Μια άλλη Μεσόγειος, με άλλες ιστορίες…
Του Διαμαντή Μπασαντή Μια περιδιάβαση σε μια άλλη Μεσόγειο, με άλλες ιστορίες, κάπου μακρινές, αλλά και κάπου απροσδόκητα κοινές με τις δικές μας. Όλα ξεκίνησαν όταν βρέθηκα μάλλον τυχαία να περπατώ στην ανοιχτή παραλία του παλιού ιταλικού μεσαιωνικού παραθαλάσσιου χωριού Neptuno. Η ονομασία του μια έμμεση αναφορά στον θεό της θάλασσας Neptune ή Ποσειδώνα. Η… Continue reading Μια άλλη Μεσόγειος, με άλλες ιστορίες…
Χειμωνιάτικες διαδρομές στη Βόρεια Άνδρο
Απομεσήμερο Κυριακής στην Βόρεια Άνδρο. Λίγο πριν τον Καμπανό. Λίγο πριν το τέλος ενός νησιού που λίγοι ξέρουν τις εσχατιές του. Με τον Θόδωρο στο πιο βόρειο σημείο του χάρτη. Με τον Θόδωρο η προηγούμενη συνάντηση μας ήταν στην Αγία Μονή στο Στενό. Τότε ήταν καλοκαίρι. Τώρα είναι χειμώνας. Συναντιόμαστε στα άκρα των εποχών και… Continue reading Χειμωνιάτικες διαδρομές στη Βόρεια Άνδρο
Εγκαταλειμμένη πατρίδα…
Της Ιουλίας Ζαννάκη (Η Ιουλία Ζαννάκη περιφέρεται στα άδεια χωριά του νησιού. Στα άδεια χωριά μιας πατρίδας εγκαταλειμμένης. Μιας πατρίδας που εκπέμπει SOS, αλλα ποιος την ακούει. Οι κάτοικοι φευγάτοι, οι νέοι φευγάτοι, τα σπίτια άδεια. Οι τόποι συνάθροισης άδειοι. Σχολεία χωρίς παιδιά. Εκκλησίες χωρίς πιστούς. Πλατείες χωρίς ανθρώπους. Με αυτή την σκληρή εμπειρία… Continue reading Εγκαταλειμμένη πατρίδα…
Βερολίνο 1989 ή οι μέρες που νομίζαμε πως δεν θα τέλειωναν ποτέ…
Γκρεμίζοντας το τείχος στην Φρίντριχ Στράσε – 1990 Ήταν σαν σήμερα: 9 Νοεμβρίου 1989. Έχουν πια περάσει 30 ολόκληρα χρόνια από εκείνη τη βραδιά όταν έκπληκτοι μπροστά στις τηλεοράσεις ακούγαμε πως “άνοιξε το τείχος” και δεκάδες χιλιάδες ανατολικογερμανοί πέρασαν εκείνη τη νύχτα από το Ανατολικό στο Δυτικό Βερολίνο. Τριάντα ολόκληρα χρόνια. Μια ολόκληρη γενιά.… Continue reading Βερολίνο 1989 ή οι μέρες που νομίζαμε πως δεν θα τέλειωναν ποτέ…
Ο ποταμός που αγαπήσαμε, ο ποταμός που περιφρονήσαμε…
Της Ιουλίας Ζαννάκη-Λιάλιου (Η λογοτέχνης-συνεργάτης μας Ιουλία Ζαννάκη-Λιάλιου βλέποντας την μεγάλη καταστροφή που συνέβη από τα αφρισμένα ποτάμια στις Στενιές και στα Άχλα έγραψε ένα εξαιρετικό χρονογράφημα για τον ποταμό που αγαπήσαμε, αλλά και τον ποταμό που περιφρονήσαμε και μας εκδικήθηκε – Εν Άνδρω) Βούκινο βραχνό, ο ήχος των νερών, φωλιάζει για λίγο στων βράχων… Continue reading Ο ποταμός που αγαπήσαμε, ο ποταμός που περιφρονήσαμε…
