Υδροπλάνα στην Άνδρο – Όλη η αλήθεια
Του Δημήτρη Σταυρόπουλου
Με ικανοποίηση πληροφορήθηκα ότι ενεργοποιήθηκαν οι διαδικασίες για τη δημιουργία υδατοδρομίου στην Άνδρο. Σίγουρα όταν λειτουργήσει θα προσφέρει στην τουριστική αναβάθμιση του νησιού. Το έργο εντάσσεται σ ένα φιλόδοξο σχέδιο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, που προβλέπει την κατασκευή υδατοδρομίων σε αρκετά νησιά των Κυκλάδων και της Δωδεκανήσου.
Στην δημοσιογραφική μου διαδρομή κάλυψα επί χρόνια το αεροπορικό ρεπορτάζ και επί σειρά ετών διατέλεσα εκπρόσωπος Τύπου στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Με την ιδιότητα μου αυτή συμμετείχα σε πολλές συσκέψεις για τα υδροπλάνα στις οποίες προήδρευαν υπουργοί και διοικητές της ΥΠΑ. Με δεδομένη, λοιπόν, αυτή την εμπειρία, ας δούμε βήμα-βήμα πως και ποτέ θα έχουμε υδατοδρόμιο στο νησί μας.
Η Περιφέρεια λοιπόν θα στείλει έγγραφο στο Λιμενικό Ταμείο Άνδρου – Τήνου για να ξεκινήσουν οι ενέργειες προκειμένου να αποκτηθεί η σχετική άδεια. Το Λιμενικό Ταμείο θα προκηρύξει διαγωνισμό μεταξύ των εταιρειών που έχουν την απαιτούμενη τεχνογνωσία. Αυτή την στιγμή στην Ελλάδα οι εταιρίες είναι δυο. Τα «Ελληνικά Υδατοδρόμια» του κ. Τ. Γκόβα και υα «Ελληνικά Υδροπλάνα» του κ. Ν. Χαραλάμπους.
Όποια εταιρεία κερδίσει, θα πρέπει να συντάξει τον σχετικό φάκελο με μια σειρά εγγράφων και μελετών. Επειδή η σχετική νομοθεσία είναι αυστηρή, θα πρέπει να προηγηθούν εμπεριστατωμένες έρευνες γύρω από την καταλληλότητα της περιοχής, τα εμπόδια που υπάρχουν στα γύρω βουνά και λόφους τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν, το βάθος και το μήκος του λιμανιού, την κατάσταση και καταλληλότητα της προβλήτας, τα έργα που πρέπει να γίνουν, την περιβαλλοντική επιβάρυνση κ.λ.π.
Όταν ολοκληρωθούν όλες αυτές οι μελέτες και επιλεγεί η τοποθεσία θα γίνει επιτόπια αυτοψία από ειδικούς υπαλλήλους της διεύθυνσης Δ3 της ΥΠΑ, οι οποίοι θα καταγράψουν τις παρατηρήσεις τους. Η σύμφωνη γνώμη τους είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση του φάκελου. Στην συνέχεια θα ξεκινήσουν τα έργα.
Θα κατασκευαστεί ένα μικρό κτίριο στην προβλήτα οπού θα τοποθετηθούν όλα τα απαραίτητα μηχανήματα ελέγχου επιβατών και αποσκευών (όπως γίνεται στα αεροδρόμια δηλαδή) θα χαραχτεί στην θάλασσα ο διάδρομος προσθαλάσσωσης του υδροπλάνου και θα μετασκευαστεί κατάλληλα η προβλήτα.
Αν αυτό δεν είναι εφικτό, θα μεταφερθεί και θα τοποθετηθεί πλωτή προβλήτα. Θα δημιουργηθούν κάπου κοντά γραφεία της εταιρείας και πρακτορείο εισιτηρίων και έπειτα θα γίνει η εκπαίδευση των σεκιούριτι από την ΣΠΟΑ της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας.
Όταν όλα είναι έτοιμα ο φάκελος θα διαβιβαστεί για υπογραφή σε τέσσερα υπουργεία: Μεταφορών, Εμπορικής Ναυτιλίας, Δημοσίας Τάξεως και Περιβάλλοντος.
Στο λιμάνι που θα επιλεγεί, θα πρέπει να υπάρχουν λιμενικοί και αστυνομικοί (άνδρες και γυναίκες) για τον έλεγχο των ταξιδιωτών και επίσης πλωτό του Λιμενικού για την ασφάλεια του υδροπλάνου όταν έρχεται ή φεύγει.
Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα αν και πότε θα εκδοθεί η άδεια, με δεδομένο ότι στην Κέρκυρα που όλα είναι έτοιμα από κάθε άποψη, η άδεια καθυστερεί περίπου ένα χρόνο.
Πάμε τώρα στα υδροπλάνα. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει κανένα! Ο μόνος που έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον να φέρει είναι ο πιλότος και επιχειρηματίας Α. Καροτσιέρης, που έχει γνώσεις του αντικειμένου και έχει κάνει σχετική προετοιμασία. Όταν έρθουν από τον Καναδά θα ελεγχτούν από την διεύθυνση Δ2 της ΥΠΑ για να δουν κατά πόσο είναι ασφαλή και ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις μιας τέτοιας πτήσης. Τα υδροπλάνα είναι χωρητικότητας 19 επιβατών και δεν παίρνουν εμπορεύματα. Πετούν μόνο μέρα και κάτω από καλές καιρικές συνθήκες!
