Καβαλάρης χειμερινών κυμάτων!!!
Στους Πεταλιούς…
Μια ακόμα διαδρομή απόν τις δεκάδες εφετινές από Άνδρο για Ραφήνα. Με το βουβό κύμα του Νοτιά περάσαμε στην Άνδρο. Μεσολάβησαν βοριάς, βροχές, χαλάζι, χιόνι και καλοκαιρία. Και περνάμε για ολιγοήμερη παραμονή στην Ραφήνα. Έτυχε πάλι νοτιάς. Η θάλασσα βουβή. Δεν έδειχνε το κύμα. Λες και κρυβόταν. Το ένοιωθες μόνο στο τράνταγμα του βαποριού. Περάσαμε την Κάρυστο. Και λίγο μετά κάποιος πρόσεξε ένα μικρό σκάφος να τρέχει παράλληλα με το Superferry. Βγήκαμε και κοιτάγαμε περίεργοι τους πλάγιους ελιγμούς του…
Μεσοπέλαγα, κόντρα στο κύμα του νοτιά…
Το Superferry πήγαινε με 20 μίλια. Με 20 κι αυτός. Τρέχοντας δίπλα μας σε μια απόσταση 30-40 μέτρων. Άλλοτε αυξάνοντας λίγο κι άλλοτε μειώνοντας λίγο. Όπως εξήγησε φίλος θαλασσινός, το Superferry του έκοβε τον αέρα και κυρίως το βουβό κύμα του νοτιά. Κρατιόταν έξω από τα απόνερα και τον κυματισμό του πλοίου. Μας ταξίδεψε και τον ταξιδέψαμε από τα όρια της Καρύστου μέχρι τους Πεταλιούς. Στους Πεταλιούς έκανε μια εντυπωσιακή στροφή πέρασε πίσω από το πλοίο και έφυγε καρφί με την ίδια ταχύτητα προς Πόρτο Ράφτη. Το λιμάνι της Μεσογαίας. Εκεί που κάποτε έβγαιναν καΐκια από Άνδρο…
Πάνω στο μικρό σκάφος ήταν τρεις άνθρωποι: με μπουφάν που το διασκέδαζαν.Όπως και να το κάνουμε έχει και ο χειμώνας της ωραίες διαδρομές του στη θάλασσα. Οι τρεις έτσι κοντά ο ένας στον άλλο έμοιαζαν ένας. Σαν ένας καβαλάρης που τον έσπρωχναν τα δεκάδες άλογα της μηχανής του πάνω από τα χειμερινά κύματα. Βγάλαμε μερικές φωτογραφίες και βίντεο. Όταν το μοντάραμε βάλαμε μουσική υπόκρουση τον “Αλέξανδρος” του Σπανουδάκη. Ταίριαζε με αυτό το ασταμάτητο τρέξιμο πάνω στα χειμερινά κύματα…
Τέτοιες σκηνές βλέπεις το καλοκαίρι όταν η θάλασσα είναι ζεστή, ο καιρός καλός. Τότε κάποιοι παίζουν με τα κύματα και τα καράβια. Όμως χειμώνα καιρό καβαλάρηδες των κυμάτων να ταξιδεύουν με 20 μίλια τόσο μεγάλη απόσταση δίπλα σε πλοίο της γραμμής για να αποφύγουν το νοτιά πρώτη φορά μας έτυχε.
Υπάρχουν, λοιπόν, ωραίοι χειμερινοί τύποι – σε έναν καλοκαιρινό κατά βάση τόπο – που απολαμβάνουν τον χειμώνα την θάλασσα και το ταξίδεμα της. Που διασκεδάζουν με τις αποστάσεις και την κρύα ατμόσφαιρα. Που δεν φοβούνται τ’ άστρα και το βουβό κύμα του νοτιά. Που ταξιδεύουν με τα καράβια που πηγαινόρχονται αδιάκοπα. Και που απολαμβάνουν τον χειμώνα στο νησί. Όσο υπάρχουν όλοι αυτοί όλο και κάτι θα κινείται σε αυτόν τον τόπο πέρα από το μεγάλο ελληνικό καλοκαίρι…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”