Ρωτάτε γιατί… χανόμαστε!…
Πολλοί γάμοι, πολλά βαφτίσια, πολλά ερωτήματα, πολλές αναζητήσεις στην Άνδρο. Και δεν είναι μόνο οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι Ανδριώτες. Είναι και οι ολοένα περισσότεροι εκτός Άνδρου, που γκουγκλάρουν και τους πετάγεται πρώτο-πρώτο το «Εν Άνδρω», λόγω των χιλιάδων καθημερινών επισκεπτών του. Και αρχίζουν να στέλνουν mail και να παίρνουν τηλέφωνα… Είναι εντυπωσιακό το… Continue reading Ρωτάτε γιατί… χανόμαστε!…
Άλλες θάλασσες κι άλλοι ουρανοί, άλλοι άνθρωποι, άλλοι πόθοι και πάθη…
Του Διαμαντή Μπασαντή Χάγη: Χιλιάδες άνθρωποι παρά τον μουντό καιρό έσπευσαν στην παραλία μόνο και μόνο να βρεθούν για λίγο πλάι στη θάλασσα. Τι κοινό και τι διαφορετικό η Ελλάδα και η Ολλανδία; Είναι δύο μικρές σχετικά χώρες με αντίστοιχους πληθυσμούς. Είναι δύο κατ’ εξοχή θαλασσινά έθνη. Όμως, εμείς έχουμε χιλιάδες νησιά. Αυτοί ελάχιστα.… Continue reading Άλλες θάλασσες κι άλλοι ουρανοί, άλλοι άνθρωποι, άλλοι πόθοι και πάθη…
Το φαρόπλοιο V11…
Του Διαμαντή Μπασαντή Ιδού ένα πλοίο μετά από τόσα ταξίδια, τόσα λιμάνια, τόσα πλοία που πέρασαν μπροστά από τα μάτια σου δεν φανταζόσουν ποτέ πως υπάρχει: ένα φαρόπλοιο! Ένα πλοίο φάρος! Μέχρι προχτές ήξερες μόνο τους φάρους. Συχνά περίτεχνα κτίσματα σε απόκρημνους βράχους, σε άγριες ακτές, σε απομονωμένες γωνιές του θαλάσσιου σύμπαντος, που όρισε την ζωή… Continue reading Το φαρόπλοιο V11…
ΡΑΦΗΝΑ: Στην πόρτα… για “να μην φας πόρτα”!
Μόλις φτάσουν στη Ραφήνα οι περισσότεροι επιβάτες σταματούν για να αγοράσουν εισιτήριο στις καμάρες. Πρόκειται για χρόνια συνήθεια. Εκεί υπάρχουν σήμερα 6 πρακτορεία. Τα κεντρικά των πλοίων της γραμμής είναι στο λιμάνι. Από τα έξι τα πέντε είναι δίπλα-δίπλα. Κι ο επιβάτης κατά κανόνα θα σταματήσει σε ένα από αυτά τις περισσότερες φορές. Εκεί αρχίζει… Continue reading ΡΑΦΗΝΑ: Στην πόρτα… για “να μην φας πόρτα”!
Είναι η Σάμος και η Άνδρος που επιμένουν…
“Κι όμως κινείται” μουρμούρισε – βγαίνοντας από την αίθουσα του δικαστηρίου της Ιεράς Εξέτασης – ο Γαλιλαίος αφού νωρίτερα παραδεχτεί την ακινησία της γης. Κι όμως η Σάμος επιμένει διαπιστώνουμε κι εμείς αφού πρώτα είχαμε πει: “πάει χάθηκε πια”. Το αχνό θαμπό σχήμα της – που είχε φανεί για ελάχιστα λεπτά και φωτογραφίσαμε – όταν… Continue reading Είναι η Σάμος και η Άνδρος που επιμένουν…