ΑΝΔΡΟΣ: Ταξιδιωτικό στις ήσυχες μέρες του Ιουλίου…
Οι ήσυχες μέρες του Ιουλίου. Συμβολισμοί στην Άνδρο. Συμβολισμοί στις Κυκλάδες. Ειδώλια, αποτιμήσεις, απομιμήσεις. Αναστοχασμοί με φόντο την Χώρα και το καλοκαιρινό Αιγαίο με ένα αντίγραφο κυκλαδικού εδωλίου από το Κυκλαδικό Μουσείο Γουλανδρή. Δώρο φίλου παλαιού από αλλοτινές ωραίες εποχές…
Αρμονική συνύπαρξη στην παραλία των Γυαλίων. Επισκέπτες: άνθρωπος που μόλις βγήκε από την θάλασσα και μαύρος κύκνος που παρατηρεί ανθρώπους και θάλασσα.
Δυσαρμονία. Μη αρμονική συνύπαρξη λευκών και μαύρου κύκνου στον βιότοπο των Γυαλίων. Ο λευκός αρσενικός κύκνος επιχειρεί να εκδιώξει τον μαύρο κύκνο από τον βιότοπο, τον οποίο θεωρεί “κτήμα” του. Όταν τα ζώα ορίζουν τον χώρο τους – όπως και οι άνθρωποι. Όταν τα ζώα αποκτούν επιθετικότητα – όπως και οι άνθρωποι. Όταν τα λευκά πουλιά βγάζουν μαύρες στιγμές – όπως και οι άνθρωποι. Ένας ιδιότυπος ζωικός διαχωρισμός/ρατσισμός ενάντια στον “εισβολέα”. Όπως συχνά συμβαίνει και στους ανθρώπους. Τι μάς χωρίζει από τα ζώα; Η λογική. Όταν αυτή υπάρχει στους ανθρώπους…
Ο ήσυχος καλοκαιρινός Ιούλιος με φόντο το μοναστήρι της Παναχράντου, που γιορτάζει διπλά τον Ιούλιο. Η πρώτη του Αγίου Παντελεήμονα. Και η δεύτερη στη γιορτή του Ευδόκιμου. Εδώ μια άποψη από ένα απόγευμα στην αυλή του Άρη στις Μένητες…
Ο αειθαλής – πνευματικά και όσο μπορεί σωματικά – στα 92 χρόνια του Γέροντας Ευδόκιμος, την μέρα της γιορτής του την 31η Ιουλίου. Ευχηθήκαμε κι εφέτος ακόμα μια φορά Χρόνια Πολλά στον “παππού της Άνδρου”…
Άρχισε τον Ιούλιο και το Φεστιβάλ Άνδρου με την συναυλία της Ευανθίας Ρεμπούτσικα. Και με μια new entry! Έτσι αποκάλεσε την μικρή κόρη του χαμογελαστός και περήφανος μπαμπάς ο Γιαννούλης Πέτσας στα ορεινά της συναυλίας. Πόσοι άραγε καταλαβαίνουν σήμερα την ευτυχία που προσφέρει ένα παιδί;
Το ίδιο βράδυ της συναυλίας της Ρεμπούτσικα έξω από το Επαρχείο ένα μουσικό χάπενινγκ για περαστικούς του Ιουλίου. Όλα σε ένα βράδυ. Και μετά σιωπή…
Αφίχθηκε και το εντυπωσιακό γιοτ ενός εκ των τελευταίων Εμπειρίκων, που συνεχίζει κι επιμένει να έρχεται στο νησί. Ήταν κάποτε ρυμουλκό και μετασκευάστηκε σε γιοτ. Ήταν κάποτε μια αστική ναυτική τάξη στην Χώρα που ταξίδεψε την Άνδρο στον κόσμο. Πριν μετασκευαστεί κι αυτή σε διεθνή και σαλπάρει στον κόσμο, μακριά από την Άνδρο. Έκτοτε ολοένα και λιγότεροι φτάνουν στο νησί. Απόμειναν τα σημάδια των προγενέστερων από το πέρασμα τους και της ιστορίας τους. Ναι, μας αφορά. Αλλά ποιος όμως ενδιαφέρεται γι’ αυτά; Βασικά οι επισκέπτες της ιστορίας. Ποιοι όμως είναι αυτοί;
Έρχονται και τα ωραία ταχύπλοα στις ήσυχες μέρες του Ιουλίου. Είναι οι καλοκαιρινοί. Πιθανόν κάποιοι εξ αυτών να είναι διερχόμενοι μιας αλλοτινής ναυτικής και αστικής τάξης. Αγκυροβολούν μια-δύο μέρες. Και φεύγουν. Σαν τα διαβατάρικα πουλιά. Η αστική τάξη της Άνδρου δεν μένει πια εδώ…
Ποιοι μένουν όμως πια εδώ; Ίσως αυτοί που απλώνουν ξύλινες πρωινές διαδρομές σε βεράντες του Ιουλίου. Αυτοί συλλέγουν ή αποτυπώνουν σε καλλιτεχνήματα συμβολισμούς της ζωή του χτες, του σήμερα, του αύριο…
Τελευταίο βράδυ ενός ζεστού Ιουλίου. Παρουσίαση της ναυτικής Άνδρου – και οι απαρχές της αστικής ιστορίας της – τον 19ο αιώνα. Κάποιους αφορά, κάποιους ενδιαφέρει. Πολλούς όμως όχι. Ποιους ενδιαφέρει η γνώση της Ιστορίας; Συχνά άλλοι αναφέρονται κι άλλοι ενδιαφέρονται! Ας είναι καλά οι ενδιαφερόμενοι: έποικοι, παραθεριστές, επισκέπτες. Αυτοί προστρέχουν σε βιβλία, γνωστικά εργαλεία, ιστορικές αποτυπώσεις. Από τους άλλους: οι πιο λαϊκοί ξεμένουν σε “ηρωικές” διακηρύξεις στο fecebook, οι πιο κοσμικοί στο κέλυφος των ολιγοήμερων καλοκαιρινών κοσμικοτήτων. Έτσι πορεύονται οι κοινωνίες όταν λιγοστεύουν οι άνθρωποι. Πληθαίνουν οι γενικότητες, οι τυπικότητες και οι απολυτότητες: με ολίγους γνώστες και πλήθος “παντογνώστες”. Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού σε όλους…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”