Πρωτοχρονιά 2016: Πάει ο παλιός χρόνος…
Του Διαμαντή Μπασαντή Άνδρος: ξημερωμα πρωτοχρονιάς 2016 Όσοι είμαστε μεγαλύτεροι αυτή την μέρα την θυμόμαστε σε χίλιες παραλλαγές. Την θυμόμαστε σε διάφορες ηλικίες και χρόνους: τις εποχές μιας νιότης ατέλειωτης που μας κυνηγά στα όνειρα, σε μέρη αλλοτινά χαμένα στις σκιές που μακραίνουν: σε πόλεις μικρές στα μέτρα του ανθρώπου, σε γειτονιές οικείες. Την… Continue reading Πρωτοχρονιά 2016: Πάει ο παλιός χρόνος…
Καζαμίας 2016 ή ένα νησί μετράει τ’ άστρα!
Του Διαμαντή Μπασαντή Πίσω στο μέλλον!… Ένας καλός διχασμός χρειάζεται πάντα δύο: δύο περιοχές, δύο παρατάξεις, δύο ηγετικές ομάδες, δύο αρχηγούς. Με αυτή τη σειρά. Ένας καλύτερος διχασμός μπορεί να έχει την ακριβώς αντίστροφη σειρά. Μπορεί να ξεκινά από τους δύο αρχηγούς. Χρειάζεται, επίσης, μια αντίθεση πάνω στην οποία θα καλλιεργηθεί η διχόνοια: μια… Continue reading Καζαμίας 2016 ή ένα νησί μετράει τ’ άστρα!
Το κλάμα της θάλασσας
Του Ντίνου Αστρά Η ζωή στα καράβια (στη δεκαετία 1960) άλλαζε με γρήγορους ρυθμούς. Οι συνθήκες Βελτιώνονταν. Το φαί έγινε καλό, το περιβάλλον ανεκτό, αν όχι ενδιαφέρον, και οι αμοιβές πλησίαζαν αυτές των προηγμένων χωρών. Σαν αντίβαρο σ’ αυτή την εξέλιξη, ήρθε η ποιότητα των ναυτικών. Οι ανάγκες της ελληνικής ναυτιλίας έπαψαν να καλύπτονται από ντόπιο… Continue reading Το κλάμα της θάλασσας
Mνήμες των ημερών
Του Διαμαντή Μπασαντή Το τετράδιο εκθέσεων του μαθητή Λεωνίδα Γονέου της ΣΤ’ τάξης του Εμπειρικίου Γυμνασίου, 1957-1958! Αυτές τις μέρες αναβλύζουν από μέσα μας μνήμες αλλοτινές. Το έχουν αυτές οι γιορτές. Ίσως γιατί είναι ιδιότυπα φορτισμένες για όλους. Τα Χριστούγεννα ήταν πάντα μια γιορτή για τα παιδιά. Οι μικροί χαίρονται κι εμείς χαιρόμαστε με τη… Continue reading Mνήμες των ημερών
Ο ξένος
Της Ιουλίας Ζαννάκη Σε ένα βιβλίο του Παπαδιαμάντη, ο ήρωας έλεγε:«οι ναυτικοί είναι τα βόδια που οργώνουν τη θάλασσα …». Μη ζητάτε από μένα να επαληθεύσω τα λόγια του.
Μια Άνδρος που ακόμα υπάρχει…
Του Διαμαντή Μπασαντή Η Άνδρος που ακόμα υπάρχει… Το παρακάτω θέμα δεν το βρήκα σε δελτίο τύπου. Δεν αναφέρεται πουθενά για να πει κάποιος «μπράβο». Ήταν απλώς μια σωστή παρέμβαση σε μια φυσική καταστροφή από ανθρώπινη αστοχία. Ένας δρόμος κόντεψε να κοπεί μετά τις προηγούμενες νεροποντές αποκόβοντας δύο χωριά από την Χώρα. Διορθώθηκε χάρη… Continue reading Μια Άνδρος που ακόμα υπάρχει…
Ο φάρος του Γαυρίου
Του Μηνά Βιντιάδη Ήθελα πολύ καιρό να γράψω για εκείνο το ταξίδι της επιστροφής από την Άνδρο. Ή μάλλον, για την άφιξη του πλοίου στο λιμάνι της Άνδρου, όταν άραξα στην πρύμνη, κι άναψα ένα τσιγάρο περιμένοντας να κατέβουν όσοι θα αποβιβάζονταν στο Γαύριο και μετά να μπουν οι επιβάτες που θα γύριζαν στην… Continue reading Ο φάρος του Γαυρίου
Νυχτερινή ρότα στον Κάβο Ντόρο
Του Διαμαντή Μπασαντή Το λιμάνι του Γαυρίου τη νύχτα. Σαν διαστημικός σταθμός! Και τα μικρά διάσπαρτα φώτα των σπιτιών σαν αστέρια στο διάστημα… Το πλοίο είχε περάσει από ώρα τους Πεταλιούς όταν ανέβηκα στη γέφυρα του “Andros“. Αριστερά φαίνονταν τα φώτα της Καρύστου. Στο βάθος ολόφωτη η Άνδρος. Πρώτη φορά την έβλεπα τόσο φωτεινή.
Χριστουγεννιάτικες ιστορίες
Του Διαμαντή Μπασαντή (Μικρό αφέρωμα από το site μας στα Χριστούγεννα που έρχονται σε λίγες μέρες. Μερικές αναφορές σε αυτές τις γιορτινές μέρες που είναι φορτισμένες παράξενα. Μέρες χειμωνιάτικες γεμάτες μνήμες και μύθους. Γεμάτες προσωπα και διαδρομές. Ας ξαναδιατρέξουμε για μερικές στιγμές κάποιες από τις παλιές μισοσβυσμένες εικόνες μας, από τις παλιές μισοξεχασμένες διαδρομές μας… Continue reading Χριστουγεννιάτικες ιστορίες
Δύο αγκαλιές για μια σωτηρία
Του Δημήτρη Ασλάνογλου Νέτα η πλώρη, ακούστηκε η φωνή από το walkie talkie. Ήταν η φωνή του καπετάνιου, που έδινε το πέρας των επιχειρήσεων απόδεσης, τουλάχιστον σε ότι αφορά τη πόστα της πλώρης. Ο υποπλοίαρχος, δίνοντας τις τελευταίες του οδηγίες στο ναύκληρο, τραβoύσε προς τη πρύμη, στο ακομοντέσιο, γιά να ξεκουραστεί. Το ξενύχτι του βούρλιζε… Continue reading Δύο αγκαλιές για μια σωτηρία