«Έφυγε» ο Ιάκωβος… “έφυγε” ο «Απόρθητος» που αγαπήσαμε…
Ο Ιάκωβος μπροστά στο τζάκι στο “Απόρθητο”. Φεβρουάριος 2017. Εφέτος γιόρτασε τα 25 χρόνια μιας μοναδικής και αξέχαστης διαδρομής στον Πιτροφό… (φωτ. Εν Άνδρω).
Η είδηση στο τηλέφωνο σαν κεραυνός: Πέθανε ο Ιάκωβος!!! Μοιάζει απίστευτο. Ο Ιάκωβος των ωραίων μοναχικών εξομολογήσεων τις κρύες νύχτες του χειμώνα στο Απόρθητο. Ο Ιάκωβος των απέραντων καλοκαιρινών βραδιών στην αυλή του μικρού αγαπημένου μπαρ κάτω από τον έναστρο ουρανό του Πιτροφού. Ο Ιάκωβος της παλιάς μοτοσυκλέτας, των ωραίων κοκτέιλ και της ζεστής συντροφιάς δεν θα είναι πια μαζί μας…
Κάθεσαι μπροστά στην άδεια οθόνη και θες να γράψεις πολλά. Στο τέλος αμήχανος και ζαλισμένος από το νέο καταλήγεις να γράφεις κοινοτοπίες. Θες να μιλήσεις για εκείνη την μεγάλη σαν καράβι πληγωμένη καρδιά, που χώραγε τόσα και άλλα τόσα… Και στο τέλος τον εγκατέλειψε ξαφνικά… Πιο πριν όμως την είχε εγκαταλείψει αυτός. Όπως είχε εγκαταλείψει την υγεία του εδώ και χρόνια…
Όμως δεν εγκατέλειψε ποτέ τις ιδέες του. Δεν εγκατέλειψε ποτέ τα ωραία συναισθήματα του. Δεν εγκατέλειψε ποτέ την γη του. Δεν εγκατέλειψε ποτέ τους φίλους του. Ότι αγάπησε ο Ιάκωβος δεν το εγκατέλειψε… Αν και πολλοί τον εγκατέλειψαν…
Κάθεσαι μπροστά στην άδεια λευκή οθόνη του υπολογιστή και θες να γράψεις κάτι από όσα μοιραστήκαμε: τις μεγάλες ωραίες ιστορίες, τις πονεμένες στιγμές, τις μεγάλες απογοητεύσεις και τις μικρές καθημερινές χαρές, μιας ζωής τόσο σύντομης, τόσο τρυφερής, τόσο ευαίσθητης: της ζωής του Ιάκωβου του Απόρθητου…
Και δεν γράφεις τίποτα. Τι να γράψεις από όλα αυτά; Αυτά που μοιραστήκαμε τα τελευταία βράδια αυτού του χειμώνα μόνοι μπροστά στο μεγάλο τζάκι του Απόρθητου; Τις ναυτικές ιστορίες, που μου έλεγε πέρσι, από μια νιότη που τον ταλάνισε και δεν την ξεπέρασε ποτέ; Τη σχέση του που έφτασε στο γάμο και στο παιδί που μπήκε στη ζωή του; Ή, την τελευταία κουβέντα μας πριν λίγο καιρό στο τηλέφωνο. Ήταν στη Θεσσαλονίκη για εξετάσεις: «Θα έρθω σύντομα στην Άνδρο. Να έρθεις να τα πούμε…»
Ήρθε, αλλά δεν τα είπαμε. Και δεν θα τα ξαναπούμε. Ο Ιάκωβος Περτέσης παιδί μιας άλλης φευγάτης και αληθινής Άνδρου «έφυγε» ξαφνικά για πάντα σήμερα το πρωί 25 Απριλίου 2017 στο σπίτι του στο Ζαγανιάρη. Ήταν 55 ετών…
“Έφυγε” κι άφησε κληρονομιά τις μνήμες των μεγάλων μοναχικών βραδιών του χειμώνα μπροστά στο τζάκι. Άφησε κληρονομιά τις μνήμες από τις απέραντες νύχτες του καλοκαιριού με γεύση του δυόσμου στην αυλή του Πιτροφού…
Έφυγε… Έτσι μόνος και ωραίος. Και μέχρι το τέλος απόρθητος…
Καλό ταξίδι φίλε…
Διαμαντής Μπασαντής
Αιωνία η μνήμη του. Δεν τον γνώριζα προσωπικά, αλλά κατάλαβα τί άνθρωπος ήταν από το πολύ καλό άρθρο του Εν Ανδρω. Ο θάνατος πάντα είναι πικρός, αλλά είναι πικρότερος οταν ο άνθρωπος φεύγει μόνος για το αιώνιο ταξίδι, χωρίς να έχει την ανθρώπινη συμπαράσταση και παρουσία γύρω του. Ομως ο Θεός είναι πάντα δίπλα σε όλους ακόμη και στους εγκαταλελειμμένους.
