Από τη γιορτή φουρτάλιας στην Μεσαριά

Κατηγορία: ΚΟΙΝΩΝΙΑ Δημοσίευση: 09/08/2014 Σχόλια: 0

Της Κατερίνας Ρεμούνδου

Καλησπέρα σας,

Με λένε Κατερίνα Ρεμούνδου και είμαι εγγονή του Ζοζέφ ενός από τους εκατοντάδες αντριώτες μαγείρους! Καμαρώνω πολύ για τη καταγωγή μου αφού καραβομάγειρες, νοικοκυρές, θρυλικοί ζαχαροπλάστες, χωριανά κορίτσια που με αυτοθυσία αφιέρωσαν τη ζωή τους σε ψηλοτάβανες κουζίνες, φιλόξενοι οικοδεσπότες και γιαγιάδες που περίμεναν τα καλοκαίρια να γεμίσει το σπίτι τους ζωή ευθύνονται για τους γευστικούς μου κάλυκες και την μοναδική γαστρονομική μου μνήμη!

Μπεβάδα, ζιλαδιά, μπρούστουλας, βολάκι, πετεινός με ρύζι, αμυγδαλωτά, χορτερή……αλλά πάνω από όλα φουρτάλια! Οι καλύτερες στα χρόνια μου ήταν του Στάβαρη στην Αρνη, του Κούδη στη Βουρκωτη, του Περτέση στις Στραπουργιές, Με καταπληκτικά λουκάνικα, με λούζα και καμιά ντούα για στόλισμα.

Η φουρτάλια είναι το αντριώτικο φαγητό που παρασκευάζεται με πατάτες, αυγά ομελέτα και χοιρινά. Το όνομά της είναι και η συνοπτική περιγραφή του τρόπου παρασκευής της! Άρα η ρίζα του ονόματος του πιο αγαπημένου φαγητού των αντριωτών βρίσκεται στις ιταλικές λέξεις frulare γυρίζω, στριφογυρίζω και frugale – απλός, ολιγαρκής, αφού αποτελούσε το μοναδικό γεύμα των frataglia – αδελφών, μοναχών.

Η λέξη λατινογενής: επιτομή της cuzina povera. Της φτωχικής κουζίνας των νησιών. Αυγά από το κοτέτσι, πατάτες, κουκιά, λυράκι, τα χοιρινά – όταν ξεμπαρκαρε ο κύρης του σπιτιού – δυόσμο και μαντζουράνα από τη γλάστρα….

Η φουρτάλια είναι η Άνδρος και Άνδρος είναι η μυρωδιά της φουρτάλιας που ψήνεται στο παρακούζινο! Άνδρος είναι το μαυρισμένο από τη χρήση τηγάνι μόνο για τη φουρτάλια και το καπάκι του πάντα ταιριασμένο…φούστα –μπλούζα.

Συγχαρητήρια στο Σύλλογο Μεσαριάς-Κουμανης και ιδιαίτερα στο Πρόεδρο και τα μέλη του συμβουλίου που προσπαθούν ακούραστα να προσφέρουν στο χωριό μας και το νησί αναγνωρισιμότητα και μέσα από τη γαστρονομία μας.

Συγχαρητήρια σ’ όλους που έφτιαξαν φουρτάλια. Και του χρόνου! Γειά στα χέρια σας!