Φυσικά θα γίνει και έρευνα αγοράς. Αν δηλαδή συμφέρει εμπορικά να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Άνδρο. Θα συνυπολογιστεί η απόσταση (λιμάνι εκκίνησης και κατάληξης), το ενδιαφέρον του τοπικού πληθυσμού, το μέγεθος της τουριστικής περιόδου και το κόστος του εισιτηρίου (θα είναι ακριβότερο από αυτού πλοίου και φτηνότερο από του αεροπλανου). Αν τα αποτελέσματα είναι αρνητικά τότε η επένδυση δεν θα προχωρήσει.
Και κάτι τελευταίο. Αν και όταν εκδοθεί η άδεια θα είναι ιδιοκτησία του Λιμενικού Ταμείου…
Υ.Γ. Επειδή περνάμε δύσκολες μέρες και έχουμε χάσει το χιούμορ μας, υπάρχει μια σχετική ιστορία που φαίνεται ψεύτικη αλλά -πιστέψτε με – είναι 100% αληθινή. Υπήρξε υποψήφιος δήμαρχος στην Άνδρο, που σε προεκλογική περίοδο, έταξε στους ψηφοφόρους του ότι αν τον ψηφίσουν θα… κατασκευάσει αεροδρόμιο στο νησί! Αεροδρόμιο «δορυφόρο» του «Ελ.Βενιζέλος» προκειμένου να προσγειώνονται εκεί… όσα αεροπλάνα δεν θα χωράνε στο αεροδρόμιο της Αθήνας. Ο δήμαρχος δεν βγήκε και έτσι ξεμείναμε από αεροδρόμιο…
Έχω προσωπικα και με δικη μου Πρωτoβουλια εκπονησει Προμελετη- Σχεδιασμο Χωροθετησης Υδροδρομιων στην Ανδρο απο το 2005, ζητησα να ενημερωσω τους τρεις τοτε Δημαρχους – χωρις αποτελεσμα- ενω ειχα κανεις επαφη με την τοτε ενεργη Εταιρεια AIR SEA LINES. Τωρα πια εχω εμπλουτισει με νεωτερα σχεδια και φωτοεπεξεργασια και εχω ετοιμο Φακελο με (5) εναλλακτικες θεσεις- ορμους: Λιμανι Χωρας – Μαρινα Μπατσιου – Αγκυροβολιο Κορθιου – Λιμανι Γαυριου (νεα ξεχωριστη υποδομη για να μην παρεμποδιζει τα πλοια) – Ορμο Χαλκολιμιωνα (νεο ελαφρυ-πλωτο Αγκυροβολιο με κυματοπροστασια και για περιηγητικα σκαφη), τον οποιο εχω ηδη παραδοσει στον Νέο Δημαρχο – Θ. ΣΟΥΣΟΥΔΗ – και επιλεγμενα στελεχη του καθως και στον Επαρχο, Δ. ΛΟΤΣΑΡΗ. Οπως κατανοει κανεις απο εκεινους πια εξαρταται να με χρησιμοποιήσουν, ετσι και αλλιως χωρις απασχοληση παραμενω εχω και 4 χρονια !!!
Δώστε μου το e-mail σας κυριε Σταυροπουλε να σας στείλω το Αρχείο των Προμελετών μου
Η πιθανότητα να πετάξει ποτέ υδροπλάνο όχι στην Άνδρο αλλά και σε άλλα νησιά είναι πολύ απίθανη, δεδομένου ότι:
(1) το κόστος αγοράς υδροπλάνων είναι πολύ υψηλό αναλογικά με τις θέσεις επιβατών που προσφέρει, που δεν είναι 19 όπως αναφέρεται στο άρθρο αλλά λιγότερες από 14, απαιτούνται πάνω από 4.5-6.0 εκ ευρώ για ένα σύγχρονο υδροπλάνο.
(2) το ετήσιο κόστος συντήρησης των υδροπλάνων που επιχειρούν σε θαλάσσιο περιβάλλον είναι πάρα πολύ υψηλό, υπολογίζεται σε πάνω από 15% του κόστους κτήσης.
(3) η συντήρηση των υποδομών των υδατοδρομίων και το κόστος λειτουργίας τους, με όλα όσα προβλέπει το σημερινό νομοθετικό πλαίσιο, είναι απαγορευτικό για την επιχειρηματική αξιοποίησή τους, θα πρέπει να χρεώνονται πάνω από €50 ευρώ ανά επιβάτη για να μην μπαίνουν μέσα οι υποδομές.
Συνυπολογίζοντας όλα τα ανωτέρω καταλήγουμε ότι το κόστος ενός απλού εισιτηρίου για απλή μετάβαση σε ένα νησί θα υπερβαίνει τα €200, καθιστώντας το απαγορευτικό για τουριστική χρήση. Δεν είναι τυχαίο ότι υδροπλάνα σε όλο τον κόσμο επιχειρούν συνήθως μόνο σε μορφή τσάρτερ, ειδικές μισθώσεις δηλαδή, και σε λειτουργικά πλαίσια που δεν έχουν αυστηρές απαιτήσεις. Επίσης δεν είναι τυχαίο ότι η μόνη εταιρεία που έχει εκφράσει ενδιαφέρον για το πτητικό έργο των υδροπλάνων στην Ελλάδα δεν έχει ένα σεντ κεφάλαιο να επενδύσει.