Το απρόβλεπτο της προεδρικής εκλογής
Του Χρήστου Οικονόμου
Πολλοί και για διαφορετικούς λόγους εστιάζουν αυτές τις δύσκολές μέρες στην Ελλάδα
Η παρέλευση της πρώτης εβδομάδας εξελίξεων, μετά την είσοδό μας στις διαδικασίες του κύκλου εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας, χαρακτηρίστηκε από τρία βασικά στοιχεία:
– Το οριακό της εκλογής του Προέδρου Δημοκρατίας.
– Την «επίθεση των αγορών» κατά της Ελλάδος.
– Την παρέμβαση ευρωπαίων αξιωματούχων με δηλώσεις στα ελληνικά πράγματα (Γιουνγκέρ και Μοσκοβισί).
Με αυτά τα δεδομένα στήνεται ένα σκηνικό εναγώνιας αναζήτησης λύσεων στο εσωτερικό της χώρας που ζητά:
– Να ανακοπεί η πολιτική και το στυλ διακυβέρνησης Σαμαρά.
– Να διατηρηθεί η χώρα σε επαφή με την μέχρι σήμερα πολιτική διάσωσης.
– Να κρατηθεί η Ελλάδα σε ευρωπαϊκή τροχιά.
Υπάρχει περίπτωση οι τρεις παραπάνω θεμελιώδεις πολιτικές επιθυμίες του μεγαλύτερου μέρους των Ελλήνων πολιτών να επιβεβαιωθούν από τις εξελίξεις που έπονται; Θα ήταν π.χ. ρεαλιστικό να ανέμενε κανείς είτε ότι ο κ. Σαμαράς θα έκανε τη «σώφρονα στροφή» είτε ότι ο κ. Τσίπρας θα «ανεχόταν» να συνομιλήσει με άλλους παράγοντες και κόμματα, ώστε να σχηματιστεί μια κυβέρνηση «ειδικών συνθηκών»;
Η απάντηση είναι αρνητική! Και έτσι για την ώρα, οι πιθανότητες εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας παραμένουν λιγότερες από τις πιθανότητες μη εκλογής και προκήρυξης εκλογών.
Όμως, επειδή τώρα αρχίζει το «σκληρό πολιτικό παιγνίδι», αίσθησή μου είναι ότι ευκρινέστερη εικόνα θα μπορούμε να σχηματίσουμε τις ημέρες που ακολουθούν μετά την κατά τεκμήριο άγονη πρώτη ψηφοφορία. Και ιδίως την τελευταία όπου το ζητούμενο θα είναι ο αριθμός των 180 βουλευτών.
Μέχρι τότε ας λάβουμε υπόψη μας πως δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτό το «σκληρό πολιτικό παιχνίδι». Συμμετέχουν και παρακολουθούν οι ευρωπαίοι εταίροι, επιφανείς αναλυτές και ινστιτούτα και μεγάλα διεθνή ΜΜΕ. Μόλις προχτές εμφανίστηκαν δύο ενδιαφέρουσες αναλύσεις: η μια στους New York Timesκαι η άλλη στους Financial Times. Και οι δύο διαπιστώνουν πως ο κ. Σαμαράς πάσχει από “πολιτική αστάθεια και αδυναμία” που φάνηκαν στην πρόωρη έξοδο τον Οκτώβριο στις αγορές, στην έλλειψη προετοιμασίας για τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, στις λάθος πολιτικές επιλογές του μετά τις ευρωεκλογές.
___ . ___