Το σφύριγμα της αγάπης, της νοσταλγίας και του αποχωρισμού…

Του Δημήτρη Σταυρόπουλου

 

Το τάνκερ New Legend  με καπετάνιο τον Υπάτιο Κυρτάτα αό την Άρνη έφτασε σήμερα το πρωί στο ενάμιση μίλι από την Χώρα για να χαιρετίσει ο καπετάνιος τους δικούς του και το νησί του……

Η ναυτική παράδοση, η λατρεία στην οικογένεια, το μεγάλο ταξίδι του ατέλειωτου αποχωρισμού και η νοσταλγία για το νησί, όλα σε μια φωτογραφία…

Αυτή είναι η Άνδρος! Τόπος και άνθρωποι ζυμωμένοι με την θάλασσα. Γενιές ξενιτεμένων και άλλες τόσες που περιμένουν καρτερικά την επιστροφή. Ατέλειωτες ιστορίες αγωνίας, μοναξιάς αλλά και ανείπωτης χαράς.

Όσοι ειδαμε το πλοίο  ακούσαμε τα σφυρίγματα του ξαφνιαστήκαμε και συγκινηθήκαμε για μια ναυτική παράδοση που συνεχίζει αέναα μέσα στον χρόνο (φωτ. Εν Άνδρω). 

Μια τέτοια συγκινητική και όμορφη ιστορία, διαδραματίστηκε σήμερα το πρωί (Σάββατο 20 Μαΐου) ανοικτά της Χώρας, που αποδεικνύει περίτρανα την μεγαλοσύνη και την βαθιά αφοσίωση στις παραδόσεις του τόπου, των ναυτικών του νησιού.

Το δυνατό σφύριγμα της μπουρούς ενός πλοίου έκανε τους περισσότερους να στρέψουν το βλέμμα τους, πέρα από τον Αφανή Ναύτη, το Κάστρο και τον Τουρλιτη. Από τον κάβο της Αγίας Τριάδας, άρχισε να φαίνεται η σιλουέτα ενός τεράστιου τάνκερ.

Το πλοίο ανδριώτικης πλοιοκτησίας, του Αδαμαντίου Πολέμη, ανοικτά της Άνδρου στρέφει ανατολικά και απομακρύνεται. Διακρίνεται ο καπετάνιος με το τηέφωνο να μιλά με την γυναίκα του… 

Κινείτο αργά, πολύ κοντά στις ακτές και σφύριζε συνέχεια με ήχο χαρούμενο. Τα κιάλια βγήκαν από τα συρτάρια και κάποιοι το αναγνώρισαν.

–   Είναι δικό μας! Ανδριώτικο. Με παιδιά από το νησί…

Η βαρδιόλα  και από πάνω της το όνομα του πλοίου…

Πράγματι. Ήταν το δεξαμενόπλοιο «New Legend» 160.000 τόνων, του Αδαμάντιου Πολέμη, που είχε αλλάξει ρότα για ένα λόγο που πιο σοβαρός δεν υπάρχει στους άγραφους νόμους της θάλασσας! Ο πλοίαρχος του ήθελε να αποχαιρετίσει την γυναίκα του και το παιδί του, πριν συνεχίσει το μεγάλο ταξίδι του ανατολικά.

 

Ο Υπάτιος Κυρτάτας στο πλοίο με φόντο την Άνδρο καθώς απομακρύνεται…

Ο καπεταν Υπάτιος Κυρτάτας, από την Αρνη, την ημέρα των γενεθλίων του, έστελνε με τα σφυρίγματα και την παρουσία του βαποριού του την αγάπη στην γυναίκα του Μαρία Αλαφραγκη από την Χώρα και τον γιο τους Γιώργο.

Ο μικρός Γιώργος Κυρτάτας και μητέρα του Μαρία Αλαφραγκή με φόντο το New Legend που πλησίασε το νησί γι’ αυτούς και για την Άνδρο…

Η καπετάνισσα τον περίμενε από τα ξημερώματα στην άκρη του γιαλού, του κουνούσε τα χέρια και του έστελνε φιλιά. Μια στιγμή μοναδική βαθιάς συγκίνησης, που την νοιώθουν όλοι. Ναυτικοί και όχι!

