Του Διαμαντή Μπασαντή Το τετράδιο εκθέσεων του μαθητή Λεωνίδα Γονέου της ΣΤ’ τάξης του Εμπειρικίου Γυμνασίου, 1957-1958! Αυτές τις μέρες αναβλύζουν από μέσα μας μνήμες αλλοτινές. Το έχουν αυτές οι γιορτές. Ίσως γιατί είναι ιδιότυπα φορτισμένες για όλους. Τα Χριστούγεννα ήταν πάντα μια γιορτή για τα παιδιά. Οι μικροί χαίρονται κι εμείς χαιρόμαστε με τη… Continue reading Mνήμες των ημερών
Του Διαμαντή Μπασαντή Το βραδινό τοπικό της Κυριακής είναι ένα διαφορετικό δρομολόγιο. Το χρησιμοποιούν λίγοι. Όμως προσφέρει πολλά. Το προτιμούν όσοι θέλουν να κερδίσουν λίγες ωρες ακόμα. Όσοι θέλουν να έχουν ολοκληρη την Κυριακή στην Άνδρο. Το βραδινό πλοίο δίνει την χαρά μιας ακόμα μέρας. Ξεκινάς την επιστροφή μετά τις οκτώ το βράδυ. Και απομένει… Continue reading Ταξιδεύοντας με το βραδινό βαπόρι…
Του Διαμαντή Μπασαντή Κάβο Ντόρο: το σημείο μη επιστροφής του ταξιδιού Μερικές φορές με ρωτάνε γιατί ψηφίζω στην Άνδρο; Τι να απαντήσεις; Πως είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που κάνω εδώ και αρκετά χρόνια. Πως είναι άλλη αίσθηση να ψηφίζεις για το μέλλον μιας χώρας κοιτώντας το μοναδικό Αιγαίο και άλλη μια γειτονιά… Continue reading Ψηφίζοντας στην Άνδρο
Του Διαμαντή Μπασαντή Η Αγία Θαλασσινή Υπάρχει ένα μικρό κενό στα καλοκαιρινά προγράμματα, όπως εύκολα θα διαπιστώσετε, αυτές τις μέρες. Από 13 μέχρι 16 Αυγούστου ελάχιστες είναι οι πολιτιστικές ή άλλες εκδηλώσεις. Με εξαίρεση τα πανηγύρια όπου πολλαπλασιάζονται. Ακόμα και τα πιο μικρά και μακρινά χωριά της Άνδρου έχουν αυτές τις μέρες το πανηγύρι τους… Continue reading Δεκαπενταύγουστος: «νησιά, χρώμα θλιμμένης Παναγιάς, αργά στη χάση…»
Του Σταμάτη Μ. Καμπάνη Ολοκληρώνοντας ένα ακόμα ιστορικό μυθιστόρημα (μετά τον «Γυρισμό στην Άνδρο») συνέχισα γράφοντας για τον Ερχομό των Φράγκων στην Άνδρο το 1205. Είναι ένα κεφάλαιο από ένα νέι μυθιστόρημα. Το κεφάλαιο αυτό θα δημοσιευτεί στο φιλολογικό περιοδικό ΔΕΚΑΤΑ (καλοκαίρι 2014), που θα είναι αφιερωμένο στην Άνδρο.
Του Διαμαντή Μπασαντή Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, παιδάκι, ανέβηκα πρώτη φορά στη Μονή Παναχράντου. Ήταν του Αγίου Παντελεήμονα. Με ξύπνησαν στις 4.00. Αγουροξυπνημένος βγήκα στο κεφαλόσκαλο του σπιτιού του θείου Πέτρου στα Λειβάδια. Κι εκεί έμεινα έκπληκτος να κοιτώ, πρώτη φορά στη ζωή μου, τον γαλαξία να απλώνει στο νυχτερινό θόλο.
Όσοι φίλοι θέλουν, μπορούν να στείλουν κείμενα, φωτογραφίες, παρατηρήσεις, απαντήσεις κλπ στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση.