17 Νοέμβρη: Το μόνο που ζει από το Πολυτεχνείο είναι τα όνειρα της γενιάς μας...
Του Διαμαντή Μπασαντή Ακόμα μια φορά κλείνει ο κύκλος γύρω από αυτή την επέτειο που φαντάζει πια τόσο παράξενη. Ακόμα μια φορά η 17η του Νοέμβρη κυκλώνει τη ζωή μας. Με παλιά συνθήματα. Με παρελθόντα αιτήματα. Κι εμείς ανάμεσα στην αδιαφορία και στις συμβάσεις, ανάμεσα στην νοσταλγία και στην προσμονή, βλέπουμε βουβοί τη ζωή μας…
Η τραβερσάδα του τρόμου
Του Ντίνου Αστρά Το διάσημο γιώτ Paloma της οικογένειας B. Γουλανδρή …Σε τρεις μέρες επισκευάσαμε (στο Τόκιο) τις ζημιές μας, δεν ήταν δα και τόσο σοβαρές, αποβιβάσαμε τους εφοπλιστές, που προτίμησαν να πετάξουν στην Ελλάδα, κι εμείς ξεκινήσαμε για ν’ ανταμώσουμε το μακρινό μας προορισμό. Τις δυο πρώτες μέρες ο καιρός ήταν υποφερτός, μονάχα μια βαριά…
Τα καράβια της ζωής μου
Του Διαμαντή Μπασαντή Το Έλενα Π. στην Άνδρο (Φωτο Άνδρος) Παράξενο. Η πρώτη εικόνα αποτυπωμένη στη μνήμη από τον πατέρα μου είναι στην ηλικία των τεσσεράμισι χρόνων. Περπατούσαμε κάτω από τα μεγάλα κυπαρίσσια ξημερώματα στα Λειβάδια. Πηγαίναμε στη Χώρα. Με κρατούσε από το χέρι. Δεν θυμάμαι πολλά από εκείνο το ταξίδι. Θυμάμαι πως στο Γαύριο δεν…