Το βουβό κύμα του Νοτιά
Η θάλασσα δείχνει απλώς ταραγμένη. Ξαφνικά το πλοίο σκεπάζεται από ένα μεγάλο κύμα. Από που ήρθε άραγε;
Νοτιάς! Παράξενος καιρός. Η θάλασσα δείχνει ταραγμένη. Αλλά όχι όσο με τον βοριά. Τετάρτη, 5/2, το Superferry ξεκινά στην ώρα του. και στα 10 λεπτά από την Ραφήνα αρχίζει να κουνάει. Δεν δίνεις σημασία. Με έναν καφέ κι ένα μπουκάλι νερό μπροστά σου γράφεις στον υπολογιστή τα τρέχοντα και φιλοσοφείς τα μελλούμενα. Όσο το πλοίο πλησιάζει στο κέντρο του Νότιου Ευβοϊκού κουνά περισσότερο. Πίνεις βιαστικά τον καφέ για να μην χυθεί. Συνεχίζεις να κρατάς σημειώσεις. Πλησιάζοντας τους Πεταλιούς πέφτουμε σε μια σειρά μεγάλα κύματα και όλα φεύγουν από τα τραπέζια. Το νερό φτάνει κάτω από μια πολυθρόνα. Το άδειο φλιτζάνι κάνει ράλι σε μια γωνιά. Βάζεις γρήγορα το λαπ-τοπ στη θήκη για να μην το κυνηγάς πουθενά. Κοιτάς τον καπετάνιο, που χαμογελά βλέποντας να τα μαζεύεις όλα. Και λέει φλεγματικά: “είναι το αντιμάμαλο!…”
Στη ρότα Ραφήνα – Άνδρος με νοτιά και οκτάρι. Παράξενος καιρός. Δεν βλέπεις τη θάλασσα τόσο αγριεμένη και δεν βλέπεις τα κύματα τόσο αφρισμένα. Είναι βουβά. Όμως είναι ξαφνικά και δυνατά…
Παίρνεις την μηχανή και σηκώνεσαι κοιτάζοντας την θάλασσα. Δεν την βλέπεις τόσο αγριεμένη. Δεν μπορείς να καταλάβεις πιο κύμα θα τραντάξει το καράβι για να το φωτογραφίσεις. Απλά περιμένεις μέχρι να συμβεί. Αλλά τίποτα δεν σε προειδοποιεί πότε θα συμβεί. Νοτιάς και ο Νότιος Ευβοϊκός κουνά σχεδόν το ίδιο με τον Κάβο Ντόρο. Τα δύο περάσματα μοιάζει να εξισώθηκαν στο κούνημα. Οκτάρι ο Νότιος Ευβοϊκός. Επτάρι προς οκτάρι ο Κάβο Ντόρος. Να που ο θρυλικός Κάβο Ντόρος είναι πιο ήρεμος από τον Νότιο Ευβοϊκό μια φορά λες. Μέχρι που στο μέσον του περάσματος. Τότε τραβάει κι αυτός δυο βουβά κύματα που λούζουν όλο το καράβι. Τώρα το διασκεδάζει ο καπετάνιος που έλεγε: “όπου να ‘ναι θα ‘ρθουν τα κύματα και δεν θα το πάρεις είδηση. Μόνο όταν πέσουμε πάνω τους θα το μάθεις…”
Με αυτά και με τ’ άλλα, με ταχύτητες πεσμένες λόγω κύματος στα 17-18 μίλια είδαμε την Άνδρο. Έπρεπε να φτάσουμε κοντά για να την δούμε. Δεν φαινόταν. Νοτιάς. Παράξενος καιρός. Δεν φαίνονται τα κύματα και δεν φαίνονται και τα νησιά μέχρι να σε βρουν αυτά. Στρίβουμε για Γαύριο. Μέσα στο λιμάνι οι συνθήκες δείχνουν καλύτερες από όταν έχει βοριά.
Όμως έξω και στις βραχώδεις ακτές βλέπεις τους αφρούς των κυμάτων. “Θαλασσώνει έξω” λέει ο καπετάνιος ακολουθώντας την ματιά και την φωτογραφική μηχανή μας. Άλλος καιρός στις δυτικές ακτές που τις σαρώνει ο νοτιάς κι άλλος μέσα στο λιμάνι…
Μέχρι τον λιμενοβραχίονα η θάλασσα έχει κυματισμό. Πέρα από αυτόν πέφτει. Ο νοτιάς δεν έχει και τις τρελές κατεβασιές του αέρα από το Σκουμπί που έχει ο βοριάς. Και η διαδρομή μέχρι την Άνδρο μοιάζει άλλη διαδρομή σε σχέση με τον βοριά. “Κάθε καιρός έχει το δικό του ταξίδεμα” εξηγεί ο καπετάνιος λίγο πριν τον αποχαιρετίσουμε. Και συμπληρώνει: “μέχρι εδώ όλα καλά. Θα μας στριμώξει στον Τσικνιά. Από Τήνο για Μύκονο. Εκεί κάτω με νοτιά φρεσκάρει παράξενα…”. Τον θυμηθήκαμε κατά τις 3 το μεσημέρι στην Χώρα βλέποντας τον “περιπλανώμενο Ολλανδό” να ανεβαίνει βόρια γιατί δεν τα είχε καταφέρει μετά την Μύκονο. Νοτιάς βλέπεις. Παράξενος καιρός…
Διαμ. Μπασαντής