Μια εκ βαθέων εξομολόγηση σε καιρούς πανδημίας και άρνησης…

Γράφει ο Ι.Π. – Άλκης

 

Όταν ήταν παιδί/ είχε βγει στην αυλή/ με την τάξη μαζί… 

(Υπάρχει κάποια “γνωστή άγνωστη” που διαβάζει το Εν Άνδρω με ιεραποστολική αφοσίωση αναζητώντας ή εφευρίσκοντας κάποιο τονικό λάθος ή κάποια γραμματική αστοχία ανάμεσα στα δεκάδες κείμενα κάθε εβδομάδας. Και σε εργολαβική βάση στέλνει προσωπικά και επιθετικά σημειώματα μιλώντας για… αγραμμάτους! Αδυνατούμε να παρακολουθήσουμε το είδος του μαζοχισμού: να αγωνίζεσαι για εβδομάδες να βρεις ένα τονικό, γραμματικό ή άλλο λάθος ανάμεσα σε δεκάδες κείμενα! Μόνο και μόνο να την βγεις σε κάποιον! Αυτό σκεφτήκαμε – γελώντας – όταν διαβάσαμε το υπέροχα αυτοσαρκαστικό ποίημα/πόνημα του συνεργάτη μας Ι.Π. – Άλκη και για την γνωστή κυρία που την… βασανίζει από μικρός…. – ΕΝ ΑΝΔΡΩ)

      Δυό μέρες πέρασαν, που άκουσα  μια νέα σειρά περιοριστικών  μέτρων για την συγκράτηση της διάδοσης του Covid-19. Σκέφτηκα όμως ότι εμείς οι Έλληνες  τόχουμε. Αν θέλεις κάποιος να κάνει κάτι, πέστου ότι αυτό απαγορεύεται. Αμέσως θα αντιδράσει και σε δεύτερη φάση…  θα το κάνει.  Αυτό ακριβώς ζούμε στις μέρες μας.

       Μέσα σαυτό το κλίμα, νοιώθω την ανάγκη να σας εξομολογηθώ  – σε σας τους που διαβάζετε αυτές τις αράδες – κάτι που από χρόνια θα ‘θελα να κάνω . . .

Να σας εξομολογηθώ  ότι…

 

ΠΟΙΗΜΑ

Ήμουνα ξέρετε ζωηρό παιδί,  που χαίρετε το κάθε τι!

Είχα όμως και κάτι βίτσια, που με ρωτούσαν τα κορίτσια…

Την πρωτογνώρισα στα 7 μου χρόνια, ενώ έξω πέφταν χιόνια.

Μου τη γνώρισε μέσα στην τάξη ένας δάσκαλος – πολύ εντάξει.

‘Ήταν τεχνίτης και μαγγιώρος, στην ειδικότητά του ο μόνος!

Στην αρχή δε μου άρεσε καθόλου  η επιμονή του να τη γνωρίσω

ούτε ήθελα να ζήσω  μια ζωή μαζί της – καθόλου!

Στο τέλος με κατάφερε και την έκανα δική μου, κτήμα μου!!

Ποτέ δεν τα πηγαίναμε πολύ καλά, όλο και μου ‘βρησκαν αδυναμίες…

‘Έψιλον γιώτα, όμικρον γιώτα, ήτα, γιώτα, τι συμφορά!!..

Όμικρον κι’ ωμέγα, τι  μπλέξη!!

Τελικά βρήκα τη λύση, τη διέξοδο, το λυτρωμό!…

‘Όλα άγραφα με γιότα που πολί το αγαπό, κι όλα τα ‘γραφα με όμικρον

που ίνε πάντα στρογγιλό…

Έτσι η Γραμματική μου λίγο στραπατσαρισμένη

είναι στην μικρή ζωή μου πάντοτε βασανισμένη…

13 Σεπτεμβρίου 1976   

Και για την ακρίβεια της αντιγραφής  Ι.Π.-Άλκης  – 8/2/2021