Τήνος-Άνδρος: Όταν οι άλλοι ενώνονται για να προκόψουν εμείς επιμένουμε μόνοι μας!…
Ήταν ένα από εκείνα τα μελαγχολικά απογευματινά του τρίτου ή τέταρτου lockdown – η αλήθεια είναι πως έχουμε πια χάσει τον λογαριασμό – βγήκα για μια βόλτα στον Άγιο Νικόλαο Ραφήνας να αγναντέψω το πλοίο με το οποίο το θα ταξιδεύαμε την Παρασκευή για Άνδρο. Ξαφνικά μπροστά μας βρέθηκε ο Πέτρος Ζούρας αρχιλογιστής του Superferry από το Φελλό. Μετά τις πρώτες κουβέντες γύρισε και είπε μελαγχολικά.
– Μερικές φορές στο λιμάνι της Τήνου αγοράζω ντόπιο γάλα Τήνου! Δεν μπορείς να φανταστείς ποιότητα και κόστος. Πρώτης ποιότητας και μόνο ένα ευρώ. Πως γίνεται κι αυτοί με λιγότερες δυνατότητες παράγουν δικό τους γάλα με τέτοια τιμή και η Άνδρος με πολλαπλάσιες δυνατότητες ούτε καν δεν μπορούμε να το σκεφτούμε; Έχουμε περισσότερη και καλύτερη γη, περισσότερες εύφορες και πράσινες κοιλάδες με νερά. Έχουμε περισσότερους κατοίκους κι όμως δεν μπορούμε να τους παρακολουθήσουμε…
Τον κοίταξα για λίγο κι απάντησα:
– Είναι θέμα οργάνωσης και αντίληψης. Εκεί είναι πιο συλλογικά οργανωμένοι και έχουν μια αντίληψη πως τίποτα δεν πρέπει να πάει χαμένο. Εμείς δεν έχουμε συλλογικότητα. Σπαταλάμε δυνάμεις άσκοπα υπονομεύοντας προσπάθειες παραγωγικής σύμπραξης. Παρά τις πολλές αντιθέσεις τους όταν αποφασίσουν κάτι το προχωράνε. Αποφάσισαν Αγροτικό Γεωργικό Συνεταιρισμό. Έβαλαν ένα άξιο γεωπόνος, τον Μάνθο Βίλα. Και ξεκίνησαν. Ενώθηκαν 620 συνεταίροι σε μια κοινή μονάδα τυροκομείο. Το έχω παρουσιάσει. Γι’ αυτό και ξέρω. Τώρα όπως λες έχουν και γαλακτοκομείο. Και συνεχίζουν παραγωγικότεροι. Καθένας στο πόστο του. Ο καλύτερος είναι μπροστά και κάνει περισσότερα. Χωρίς φανφάρες, εγωισμούς ποιος είναι πρώτος και ποιος δεύτερος. Όλοι μαζί προσπαθούν με στόχο την επιτυχία της κοινής επιχείρησης και το συλλογικό κέρδος…
Άκουσε σκεπτικός. Και απάντησε:
– Στο αυριανό ταξίδι θα πάρω ένα μπουκάλι γάλα Τήνου από το λιμάνι. Θα στο φέρω το βράδυ. Να δοκιμάσεις. Και να γράψεις γι’ αυτό μπας και παρακινήσουμε τους συμπατριώτες μας. Πάρε τηλέφωνο στην Τήνο να μάθεις περισσότερα. Πως αυτοί αξιοποίησαν ένα οικονομικό εργαλείο όπως ο Αγροτικός Συνεταιρισμός και σε εμάς ναυάγησε κι έμεινε μια σφραγίδα που την έχει κάποιος και δεν κάνει τίποτα….
Συνεχίσαμε να προχωράμε. Γύρισα και ορόσθεσα:
– Ξέρεις και στην Τήνο είδαν κι έπαθαν κι αυτοί να αποφασίσουν π.χ. για τον ΧΥΤΥ. Όταν όμως πάρθηκε η απόφαση δεν την σαμποτάρουν, ούτε σαμποτάρει ο πρώην τον επόμενο, όπως συμβαίνει σ’ εμάς. Ούτε έκανε κάποιος τοπική πολιτική καριέρα με τον ΧΥΤΥ! Στην Τήνο κάνουν καριέρα οι παραγωγοί παράγοντας καθημερινά τυρί και γάλα στον Αγροτικό Συνεταιρισμό. Έτσι πρόκοψαν. Εκεί είναι η διαφορά…
Ο Πέτρος κούνησε σκεπτικός το κεφάλι. Συνεχίσαμε να περπατάμε για λίγο σιωπηλοί προς το λιμάνι. Αποχαιρετιστήκαμε. Την επομένη με πήρε τηλέφωνο:
– Κατέβα στο λιμάνι, φέρνω το γάλα και την απόδειξη αγοράς. Να την βάλεις για να δουν την τιμή.