Έφτασε στο κοντινότερο σημείο και κάνει την στροφή για να συνεχίσει. Φωτογραφία ψηλά πάνω από Λύδι…...

Η απόσταση μακρινή και ο ένας δεν μπορούσε να δει τον άλλον. Όμως ο καθένας τραβούσε φωτογραφίες και την έστελνε στον άλλο. Να ο πλοίαρχος στην γέφυρα και την βαρδιολα, να η σύζυγος και το παιδί του στην στεριά. Τι ωραία πράγματα αλήθεια…

Το «New Legend», είχε ξεκινήσει από την Κωνσταντινούπολη και τραβούσε προς το Πορτ Σαιντ φορτωμένο με πετρέλαιο. Όταν έβγαινε από την διώρυγα του Σουέζ, θα έβαζε πλώρη για τις Ινδίες. Μεγάλο το μπάρκο, μακρύς ο δρόμος του γυρισμού.

Το πλοίο κάνει στροφή ανατολικά στο ύψος της Χώρας. Από το Υψηλού (φωτ. Εν Άνδρω).

Το Κεντρικό Αιγαίο που κατέβαινε το δεξαμενόπλοιο, 10 μοίρες αριστερά από την Άνδρο. Τι να περάσει από εκεί τι κοντά στην Άνδρο. Το πήρε απόφαση ο Κυρτατας, και το έκανε. Στο βαπόρι άλλωστε και άλλοι Έλληνες και Ανδριώτες. Να μη δουν κι αυτοί τα βουνά του νησιού; Να μη μυρίσουν λίγο το θυμάρι από την κουβέρτα;

Ήρθε λοιπόν σιγά-σιγά από τον Καμπάνο, πέρασε τα Άχλα, τις Στενιές, έκοψε κι άλλο δρόμο έξω από την Χώρα. Αγνάντεψε τα πρωινά χρώματα, «μίλησε» με την οικογένεια και μετά «πρόσω ολοταχώς» με πορεία νοτιοανατολική…

Ο καπετάνιος με φόντο την Χώρα καθώς το πλοίο απομακρύνεται από το νησί του…

Ανδριωτες καπεταναίοι. Μοναδική ράτσα. Όπου κι αν βρίσκονται ο τόπος τους είναι μέσα στην ψυχή τους.

Όπως στην Κατοχή ο Επαμεινώνδας Πασχάλης από την Χώρα, που με το μικρό φορτηγό του μετέφερε εφόδια του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Αθήνα που λιμοκτονούσε.

Κάθε που πέρναγε τον Κάβο Ντόρο έκανε «κράτει» για λίγο και βαρκάρηδες από το Γαύριο πλεύριζαν το πλοίο και φόρτωναν μερικά σακιά με όσπρια, ρύζι και πατάτες για τα παιδιά και τις γυναίκες του νησιού.

 Αποχαιρετώντας τον Τουρλίτη το πλοίο συνεχίζει τραβώντας νοτιοανατολικά για το Σουέζ… (φωτ.. Εν Άνδρω).

Πολλά χρόνια αργότερα ο Βασίλης Ψήτος από το Μπατσί, πλοίαρχος στα βαπόρια του Γουλανδρή. Έφτανε μέχρι την μπούκα του λιμανιού η κοντά στην παραλία του Δελαβογια, για να χαιρετήσει την αγαπημένη του γυναίκα, την Ειρήνη!

Αυτές οι μικρές θαλασσινές ιστορίες με αποκορύφωμα την σημερινή που συζητιέται σε όλη την Χώρα, δείχνουν σε όλο του το μεγαλείο την προσήλωση στις ναυτικές παραδόσεις και την μοναδικότητα της Άνδρου!

Χρόνια πολλά καπετάν Υπάτιε και καλό ταξίδι… Καλά ταξίδια σε όλους!