ΤΕΡΜΑΤΙΣΑΝ στο Ιστορικό Ράλι Ακρόπολις οι Ανδριώτες Βασιλης Μπατής & Μίνωας Μιχελάκης
Πανευτυχείς στην ράμπα του τερματισμού.
Του Γιάννη Σταυρόπουλου
Motori.gr
Υπάρχουν αγώνες. Και υπάρχει το Ακρόπολις. Ένας αγώνας που δεν μοιάζει με κανέναν άλλο. Είτε μιλάμε για τον αγώνα του WRC, είτε για το Ιστορικό Ράλι Ακρόπολις, το όνομα και μόνο αρκεί για να ανεβάσει παλμούς, να ξυπνήσει μνήμες και να γεμίσει το μυαλό εικόνες από σκόνη, πέτρα, ιδρώτα και υπέρβαση. Το «Ακρόπολις» δεν είναι απλώς ένας αγώνας. Είναι εμπειρία. Είναι δοκιμασία. Είναι όνειρο.
Ένα όνειρο που αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα από τη στιγμή που τοποθετούνται οι αριθμοί συμμετοχής στις πόρτες του αυτοκινήτου. Από εκείνη τη στιγμή ο χρόνος αλλάζει ρυθμό. Η καθημερινότητα σταματά και όλα περιστρέφονται γύρω από τις ειδικές διαδρομές, τις σημειώσεις, τη στρατηγική και την επιβίωση.
Μέσα σε αυτή τη μοναδική ατμόσφαιρα βρέθηκαν και οι Ανδριώτες Βασίλης Μπατής και Μίνωα Μιχελάκης, με το γκρι Toyota Starlet EP71 και τον αριθμό 37 στις πόρτες, σε έναν από τους πιο απαιτητικούς αγώνες της χρονιάς για ιστορικά αυτοκίνητα.
Οι δύσκολες συνθήκες και τα συνεχόμενα παιχνίδια του καιρού έκαναν το έργο των πληρωμάτων ακόμη πιο σύνθετο. Το Ιστορικό Ακρόπολις άλλωστε δεν συγχωρεί λάθη. Θέλει υπομονή, καθαρό μυαλό και απόλυτο σεβασμό στις ιδιαιτερότητές του.
Όπως έλεγε και ο αείμνηστος Άλκης Μίχος, «και τα αγωνιστικά έχουν φρένο», δίνοντας το μήνυμα της σύνεσης. Και αυτό ακριβώς ήταν το «κλειδί» για το πλήρωμα από την αρχοντική Άνδρο. Η σύνεση, η σωστή διαχείριση και η ψυχραιμία μέσα στο γυμνό εσωτερικό και ανάμεσα από το roll-cage αποδείχθηκαν πολλές φορές πιο σημαντικές από την απόλυτη ταχύτητα. Γιατί σε έναν αγώνα σαν το Ακρόπολις, ο τερματισμός αποτελεί νίκη από μόνος του.
Πίσω από κάθε αυτοκίνητο κρύβονται αμέτρητες ώρες προετοιμασίας, αγωνίας και δουλειάς. Κρύβονται άνθρωποι που παλεύουν αθόρυβα ώστε το αυτοκίνητο να παραμείνει αξιόπιστο απέναντι στις σκληρές ελληνικές ειδικές διαδρομές.
Για τους Βασίλη Μπατή και Μίνωα Μιχελάκη, πολύτιμη ήταν η συμβολή των Τάσου Μπακατσέλου και Αλέξανδρου Σταύρα, που φρόντισαν ώστε το μικρό Starlet να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός τόσο σκληρού αγώνα. Οι αγώνες απαιτούν σκέψη, αυτοσυγκέντρωση και πειθαρχία. Απαιτούν να γνωρίζεις τι ζητάς και μέχρι πού μπορείς να φτάσεις. Να αντιστέκεσαι στον ενθουσιασμό και να παραμένεις προσηλωμένος στον στόχο. Και οι δύο Ανδριώτες το κατάφεραν.
Έκλεισαν τα αυτιά στις «Σειρήνες», έσφιξαν τις ζώνες και επέλεξαν να οδηγήσουν με σεβασμό απέναντι στον αγώνα και την ιστορία του. Και τελικά ανταμείφθηκαν με τον πιο σημαντικό τρόπο. Με την καρό σημαία του τερματισμού. Γιατί στο Ράλι Ακρόπολις τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο. Ο τερματισμός κερδίζεται.
Και οι Βασίλης Μπατής και Μίνωα Μιχελάκης πέτυχαν ακριβώς αυτό. Να ολοκληρώσουν έναν αγώνα με τεράστια ιστορία, βαριά κληρονομιά και αμέτρητες απαιτήσεις, αποδεικνύοντας πως πολλές φορές η μεγαλύτερη επιτυχία δεν γράφεται στη γενική κατάταξη, αλλά στις στιγμές που θα θυμάσαι για πάντα. Αυτές που σε γέμισαν ενέργεια, εμπειρία, χαρά, ώστε να ετοιμαστείς για το επόμενο…