Στη γιορτή του γέροντα Ευδόκιμου

Στην λειτουργία αρχικά με τον κόσμο που έσπευσε από όλη την Άνδρο. Ιδίως όμως από το Κόρθι… (φωτο: Εν Άνδρω).

Αμαρτία εξομολογημένη, αμαρτία συγχωρεμένη, λένε. Να πούμε λοιπόν την αμαρτία μας: με τον γέροντα Ευδόκιμο μας συνδέει εδώ και αρκετά χρόνια βαθιά φιλία, που δεν έχει να κάνει με το σχήμα του, αλλά με τον άνθρωπο. Ίσως γιατί ποτέ πριν στη ζωή δεν συνάντησα έναν τόσο ζωντανό και εξωστρεφή, καλόγνωμο και αυθόρμητο, πηγαίο και φιλελεύθερο άνθρωπο. Όσα επίθετα και να γράψει κανείς δεν μπορούν να περιγράψουν την μοναδικότητα του Ευδόκιμου.

Με τους υπόλοιπους της αδελφότητας της Παναχράντου (φωτο: Εν Άνδρω).

Και ο νεαρός μοναχός και διάκος Ευδόκιμος που γιόρταζε κι αυτός σήμερα (φωτο: Εν Άνδρω).

Λογικό λοιπόν πως για μια ακόμα χρονιά πήγαμε στην γιορτή του σήμερα να του ευχηθούμε. Και ακόμα λογικότερο ως ‘Εν Άνδρω» να του κάνουμε δώρο μια ακόμα ανάρτηση με το πώς αυτή γιορτάστηκε όλη μέρα στο μοναστήρι της Παναχράντου. Μόνο που εκεί βρήκαμε και εκατοντάδες άλλους που είχαν πάει και αυτοί να του ευχηθούν. Και συνέχισαν να πηγαίνουν όλη μέρα εκεί ψηλά στους Γερακώνες…

Πλήθος μετά στο Ηγουμενείο για καφέ (φωτο Εν Άνδρω).

Την αετοφωλιά που ο Ευδόκιμος παρέλαβε μισογκρεμισμένη και στήριξε. Παρέλαβε χάσκουσα στους ανέμους και με την βοήθεια και πολλών αναστύλωσε. Έτσι η Άνδρος διέσωσε ένα κομμάτι της ιστορίας της που όπως λένε οι θρύλοι, όπως μαρτυρούν οι γραφές και όπως διαπιστώνουν οι επιστήμονες ξεκινά κάπου στον 10^ο αιώνα.

Και ο Φιλάρετος με την μουσική κλίση που είχε έτοιμο ένα τραγούδι και για τους δύο Ευδόκιμους με την συνοδεία βιολιού (φωτο: Εν Άνδρω).

Βρεθήκαμε εκεί πάνω λοιπόν σήμερα και με μια σειρά φωτογραφίες θα επιχειρήσουμε να μεταφέρουμε και κάποιους από εσάς με την ανάρτηση μας.

Στη συνέχεια πλήθος και στην τράπεζα για φαγητό (φωτο: Εν Άνδρω).

Χρόνια Πολλά στον Ευδόκιμο λοιπόν… 

“Εν Άνδρω”