Οι αγορές και η οικονομία δεν συμπίπτουν πάντοτε

Του Χρήστου Οικονόμου

Η επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές θεωρείται για την πλειοψηφία του διεθνούς Τύπου ως σημαντική ένδειξη βελτίωσης της ελληνικής οικονομίας.

Παρά τις επιφυλακτικότερες θεωρήσεις ορισμένων άλλων διεθνών μέσων ενημέρωσης, η γενικότερη αναφορά των αναλυτών ομονοεί στην εκτίμηση ότι το grexitέχει πλέον τεθεί στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας» και  δεν απομένει παρά μόνον η «λεπτομέρεια» της ρύθμισης του ελληνικού εξωτερικού χρέους για να απογειωθεί η ανάπτυξη!

Πρέπει όμως να επισημάνουμε το παράδοξο πως κάποιοι  Έλληνες οικονομολόγοι θεωρούν λάθος την έξοδο στις αγορές για την ανόρθωση της ελληνικής οικονομίας. Φερ’ ειπείν, οι κ. Βαρουφάκης και Παρασκευόπουλος  συγκαταλέγονται στους ελαχίστους που επιχειρηματολογούν αμφισβητώντας το χαρμόσυνο κλίμα για την ελληνική έξοδο στις αγορές.

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα από τη μία θριαμβολογεί για την έξοδο και από την άλλη διαπιστώνει πως τα 2 δισ. ευρώ, σε μια οικονομία που βαριανασαίνει από την έλλειψη ρευστότητας, θεωρούνται λίγο-πολύ ως λάθος επιλογή.  Όλα μοιάζουν με κωμωδία και η ανεύρεση της αλήθειας είναι δυσδιάκριτη.

Κι όμως! Πολιτικοί, οικονομολόγοι, δημοσιογράφοι, σχολιαστές και λοιποί, γνωρίζουν πολλά περισσότερα, απ’ όσα παρουσιάζουν για τα πράγματα. Για παράδειγμα, οι «αγορές» επιλέγουν μεταξύ των ανά πάσα στιγμή διαθέσιμων εναλλακτικών κρατικών ομολόγων, από χώρες που επιζητούν χρηματοδότηση. Το ελληνικό επιτόκιο αυτές τις εβδομάδες, ένεκα των πιέσεων στις αναπτυσσόμενες οικονομίες αλλά και ένεκα της ουκρανικής αναστάτωσης, προσδιορίστηκε σε χαμηλότερα επίπεδα έναντι της αληθούς κατάστασης της ελληνικής οικονομίας. Και δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ότι ναι μεν ανευρέθηκαν περίπου 2 δισ. ευρώ για τα δημόσια οικονομικά, όμως οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το ελληνικό Δημόσιο ανέρχονται σε δεκάδες δισ. ευρώ.

–        Προς τί λοιπόν ο εν λόγω ορυμαγδός της βιομηχανίας παραγωγής των εκατέρωθεν εντυπώσεων, αν όχι επί της επιφάνειας των πραγμάτων;

–        Είναι αυτό το πρόσφορο πεδίο για την αναζήτηση των βέλτιστων λύσεων για τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας;

Ρητορικά τα ερωτήματα και αυτονόητες οι απαντήσεις!                      

Μεταξύ των άλλων, απόλυτη ανάγκη είναι να εξηγηθεί στο φιλοθεάμον κοινό των ψηφοφόρων ότι η θέση πως «η οικονομία είναι ψυχολογία» υπόκειται σε έναν περιορισμό που λέει ότι πρέπει να υφίσταται «η οικονομία» για να επιδράσει επ’ αυτής, θετικά ή αρνητικά, «η ψυχολογία»!…

Κατά τα άλλα ψυχραιμία παιδιά…