ΜΠΑΤΣΙ: Ορθάνοικτο στον καιρό, περίκλειστο στον κορονοϊό!…

 Μπατσί. Μεσημέρι Κυριακής. Καιρός ζεστός φθινοπωρινός. Ο οικισμός μια ομορφιά. Η ερημιά μια παραξενιά. Ο κορονοϊός υπόμνηση παντού. Όλα κλειστά. Μόνο μερικοί βαδίζουν στην έρημη παραλία. Βόλτα εξάσκησης ή βόλτα με τον σκύλο τους. Ανάμεσα τους ο Γιώργος Ψωμάς με τον σκύλο του κι ο Πετρίσης μ’ έναν φίλο του. Ο καθένας με ότι έχει βγήκε βόλτα στο απομεσήμερο. Και μερικά μαγαζιά ανοικτά. Όσα επιτρέπεται. Αλλά και όσα θέλουν. Κι απ’ ότι βλέπει κανείς δεν είναι πολλά.

 Ο φούρνος με σημερινό ψωμί κι ας είναι Κυριακή. Αυτός θα κάνει τη δουλειά του. Όλο και κάποιος ξεχασμένος θα πάρει μια-δυο φρατζόλες και τίποτα κουλουράκια για το πρωινό.  

 Η κυρία ευγενική, εξυπηρετική, προσεκτική. Το ψωμί λαχταριστό και φρέσκο. Ακόμα και να μην θες μπαίνεις για να πάρεις κάτι. Πόσο μάλλον αν έχεις ξεμείνει από ψωμί και όλα τ΄άλλα και πήρες τους δρόμους της Άνδρου για να βρεις κάτι…

 Μετά τον φούρνο ο “Σταμάτης”. Κλείνει άραγε ο “Σταμάτης”. Άμα κλείσει ο Γιάννης Θωμάς θα κλείσει το Μπατσί…

 Και να μην θες ρωτάς τι έχει. Πάντα ευγενικός κι εξυπηρετικός ο Γιάννης στο άδειο μαγαζί σπεύδει και ρωτά τι θες. Κάτι θα θες. Και κάτι πάντα έχει. Ακόμα και στον καιρό της πανδημίας. Επιπλέον φτιάχνει. Μερικές μπριζόλες παραγγελία. Κι ένα παστίτσιο κι αυτό παραγγελία για το βράδυ. Παίρνουν τηλέφωνο κι έρχονται και τα παίρνουν. Πάντων η δουλειά λιγότερη από το πρώτο lockdown. “Έχει κουραστεί κι έχει λιγότερα χρήματα ο κόσμος” λέει. Και καταλήγει γελαστός: “να ‘χουμε την υγειά μας”…

 Στην γωνία της πλατείας το Corner ανοιχτό. Take away. Για καφέ, για μια πίτσα… Όσοι βαδίζουν κάτι παίρνουν. Ή, έστω περνούν...

 Πιο πάνω το 105 μοίρες. Ανοιχτό όπως πάντα. Καφέ ή κάτι άλλο στο περπατητό…

 Τέλος το περίπτερο-ψιλικά και διάφορα άλλα. Ανοικτό όταν φτάσαμε, κλειστό όταν φύγαμε. Όπως και το Μπατσί. Ανοικτό το καλοκαίρι που φτάνουν όλοι. Κλειστό το χειμώνα που φεύγουν όλοι. Κι αυτή την φορά περίκλειστο, παρά τον ωραίο καιρό λόγω κορονοϊού. Προσέχουμε στην Άνδρο για να έχουμε…

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”