητων σφαγέων λαών Τούρκων, έχω εκδώσει το βιβλίο μου “Ιδού οι Τούρκοι” (μέ 6 εκδόσεις και έκδοση στην Αγγλική έως σημερα). Ως πρός την πρόσφατη “ομολογία” του στην οποία αναφέρεστε, θεωρώ ότι μάς δίνει το πατριωτικό δικαίωμα ως Ελληνες να αμφισβητούμε το δικαίωμά τους στην κατοχή τών πατρίων αυτών εδαφών και μαζί με Αρμένιους, Κούρδους, Ασσυρίους και λοιπούς αρχέγονους λαούς τής Ανατολία, να τα επαναδιεκδικήσουμε όταν αυτό θα γίνει εφικτό, όσα χρόνια και αν περάσουν! Οι Τούρκοι πάντοτε θα είναι παράνομοι καταπατητές στα εδάφη αυτά και γι’ αυτό τον λόγο, κατ’ επέκτασιν, εν δικαιούνται ούτε ένα μέτρο τού Αιγαίου πελάγους πού εδώ και χιλιάδες χρόνια το κατοικούν οι Έλληνες, ως Μινύες, Μινωίτες, Μυκηναίοι, Αχαιοί, Ίωνες, Αιολείς κ.λπ. Γρηγόρης Κοσσυβάκης, ιστορικός συγγραφέας.