ΗΛΙΟΣ & ΒΡΟΧΗ: Σκέψεις κι ελπίδες για μια μπόρα λίγων λεπτών στην Άνδρο…

Έχουμε γίνει πλέον ινδιάνοι! Κοιτάμε το δελτίο καιρού κι ελπίζουμε. Κοιτάμε τον ουρανό κι απελπιζόμαστε! Το παλιό ριζίτικο της Κρήτης έλεγε “πότε θα κάνει ξαστεριά/ πότε θα Φλεβαρίσει…”. Σήμερα λέμε “πότε θα κάνει συννεφιά”,/ πότε θα ρίξει βρόχα…” Μιλούσα με μια κυρία που έχει έρθει για φθινοπωρινές διακοπές. Κοιτάγαμε χτες τον απέραντο ουρανό και λέγαμε ας βρέξει κι ας χάσουμε το μπάνιο μας. Αλλά δεν… Μέχρι σήμερα Τετάρτη απόγευμα ώρα 17:00 όταν ο ακούστηκε ο ήχος της βροχής στο πλακόστρωτο και η μυρωδιά της βρεγμένης γης πλημμύρισε την ψυχή ελπίδα. “Βρέχει επιτέλους…”, σκέφτηκα.  

Πήρα την φωτογραφική μηχανή και βγήκα να φωτογραφίσω σκηνές της βροχής στην Άνδρο. Σκηνές της βροχής… Αυτό ήταν όλο. Η κουρτίνα της βροχής σκέπαζε την Χώρα, η βροχή έπεφτε ποτιστική στον κήπο. Και στην γύρω περιοχή. Αλλά αυτό ήταν όλο. Η μικρή μπόρα διάρκεσε 20-25 λεπτά. Μπορεί και 30. Όμως την ίδια στιγμή στους Γερακώνες είχε βγει ήλιος!!! Το βαρύ μαύρο σύννεφο είχε βρέξει ότι είχε βρέξει κι εκεί κι έφευγε. Πήγαινε γι’ άλλες πολιτείες αναρχικές, αυταρχικές, μοναχικές. Εδώ ότι ήταν να ρίξει το έριξε για μισή ώρα. Πότισε τη διψασμένη γη. Κι έφυγε. Συνέχισαν να περνάνε σύννεφα μέχρι που νύχτωσε στις 19:30. Αλλά από βροχή τίποτα…  

Βγήκα να πάω μια βόλτα στο Νειμποριό. Ξαφνικά χτυπά το τηλέφωνο. Ήταν ο Δημήτρης αγωνιών από Αθήνα: “Τι έγινε έριξε καμιά στάλα βροχή στην Άνδρο”, ρώτησε.  “Όπως το λες”, απάντησα. “Έριξε για 20-30 λεπτά. Κι αυτό ήταν”, κατέληξα. Τον άκουσα απελπισμένο: ‘Ισα που πότισε την διψασμένη γη. Δεν θα πάει νερό κάτω από 10-15 πόντους”, κατέληξε…

Τι να του πω; Τι να μου πει; Κοίταξα μακριά τον ουρανό στα δυτικά. Ο καιρός άνοιγε γρήγορα πάλι. Μια περαστική μπόρα λίγων λεπτών ήταν . Μια ποτιστική βροχή που ξέπλυνε τα φύλλα και μούσκεψε την διψασμένη γη. Έμεινα μέσα στο απόβραδο να κοιτώ πάλι τον ουρανό με τα περαστικά σύννεφα. Και την ελπίδα: “λες να βρέξει τη νύχτα;”. Μείναμε να κοιτάμε τον ουρανό όπως οι ινδιάνοι. “Μεγάλε Μανιτού στείλε μια βροχή στους ιθαγενείς σου εδώ στην Άνδρο, που κοντεύει να στεγνώσει” σκέφτηκα χιουμοριστικά ενθυμούμενος κάτι ιστορίες με ινδιάνους, που διάβαζα μικρός στα Λούκυ Λουκ εκείνης της εποχής…

ΔΙΑΜ. ΜΠΑΣΑΝΤΗΣ