ΑΠΟΚΡΙΕΣ στην πόλη σε εποχή κρίσης…
Του Βασίλη Μαλταμπέ
(Ο Βασίλης Μαλταμπές, ναυτικός από την Βουρκωτή, έχει γράψει και περιγράψει ποιητικά – κατά καιρούς – μερικά εξαιρετικά κοινωνικά στιγμιότυπα, τα οποία έχουν βρει απροσδόκητη απήχηση στον ιστότοπο μας. Προχτές – για ακόμα μια φορά – έστειλε μια φωτογραφική ματιά από την πόλη της Αθήνας μιλώντας με λιτό, υπαινικτικό και ποιητικό τρόπο τρόπο για την καθημερινή ζωή, τα άγχη και τα προβλήματα της. Σε μια αποσπασματική διαδρομή που διαρκεί από τη Ριζάρη μέχρι την Αγία Μαρίνα και με μνήμες κομματιασμένες από την κρίση και τις κρίσεις, οι οποίες πηγαίνουν πίσω στην μεγάλη οικονομική και κοινωνική κρίση, που αφήσαμε πίσω μας… ΕΝ ΑΝΔΡΩ)
Κρίση και κρίσεις
Εν μέσω αποκριάς διαπιστώνουμε ότι η ζωή έχει πολλούς τρόπους να μας υπενθυμίζει ότι περνάμε σαν άτομα, σαν κοινωνίες, σαν κόσμος, μια συνεχή κρίση. Την κρίση αυτή αν προσέξεις την διαπιστώνεις κάθε μέρα και στην πιο συνηθισμένη σου διαδρομή μέσα στην πόλη:
Ακούγονται εκκωφαντικοί
οι ναρκωμένοι ανθόκηποι
Ριζάρη 08:20
Η πόλη πενθεί στα ερείπια
δεν ξέρει
Δέχεται απ’ το δέρμα τα υπολείμματα
σαν άγγιγμα
Θα ξυπνήσουμε και θα ‘ναι ανοιχτά όλα τα παράθυρα, θα βλέπουμε
με λυγμούς τον Λυκαβηττό
αντιμετωπίζοντας το δριμύτατο ύψος
μια τελεσίδικη πτώση…
“αν δεν ήταν η κόρη μου θα έβαζα ένα τέλος”
λέει ο Γιώργος
στο χέρι κάτω απ’ τον αγκώνα μια ουλή, το φάρμακο για τις ημικρανίες είναι το πιο ακριβό
και οι ενέσεις κάθε μήνα δεν βγαίνουν
“Δεν έχω τίποτε”
βγάζει απ’ την τσέπη λίγα κέρματα
“Να αυτά είναι όλα και όλα”
Έχω ένσημα μα είμαι ακόμη 62
Στάση Αγία Μαρίνα 12:12
-Είχα μαγαζί στη Φιλολάου
Έκλεισα το 14
Έβαλα υποθήκη το σπίτι και το ‘χασα
Δεν ξέρω αν φαίνεται
Τρέμω ολόκληρος –
08.03.2024