Η “απελευθέρωση”… της Λειβάδιζας!…
Εδώ και δύο μέρες οι προσπάθειες των συνεργείων του Δήμου έχουν επικεντρωθεί στα 3-4 απόμακρα ή ορεινά κτηνοτροφικά χωριά που σε μέρη δύσβατα έχουν απομείνει εγκλωβισμένα από τον φοβερό χιονιά που είχε το σουρεαλιστικό προσωνύμιο “Ελπίδα”. Ελπίδα ίσως γιατί έφερε νερό στη διψασμένη γη. Αλλά και προβλήματα στα μικρά ορεινά χωριά της Άνδρου. Μια Άνδρου που τα κατάφερε πολύ καλύτερα από την Αθήνα, την Αττική και τα άλλα διπλανά νησιά.
Τα κατάφερε και κράτησε από την πρώτη στιγμή ανοικτό το κεντρικό οδικό δίκτυο. Πέτυχε να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των κατοίκων της σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό. Και τις απομένει να ολοκληρώσει σήμερα τις δύο τελευταίες δύσκολες διανοίξεις στο ορεινό οδικό δίκτυο όπου το χιόνι έφτασε σχεδόν τα δύο μέτρα. Η Λειβάδιζα στην βόρειοανατολική Άνδρο ήταν ένα από αυτά τα μικρά κτηνοτροφικά χωριά.
Την προσπάθεια έφεραν χτες σε πέρας δύο μηχανήματα του Δήμου Άνδρου, αφού το ένα που προσπάθησε προχτές δεν έφτανε. Τώρα όμως που ολοκληρώθηκαν όλες οι βασικές διανοίξεις μπόρεσαν να ενισχυθούν τα συνεργεία που δουλεύουν για τους μικρούς μακρινούς οικισμούς και χωριά του νησιού. Ενός νησιού που άντεξε και δεν κόπηκε ποτέ το ρεύμα του και δεν αποκλείστηκε ποτέ το κεντρικό δίκτυο. Τα τοπικά προβλήματα αντιμετωπίστηκαν κι αυτά και τώρα ολοκληρώνει και τους τελευταίους απεγκλωβισμούς…
Χαρούμενοι οι ακρίτες της Λειβάδιζας υποδέχτηκαν τα μηχανήματα του Δήμου που τους “ελευθέρωσαν” από τον λευκό κλοιό του χιονιού…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”
Η Λειβάδεζα, περισσότερο από άλλα χωριά στην Άνδρο, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί “ακριτικό” χωριό. Βρίσκεται μεταξύ βουνού και θάλασσας και δεν ‘βλέπει’ άλλα χωριά. Σε παλαιότερες εποχές, πριν γίνουν οι χωματόδρομοι, για να πάνε στο Γαύριο οι Λειβαδιώτες περπατούσαν σχεδόν όλο το πλάτος του νησιού και ο δρόμος τους περνούσε κατά ένα μεγάλο μέρος του από βουνό που ξεπερνούσε τα 600 μέτρα ύψος. Αυτό το υπέροχο ‘μονοπάτι’ είναι τώρα συντηρημένο και βατό.
Δημαρχε ευχαριστώ