Ιστορίες για… κροκοδείλους!!!
Το παραπάνω ζώο δεν είναι κροκόδειλος. Ούτε φίδι. Είναι όμως ερπετό – ιγκουάνα – και ξαφνιάζει. Όπως ξαφνιάζουν και φοβίζουν όλα τα ερπετά (φωτ. Εν Άνδρω).
Είναι γεγονός πως η ψυχραιμία μας δεν είναι αυτό που μας χαρακτηρίζει ως λαό. Ούτε και στην Άνδρο είναι το φόρτε μας. Όμως το παρακάτω περιστατικό είναι τόσο σπαρταριστό που φτάνει στα όρια και τα ξεπερνά. Πρωταγωνιστής ο Χ.Ν. γνωστός κάτοικος του νησιού. Δευτεραγωνιστής η τρίχρονη κόρη του. Σε τρίτο ρόλο η γυναίκα του. Σκηνικό το σπίτι τους στη Χώρα. Το συμβάν μου αφηγήθηκε ο παθών, μετά από καιρό, σκασμένος στα γέλια…
Είναι καλοκαιρινό μεσημέρι. Ο άνθρωπος επιστρέφει σπίτι του από το γραφείο μπαφιασμένος από την ζέστη. Μπαίνει και πετάει σε μια καρέκλα ότι κρατά. Βγάζει το πουκάμισο. Και πάει στο μπάνιο να ρίξει λίγο νερό πάνω του. Ξαφνικά ακούει στο σαλόνι φωνές. Η τρίχρονη κόρη που κλαίει και φωνάζει σπαρακτικά.
Ανοίγει την πόρτα και ακούει το παιδί να λέει με αναφιλητά:
– Φίε, φίε…
Αλαφιάζει και ρωτά αγχωμένος το παιδί:
– Που είναι το φίδι;
Το παιδί δείχνει το παράθυρο και κλαίει:
– Φίε, φίε….
Αναρωτιέται «…μα πως μπορεί να μπήκε το φίδι από το παράθυρο»… Όμως το παιδί κλαίει κι αυτός αγχώνεται. Κοιτά αλαφιασμένος γύρω του και βλέπει την σιδερώστρα. Πάνω της είναι το σίδερο. Το αρπάζει, καλού-κακού κι αρχίζει να παραμερίζει αγχωμένος τα έπιπλα στο σαλόνι γιατί σκέφτεται πως το φίδι θα έχει τρυπώσει κάτω από αυτά.
Σπρώχνει τον καναπέ στο κέντρο του δωματίου, τραβάει τις καρέκλες… Θραβαλικό μέγα… Ακούει την φασαρία η γυναίκα του και μπαίνει τρέχοντας από την κουζίνα. Άναυδή τον βλέπει με το σίδερο στο χέρι να τραβάει τα έπιπλα. Ξαφνιάζεται και τον ρωτά «τι κάνει». Με έξαψη τις λέει πως ψάχνει να βρει το φίδι…
Κάτι προσπαθεί να του πει. Όμως αυτός δεν ακούει τίποτα. Συνεχίζει να τραβά τώρα έναν μπουφέ και να ψάχνει από κάτω… Η σκηνή θυμίζει παλιά ελληνική ταινία…
Η γυναίκα να προσπαθεί κάτι να του πει. Το παιδί να κλαίει και να δείχνει το παράθυρο. Αυτός να σπρώχνει και να σηκώνει έπιπλα ψάχνοντας να σκοτώσει το φίδι με το σίδερο…
Τελικά κάποια στιγμή καταφέρνει η γυναίκα του και τον αρπάζει από το χέρι. Και προλαβαίνει να του πει πως η μικρή κλαίει και οδύρεται γιατί άνοιξε η πόρτα στο κλουβί και το παπαγαλάκι που είχαν πέταξε από το παράθυρο!!!
Μένει άναυδος. Συνειδητοποιεί πως το παιδί δεν έλεγε «φίδι», αλλά «έφιε»!!! Όμως, αυτός μπαφιασμένος και αλαφιασμένος άκουγε… φίδι!!!
Κοιτά γύρω και διαπιστώνει πως μέσα στην έξαψη κόντεψε σχεδόν να διαλύσει το σπίτι κρατώντας ένα σίδερο στο χέρι!!! Κάθεται στον καναπέ – στο μέσον του σαλονιού – απορημένος και καταϊδρωμένος!!! Το παιδί εξακολουθεί να δείχνει το παράθυρο και να λέει «έφυε, έφυε…»!!!
Κάποια στιγμή σηκώνεται και κοιτά έξω από το παράθυρο. Πουθενά το παπαγαλάκι. Και τότε συνειδητοποιεί πως το σπίτι του είναι στον πρώτο όροφο του κτηρίου!!!
«Εν Άνδρω»