Ποντοπόρες συναντήσεις στον Κάβο Ντόρο!!!
Του ΔΙΑΜΑΝΤΗ ΜΠΑΣΑΝΤΗ
Ποντοπόρες και ακτοπλοϊκές συναντήσεις στον Κάβο Ντόρο…
Παρασκευή 20/11 αργά το απόγευμα. Ταξιδεύω εκτάκτως για Ραφήνα. Ο καιρός έχει αρχίσει να πέφτει μετά το μίνι-απαγορευτικό της Πέμπτης. Ο Κάβο-Ντόρος ακόμα με 7-8 μποφόρ. Διαβάζω τις ειδήσεις: “τον Τραμπ θα τον βγάλουν οι πεζοναύτες από τον Λευκό Οίκο” λέει χαριτολογώντας ο Ομπάμα, η πανδημία και οι εξάρσεις της στην Ελλάδα… Ξαφνικά το επίμονο κουδούνισμα του τηλεφώνου σε βγάζει από το νυσταλέο διάβασμα των ειδήσεων. Είναι ο Πέτρος, ο λογιστής: “πήγαινε γρήγορα στη γέφυρα του πλοίου. Περνά μπροστά μας το Agapi S των Στεφάνου. Μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις θέμα!”
Απίθανα συναπαντήματα στα περάσματα της Άνδρου…
Ξυπνώ τον λήθαργο των ειδήσεων και σκέφτομαι βαριεστημένα: “δεν μπορείς να χαλαρώσεις. Πάνε και σου βρίσκουν θέμα. Που τους βρήκα τόσους ρεπόρτερ να με κυνηγούν με θέματα;” Παίρνω όμως την φωτογραφική μηχανή με τον τηλεφακό και πλησιάζω στο τζάμι της γέφυρας. Τα βλέπω όλα θαμπά. “Που στην ευχή είναι το Agapi S” ρωτάς τον πλοίαρχο. “Εκεί μπροστά αριστερά. Κατεβαίνει μπροστά μας σε 3 λεπτά” απαντά. Το βλέπεις σκοπεύεις με τον τηλεφακό και παίρνεις μερικές μέσα από το τζάμι της γέφυρας. Για να βγεις έξω αποκλείεται. Το κύμα θα σε κάνει μούσκεμα.
Στα 400-500 μέτρα…
Superferry και Agapi S πλησιάζουν κοντά, στα 400-500 μέτρα. Συνεχίζεις να φωτογραφίζεις. Ο καπετάν Θανάσης παίρνει στο VHF τον καπετάνιο του Agapi S απαντά σε αγγλικά Μανίλας. Γελώντας του εξηγεί πως τα δύο πλοία που συναντώνται εκείνη την στιγμή στον Κάβο Ντόρο είναι της ίδιας εταιρείας. Μόνο που το ένα είναι bulk carrier και το άλλο ακτοπλοϊκό. Ο Φιλιππινέζος καπετάνιος βάζει κι αυτός τα γέλια: “μα τι λέτε” αναφωνεί!!! Γελούν και στις δύο γέφυρες…
Η αρχική βαριεστημάρα έχει πλέον υποκατασταθεί από εγρήγορση. Όλοι στη γέφυρα έχουν αλλάξει διάθεση. Η ξαφνική συνάντηση δύο “αδελφών” επιχειρηματικά πλοίων και η επικοινωνία έχει δημιουργήσει έναν ενθουσιασμό. Ξαφνικά ο καπετάν-Θανάσης γυρνά και λέει: “πάρε και το όνομα του πλοίου.” Στρέφω την μηχανή και παίρνω το πλοίο και το όνομα του γραμμένο καθαρά στην πρύμη καθώς απομακρύνεται…
Το όνομα του πλοίου στην πρύμη…
Η φωτογραφία της πρύμης με το όνομα βγαίνει καλή. Πλέον τα δύο πλοία αρχίζουν να απομακρύνονται: το Superferry μεταφέρει τους ελάχιστους επιβάτες και τα λίγα αυτοκίνητα στη Ραφήνα εν μέσω πανδημίας, το Agapi S μεταφέρει σιτηρά από την Οδησσό για το Αμβούργο!!! Συναντήσεις απρόσμενες και παράξενες στον Κάβο Ντόρο. Το ένα πλοίο στην καθημερινή του ρότα για Άνδρο-Τήνο-Μύκονο, το άλλο πλοίο σε μια ακόμα ποντοπόρο ρότα από την Οδησσό της Ουκρανίας μέσω των Στενών του Βοσπόρου και Γιβραλτάρ για Γερμανία. Ποντοπόρες και ακτοπλοϊκές πλεύσεις που καμιά φορά όταν συναντώνται ξαφνιάζουν όταν διαπιστώνουν την κοινή αναφορά τους στην Άνδρο.
Κοιτάζοντας από την γέφυρα το πλοίο να μακραίνει…
Πήραμε τηλέφωνο τον καπετάν-Δημήτρη, που άρχισε να φωνάζει – σαν μικρό παιδί – στον αδελφό του: “το Agapi S κατεβαίνει στον Κάβο Ντόρο και συνάντησε το Superferry”!!! Μετά όλοι στη γέφυρα μείναμε να βλέπουμε το Agapi S να κατηφορίζει προς την Μεσόγειο…
“…θα αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία…”
Είχα ξεχαστεί επί ώρα να φωτογραφίζω με πάθος το ποντοπόρο πλοίο που για το Γιβραλτάρ και την Ευρώπη. Οι εικόνες ξυπνούσαν μέσα μου μια αίσθηση ταξιδιού στους ανοιχτούς ποντοπόρους ορίζοντες της ζωής. Κληρονομιά του ναυτικού πατέρα. Και βλέποντας το πλοίο να απομακρύνεται φορτωμένο θυμήθηκα τους στίχους από τον “Ιδανικό κι Ανάξιο Εραστή” του Νίκου Καββαδία που μελοποίησε ο Γιάννης Σπανός: “Για το Μαδράς τη Σιγκαπούρ τ’ Αλγέρι και το Σφαξ/ θ’ αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία,/ κι εγώ σκυφτός σ’ ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς,/ θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία.”