ΑΠΟΔΡΑΣΕΙΣ και η υπερ-πανσέληνος των λουλουδιών…

Φίλη αναγνώστρια θέλησε χτες βραδύ με την υπερ-πανσέληνο του Μαΐου να φωτίζει σαν ασημένιος ήλιος τη νύχτα της Ραφήνας να μοιραστεί μαζί μας – και μαζί σας – τη στιγμή της λάμψης από το μπαλκόνι της. Αστικό περιβάλλον. Πολυκατοικίες κλασικές ή μοντέρνες. Και δύο γεράνια στη γλάστρα. Εικόνες μιας πόλης όπως την θυμόμαστε ή όπως την συναντάμε στις σύντομες επιστροφές μας. Εικόνες διαφορετικές από την υπερπανσέληνο, που τόσες φορές αποτυπώσαμε στην Άνδρο… 

Μια τόσο διαφορετική, μα και συνάμα τόσο ξεχωριστή εικόνα. Και μια επιθυμία απόδρασης από τα τείχη της πόλης, που έτσι αθόρυβα έκλεισαν τους περισσότερους από παντού. Δύο δύο σημεία φυγής και απόδρασης στην φωτογραφία της: το ολόγιομο φεγγάρι και τα δύο κατακόκκινα γεράνια. Μια απόδραση πέρα από τα τείχη που μας έκλεισαν ή σας έκλεισαν από παντού πραγματικά και μεταφορικά έγραψε κάποτε ο σπουδαίος Κ.Π. Καβάφης: 

ΤΕΙΧΗ

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ (γράφτηκαν 1896=1897)

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”