ΑΝΔΡΟΣ: Τοπίο στην ομίχλη…

Πρωινό Κυριακής 13 Δεκεμβρίου 2020. Μια απίστευτη ομίχλη καλύπτει την κοιλάδα της Χώρας. Οι Γερακώνες χαμένοι. Η Χώρα αχνή μέσα στο κατάλευκο πέπλο της ομίχλης. Μια άλλη χώρα ξεπροβάλει μπροστά μου. Κάτι από Αγγλία. Μια άλλη Αγγλία. Ορεινή. Μάλλον κάτι από Σκωτία. Αλλά και η Σκωτία δεν έχει κοιλάδες βαθιές που καταλήγουν τόσο εντυπωσιακά στη θάλασσα. Το κυριώτερο: η ομίχλη δεν περνά γρήγορα. Εγκαθίσταται ώρες ή μέρες. Στην Άνδρο όλα αλλάζουν συνεχώς. Η ομίχλη μπαινοβγαίνει αδιάκοπα δημιουργώντας σχήματα παράξενα. Εικόνες ονειρικές. Μικρά θαύματα εναλλασσόμενα… 

Κάποια στιγμή μετά 10 λεπτά η ομίχλη αραιώνει η Χώρα ξεχωρίζει λίγο καλύτερα. Η μέρα ξεχωρίζει τα σχήματα…  

 Ώσπου ξαφνικά η ομίχλη χάνεται και η Χώρα μοιάζει ζωγραφικός πίνακας της Φλαμανδικής Σχολής. Λεπτομέρειες απίστευτες. Μέσα σ’ ένα θαμπό φόντο. Λες κι είναι πίνακας από την Ολλανδία. Μόνο που το ορεινό σκηνικό δεν μοιάζει με τίποτα με το τοπίο των Φλαμανδών ζωγράφων… 

 Οι Γερακώνες με διάσπαρτα κομμάτια ομίχλης. Χαμηλή νέφωση. Τοπίο πανοραμικό και η Χώρα που προχωρά αργά μα σταθερά συναντήσει κάποια μέρα την Μεσαριά…

 Το τελευταίο μέρος των Γερακώνων που καταλήγει στη θάλασσα φορτωμένο από την χαμήλη νέφωση. Πες το και ομίχλη που μπαινοβγαίνει από δυτικά παντού στην Άνδρο…  

 Όμως αυτό κρατάει λίγο. Τα σύννεφα της ομίχλης τυλίγουν ξανά τους Γερακώνες. Το βουνό κομμένο στη μέση από ένα ολόλευκο πέπλο. Από κάτω η κοιλάδα. Από πάνω η βουνοκορφή. Σαν σπασμένος καθρέφτης που απεικονίζει τα όρια και τα περιθώρια του…

Το Βραχνού και τα Λειβάδια υπάρχουν. Το βουνό πάνω τους δεν υπάρχει…

 Τα Φάλικα υπάρχουν. Όπως και η κορυφή των Γερακώνων με την πανύψηλη κεραία της κινητής τηλεφωνίας. Πως και δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς γι’ αυτή; Η Μονή Παναχράντου και το υπόλοιπο βουνό χαμένα στο σύννεφο της ομίχλης…  

Βράδυ. Κοντεύει 9 όταν στη φωτογραφία αποτυπώνονται τα άσπρα πέπλα της χαμηλής νέφωσης πάνω από την φωταγωγημένη Χώρα. Εικόνα ονειρική. Βγαλμένη από το πουθενά. Χωρίς φεγγάρι η νύχτα, Όμως αρκούν τα φώτα της μικρής πόλης να φωτίσουν από κάτω τα λευκά σύννεφα και να κάνουν το νυχτερινό τοπίο εξώκοσμο…

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”