Πέντε Θεσσαλονικείς εκδρομείς γράφουν…
Φίλοι του Εν Άνδρω,
Φύγαμε από το νησί σας με πολλές εντυπώσεις. Το Μπατσί ένα λιμανάκι που όλοι και όλα μιλούσαν για καλοκαίρι. Εντυπωσιακή κίνηση και διασκέδαση. Η Χώρα διαφορετική. Η πόλη απόμακρη. Οι ντόπιοι κλεισμένοι σε γυάλα. Είμαστε πέντε από Θεσσαλονίκη και τα μόνα στέκια που βρήκαμε φιλικά ήταν στο τέλος της μικρής πλατείας με το άγαλμα του Καΐρη.
Το νησί εξαιρετικό. Ενθουσιαστήκαμε με Ζόργκο και Βιτάλι. Πήγαμε Κόση και Φελλό και φάγαμε υπέροχα. Το πράσινο του νησιού δεν υπάρχει στις Κυκλάδες. Δυσκολία οι ωραίες παραλίες που είναι αναξιοποίητες. Οι δρόμοι κατέληγαν σε χωματόδρομους. Για εμάς εντάξει, για άλλους δύσκολο.
Εντυπωσιακή καθαριότητα. Οι κάδοι τακτοποιημένοι δεν ξεχείλιζαν σκουπίδια. Στην έξοδο του Φελλού και στην έξοδο του Μπατσιού σειρά από κάδους καθαρούς και άδειους σε μέρες φουλ σεζόν. Το ίδιο και στην διαδρομή. Πρέπει το νησί να είναι από τα πιο καθαρά στις Κυκλάδες. Κι έχουμε πάει σε αρκετά.
Επιλέξαμε τυχαία την Άνδρο. Φεύγουμε ευχαριστημένοι μετά από 8 μέρες παραμονής σε ξενοδοχείο έξω από το Γαύριο. Μας συνέστησαν το σάιτ σας. Μας άρεσε. Αποφασίσαμε φεύγοντας να στείλουμε εντυπώσεις από το νησί και φωτογραφίες από τα δύο μπαράκια στην Χώρα που ευχαριστηθήκαμε…
Παρέα από Θεσσαλονίκη…
Η “απομακρη” Χωρα του νησιού και οι “κλεισμενοι σε γυάλα” κατοικοι της.. Αυτο ας προβληματίσει επαγγελματίες και απλούς πολίτες του ανατολικού μέρους της Ανδρου. Λίγο υπερβολικό κατά πολλούς, αλλά δυστυχώς ακόμη βγαίνει προς τα έξω σε επισκέπτες του νησιού. Πρέπει αρκετοί να αλλάξουν τρόπο εξυπηρέτησης και συμπεριφοράς γενικότερα.
Σίγουρα δείχνει και είναι πιό κλειστή κοινωνία σαν κατάλοιπο μιας κοινωνίας ναυτικών σε κάθε σπίτι (κυριολεκτικά )και όχι επαγγελματιών του τουρισμού . Αν είχατε τον χρόνο ( τον χρειάζονται ) να τους γνωρίσετε και να σας γνωρίσουν θα βρισκόσασταν πιστεύω μπροστά σε καλοσυνάτους ζεστούς ανθρώπους. Καλή επάνοδο στην (χωρίς ναι μεν αλλά ) πανέμορφη Θεσσαλονίκη
Είναι η πόλη που έχω επισκεφτεί περισσότερα από κάθε άλλη στην Ελλάδα
Περπάτησα στα Λαδάδικα αρχές της δεκαετίας του 1970 εποχή που ήταν πραγματικά Λαδάδικα και έφαγα τον καλλίτερο πατσά και μπουγιουρντί σκέτη φωτιά.
Δυστυχώς η πλειοψηφία των ντόπιων έχει κακή συμπεριφορά απέναντι στον πελάτη …Χαρακτηριστικό είναι ότι στα σεμινάρια που γίνονται κάθε καλοκαίρι ,οι συμμετέχοντες είναι κυρίως άτομα που έρχονται από αλλά μέρη για σεζόν και ελάχιστοι επιχειρηματίες ντόπιοι…Δε φτάνει μόνο η εξωτερική ομορφιά του νησιού! Και όχι, δε θα γνωρίσετε ζεστούς και καλοσυνάτους ανθρώπους αλλά ανθρώπους που έχουν ερμητικά κλειστά τα σπίτια τους και την καρδιά τους για τους ξένους.Η καλοσυνη τους εμφανίζεται μόνο όταν έχουν συμφέρον από τον άλλον.Ειδαλλως που σε ξέρουν που σε είδαν! Ευτυχώς υπάρχουν και ελάχιστοι που εξαιρούνται από τον ” κανόνα ” .Ας ελπίσουμε η επόμενες γενιές να βελτιωθούν.