ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ: Οι περιπλοκές της εξουσίας στον οίκο των Ατρειδών (και της πολιτικής στον πολιτισμό της Άνδρου)…
Την Θεώνη Ρίντ την γνωρίσαμε ως σκηνοθέτη και κάτοικο Άνδρου πριν μερικά χρόνια. Ως σκηνοθέτης εντυπωσίασε με τους ερασιτεχνικούς θιάσους της Άνδρου και γράψαμε πάντα θετικές αναφορές στη σκηνοθεσία της. Μάς έκανε την τιμή να μάς στείλει και ένα φεμινιστικό φιλμ μικρού μήκους που μιλούσε για τη θέση της γυναίκας σε μουσουλμανική χώρα. Το παρουσιάσαμε και έλαβε θετικά σχόλια. Τα τελευταία χρόνια είναι εκτός Άνδρου, αλλά συνεχίζει την δραστηριότητα της σκηνοθετώντας ερασιτεχνικούς θιάσους της Άνδρου και διατηρεί αλληλογραφία με το Εν Άνδρω και τον διαχειριστή του στέλνοντας σημειώματα από την δραστηριότητα της. Σήμερα λοιπόν παρακολουθώντας την δημιουργική διαδρομή της στην Άνδρο παρουσιάζοντας εδώ την τελευταία δημιουργία της: τον Αγαμέμνονα του Αισχύλου. Ένα πραγματικά δύσκολο έργο που κατάφερε και έφερε σε πέρας με μια λίαν επιτυχημένη και πάλι σκηνοθεσία της.
Παρακολουθήσαμε τον Αγαμέμνονα. Το πρώτο μέρος της τριλογίας του Αισχύλου Ορέστεια. Από την σκηνοθεσία της Θεώνης Ρίντ ξεχωρίσαμε πρώτον το εξαιρετικό στήσιμο και την κίνηση των ηθοποιών. Ήταν αντάξιο επαγγελματικών θιάσων. Και δεύτερο την κίνηση και καλή λειτουργία του χορού. Κι αυτό ήταν αντάξιο επαγγελματικών θιάσων. Τρίτο την καλή απόδοση μερικών που ξεχώρισαν στους ρόλους τους όπως η Κασσάνδρα και ο Αίγισθος, η Κλυταιμνήστρα και ο Κήρυκας. Οι υπόλοιποι ακολούθησαν.
Το έργο παρακολουθεί την επιστροφή του Αγαμέμνονα από την Τροία. Την δολοφονία του από την Κλυταιμνήστρα. Πραγματεύεται του λόγους και τα κίνητρα της δολοφονίας. Το προσωπικό και το συλλογικό συμφέρον στα κίνητρα της δολοφονίας. Την σχέση οικογένειας και πατρίδας. Την σχέση της βασίλισσας με τον βασιλιά και τον εραστή της. Ποια είναι η σχέση της εξουσίας με τον λαό. Και ποια η σχέση του λαού με την εξουσία. Ποια η μοίρα των εξουσιαζόμενων. Ποια η σχέση του εξουσιαστή με το δίκιο και το άδικο. Όλα αυτά τα περίπλοκα στοιχεία του έργου προσπάθησε η Θεώνη Ρίντ να αποτυπώσει στην παράσταση της.
Η μετάφραση από την αρχαία ελληνική ήταν η κλασική του Ι.Ν. Γρυπάρη. Η σκηνοθεσία της Θεώνης Ριντ. Η μουσική: του Σταύρου Κωττάκη. Οι φωτισμοί του Αλέξανδρου Πολιτάκη. Το σκηνικό του Αχιλλέα Μαλταμπέ. Έπαιξαν: Αγαμέμνων: Βασίλης Πομόνης, Αίγισθος: Γιώργος Μαλταμπές, Κλυταιμνήστρα: Ρίκα Μουρίκη, Κασσάνδρα: Ράνια Τζιφοπούλου- Κωνσταντινίδη, Κήρυκας: Ταξιάρχης Στρατομήτρος, Φύλακας: Χρήστος Κωτσαρίνης, Ακόλουθος: Δημήτρης Μαμάης. Χορός: Ηρακλής Ατματσίδης, Μαρία Βαμβακά, Δώρα Γεννηματά, Ζωζώ Μαλαπάνη, Γιάννης Μάλλης, Εύη Παταργιά, Μόσχα Πέτσα, Θεώνη Ριντ.
Με αφορμή την χτεσινή παράσταση και δύο λόγια για το θεατρικό σχήμα που την παρουσίασε. Ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα της Θ. Ρίντ και μερικών ηθοποιών-συντελεστών της παράστασης. Δεν συμπεριληφθήκαμε στους “χορηγούς επικοινωνίας” και δεν είχαμε υποχρεώσεις. Πρόβλημα των διοργανωτών του σχήματος η πολιτικοποίηση του πολιτισμού στα πλαίσια μιας παράστασης ερασιτεχνικού θιάσου. Διακονούν τον πολιτισμό που υποτίθεται πως ενώνει…
Τα παραπάνω όταν είναι γνωστό πως το Εν Άνδρω και ο διαχειριστής του σε όλους στην Άνδρο και πέρα από αυτήν πως εδώ και χρόνια έχουμε ρόλο στην καταγραφή του πολιτισμού και της ιστορίας της Άνδρου έχοντας εκδώσει 5 βιβλία σε χιλιάδες αντίτυπα και έχοντας δημοσιεύσει εκατοντάδες άρθρα – δικά μας και σημαντικών διανοητών – στο σάιτ μας και για την ιστορία, και για τον πολιτισμό και για την λαογραφία του νησιού. Δεν είμαστε λοιπόν μια περιστασιακή παρουσία στο νησί. Αντιθέτως, είμαστε μόνιμη αναφορά και ταξιδεύουμε την Άνδρο πολύ πέρα από τα όρια της. Προσπεράσαμε λοιπόν τους οργανωτές της ομάδας που διαχωρίζουν και προκλητικά πολιτεύονται ακόμα και στον πολιτισμό. Έτσι, ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα της κ. Ριντ και συντελεστών της παράστασης. Παραβρεθήκαμε, φωτογραφίσαμε και γράφουμε γι’ αυτήν. Χωρίς τις παρωπίδες της πολιτικής που αυτοί φορούν…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”