Πήρα το μπουκάλι με την απόδειξη. Τα φωτογράφισα. Το γάλα εξαιρετικό, πλούσιο και γευστικό. Πήρα τηλέφωνο τον Μάνθο Βίλα, με τον οποίο γνωριζόμαστε από εκείνη την πρώτη δημοσίευση και είπε μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία που πρέπει να προβληματίσουν.
Στην Τήνο 620 παραγωγοί ενωμένοι υπό την σκέπη του Αγροτικού Συνεταιρισμού παράγουν 110 τόνους τυρί και 50.000 λίτρα γάλα τον χρόνο. Έχουν 350 γελάδια και αγοράζουν και γάλα από την “αγροτική” Μύκονο!!! Από την φάρμα Κουκά! Αλλά μόνο τον χειμώνα. Το καλοκαίρι δεν περισσεύει γάλα στη Μύκονο και δεν παίρνουν. Τα 50.000 λίτρα γάλα πωλούνται μόνο στην Τήνο στο κατάστημα του συνεταιρισμού και σε τοπικά σούπερ-μάρκετ μέχρι εξαντλήσεως. Δεν περισσεύει ούτε σταγόνα. Συνολικά όλη η παραγωγή γάλακτος από την οποία προκύπτει το τυρί και το γάλα φτάνει τους 850-1000 τόνους τον χρόνο. Οι 250 τόνοι γάλατος έρχονται από Μύκονο. Αυτά είναι τα αγροτικο-κτηνοτροφικά δεδομένα δύο τουριστικών νησιών που έχουν πολύ λιγότερες αγροτικές δυνατότητες από την Άνδρο, όμως τις εξαντλούν και παρά την πολλαπλάσια τουριστική παρουσία τους έχουν και πολλαπλάσια αγροτικο-κτηνοτροφική παρουσία από την Άνδρο. Αυτό κάτι λέει…
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Δεν είναι τυχαίο πως μια περιστασιακή αριθμητική πλειοψηφία της αντιπολίτευσης στην Άνδρο κάνει ότι μπορεί να μπλοκάρει κάθε προσέγγιση με τα δύο διπλανά νησιά μπλοκάροντας τον ενιαίο αναπτυξιακό οργανισμό Άνδρου-Τήνου-Μυκόνου. Παρά το γεγονός πως και η Τήνος και η Μύκονος έχουν αποδεχτεί την Άνδρο στην κοινή αναπτυξιακή προσπάθεια. Όμως ατυχώς για την Άνδρο η πλειοψηφούσα αντιπολίτευση στο δημοτικό συμβούλιο με επικεφαλής δύο 60ντάρηδες δημοσίους υπαλλήλους που αναμασούν σαθρά και αναχρονιστικά επιχειρήματα από το παρελθόν δίνουν από κοινού “τη μάχη της Ζωής τους” για πλήρη αποκοπή της Άνδρου από τα άλλα δύο προκομένα νησιά. Στόχος τους η απομόνωση της Άνδρου, μήπως κι έτσι καταφέρουν να επανέλθουν στην εξουσία στην όποια όταν ήταν δεν έκαναν τίποτα και σπατάλησαν 5 χρόνια κατηγορώντας ο ένας τον άλλο…
Δ. Μπασαντής
Πρέπει να τουσ στείλουμε Σουσουδο-καπακιδες να ισιώσουν….
Είμαστε να ψοφησει η κατσίκα του γείτονα η πλειοψηφία .
Και να ξεκινησει κατι τρώγονται με τα ποσοστά , αρχιζουν τα κουτσομπολιά, κακοήθειες, θεωρούν ότι κλέβει ο μπροστάρης κλπ κλπ.
Παράδειγμα βλεπουμε άλλωστε απ´ τους αιρετούς της αντιπολίτευσης που μπλοκάρουν και φερνουν προβλήματα στα πάντα, για να μην γίνεται δουλειά να απογοητευτεί ο λαός και να μην ξαναβγεί ο Λότσαρης. Γι αυτό φυσικά πάει το νησάκι μας κατά διαόλου.
Αν λειτουργούσε «όλοι μαζί» με καλή διαθεση και όρεξη για δουλειά το νησι μας θα ηταν παράδεισος.
– Με το ιατρείο Μπατσίου έχουμε κανένα νέο;; –
Αυτά. Μπράβο στην Τήνο!!
Καλό μήνα!!
Κάποτε υπήρχε συνεταιρισμός αλλά μας τελείωσε ή τον αποτελείωσαν. Το 1986 ήταν η τελευταία χρονιά που ο Δ. Μοσχοβης μαζί με τα φορτηγά του Μαρίνου μετέφεραν λεμόνια, για εξαγωγή στην Πρώην ΕΣΣΔ στο λιμάνι του Κιάτο, ιδιωτική πρωτοβουλία. Υπήρχε και ο συνεταιρισμός αλλά ασχολιόταν με άλλα πράγματα. Λίγα φορτία εμπορεύονταν ο Χαντακας ο πρόεδρος του συνεταιρισμού το πολυ μέχρι το 1990. Έκτοτε πολυ λίγα και μικρά φορτία λεμόνια φεύγουν από το νησί.
Υπάρχουν μονάδες με διάφορα ζώα και ιδιωτικές επιχειρήσεις με πρατήρια κρέατος και συσκευσμενων τυροκομικων. Υπάρχουν και μελισσοκόμοι όπως και μπαξεβανηδες.
Και η ερώτηση είναι αν οι μεγάλοι παικτες πχ Ζαγοραίος θα ενδιαφερόταν για συνεταιρισμό αν δεν έχει την μερίδα του λέοντος. Είναι γνωστό ότι οι μεγάλοι παίκτες δεν θέλουν άλλους στα πόδια τους.
Άλλη παράμετρος είναι το κράτος με την πολυπλοκότητα της νομοθεσίας να μην ξεχνάμε και το φορολογικό σύστημα. Για τους επιχειρηματίες η εφορία είναι μπελάς σε σχέση με την φοροδιαφυγή που υπήρχε ας πουμε 5-6 χρόνια πριν.
Όσο για τους τοπικούς άρχοντες και τα τσιράκια τους δεν ιδρώνει τ’ αυτί τους. Σε τέτοιες θέσεις να πουμε και για τους βουλευτές η καρέκλα κάνει τον άνθρωπο. Επίσης και ο περιγυρος οι αυλικοί είναι αυτοί που κάνουν παιχνίδι
Once upon a time lemons were plentiful too. But to start a business in Greece you basically have to get approval from 20 ipourgia and hope to survive as a business in a COVID world while at the same time provide guarantees for the workers while there are no guarantees for the proprietor. Tough time ahead.
Το εγω ξερω καλλυτερα ακομα κιαν ισχυει πρεπει να παει στην ακρη ωσ λογος μη συμμετοχης σε συνεργασιες για χαρη της ομονοιας και αν χρειαζεται να διατυπωθει και να εδραιωθει μια νεα προταση να γινει σε κλιμα ηπιο και συγκαταβασης. Ψαχνω να φτιαξω στο μυαλο μουεικονες για τις εποχες που μου ιστορουσαν οι παππουδες μου ,οπου ολο το χωριο θεριζε ,μαζευε ελιες ,εφτιαχνε παραβολες ,τρυγουσε καθε μερα και σε αλλον
Για ονομα του Θεού,μην αφησετε το Λοτσαρη να κανει τιποτα απο οσα εχει προγραμματισει. Αν παρουσιασει εργα ο χοντρος πως θα κατεβουμε εμεις την άλλη τετραετία;; Σα πολυ φόρα έχει πάρει ο χοντρούλης , κοψτε του λιγο τη φορα γιατι θα ξαναβγάλουμε δημαρχο τον ονειροπαρμένο σε καμμια 40αριά χρόνια. Έλεος με αυτό το καταιγισμό έργων και δραστηριότητας. Δεν έχουμε συνηθίσει έτσι.
Η Ανδρος με την απίστευτη παραγωγή σε προϊοντα τυροκομικά, εσπεριδοειδή και οχι μόνο, βρίσκεται στην τελευταία θέση της ανάπτυξης και εξέλιξης του πρωτογενούς τομέα από τις Κυκλάδες. Αλλα νησιά χωρίς καν νερό (να μην συζητήσουμε για φυσικές πηγές που το νησί της Ανδρου διαθέτει) παράγουν κάθε λογής προϊόντα, τη στιγμή που εμείς τρωγόμαστε σαν τα κοκόρια! Τρανή απόδειξη της κατάντιας μας τα πρόσφατα δημοτικά συμβούλια και οι αλληλοκατηγορίες μεταξύ των αιρετών μας προυχόντων. Αυτός είναι ο καθρέπτης της τοπικής μας κοινωνίας και μην κάνει κανέναν να απορεί για το παρόν και το μέλλον της Ανδρου. Δεν είναι υπόθεση πυρηνικής φυσικής η δημιουργία συνεταιρισμού, μέσω του οποίου θα διακινούνται τα αγαθά που παράγει η τοπική γή! Αντί ομως οι ντόπιοι να το δουν από τη θετική πλευρά και να προωθήσουν κατ’ αυτό τον τρόπο τα προϊοντα που παράγονται επάνω στο νησί, προτιμούν για διάφορους λόγους να αφήνουν τα περισσότερα να σαπίζουν ή να μην αξιοποιούνται κατάλληλα (βλέπε τα χιλιάδες λεμονια που προτιμούν οι περισσότεροι να σαπίζουν πέφτοντας απο τα δένδρα αντι να τα διαθέτουν τουλαχιστον στα τοπικά σουπερμάρκετ και καταστήματα καφεστίασης).