ΣΧΟΛΙΟ ΕΝ ΑΝΔΡΩ
Ήταν μαζί με την γυναίκα του. Δεν ήταν μόνος στο τέλος. Αυτή τον βρήκε. Όμως η πορεία του ήταν μοναχική και χαρακτηριστική….
Ειμαι συγκλονισμενος. Φαγαμε το λαμπριατη στο Κορθι το μεσημερι της Κυριακης του Πασχα και μετα βολτα στη πλατεια που παιζανε τσουνια και καφε στη Λιθοδομη…. Το μπουκαλι κρασι του ειναι ακομα μισοαδειο στο ψυγειο στο γυαλο…. Ηταν ολο χαρα που ειχε μαζι τη Κατερινα του και το γυιο του. Αξεχαστος θα μεινεις βρε Ιακωβε… Καλο σου ταξειδι……
Λίγοι άνθρωποι μπορούν να σε κάνουν να μην τους ξεχνάς. Ένας από αυτούς “ήταν” ο Ιάκωβος. Σπουδαίος άνθρωπος γιατί μιλούσε λίγο και άκουγε πολύ. Άνθρωπος χαμηλών τόνων. Αν είχες την ικανότητα να τον καταλάβεις σου άνοιγε έναν ολόκληρο “άλλο” κόσμο, εκείνον που σε έκανε να είσαι πολύ ευχαριστημένος γιατί σε θεωρούσε φίλο του. Ήθελες να πας να τον βρεις και να τον συζητήσεις. Το ελάχιστο τον έκανε ευτυχισμένο και σου το ανταπέδιδε πλουσιοπάροχα. Η Άνδρος θα είναι πια πολύ φτωχή. Αλλά και εμείς, που το γνωρίζαμε θα έχουμε πια ένα κενό.
Θα μας λείψεις πάρα πολύ, σ’ εμάς που είμαστε φίλοι σου. Στο καλό!
Ήταν απλά μοναδικός, μερακλής σε ό,τι καταπιανόταν, εκφραστικά λιγομίλητος! Στο Απόρθητό του μας χάρισε βραδιές με σπουδαίους εκπροσώπους της ελληνικής μουσικής σκηνής (Πασχαλίδη, Σπυριδούλα, Γερμανό, Apurimac κ.α) σε εποχές που γύρω έβραζαν τα σκυλάδικα. Το ίδιο το Απόρθητο ήταν ένα μικρό αριστούργημα των χεριών του. Θα μας λείψει η ομορφιά που έδινε σε ό,τι άγγιζε.
Αθάνατος ο Απόρθητος!
Αγαπητε Ιακωβε..
Θα προτιμουσα να σου αποτησω φορο τιμης οχι με λογια αλλα με μουσικη..αλλα ετσι τα εφερε η ζωη.Ησουν ο τελευταιος αυθεντικος …πραγματικος καλλιτεχνης ..δεν ξεπουλησες με τιποτα τα ιδανικα σου ..τις ιδεες σου τα ονειρα σου…για κανενα κερδος για τιποτα και για κανενα..Ησουν φιλοξενος και απομακρος εκει που ηξερες εσυ…..δημιουργησες κατι που ποτε δεν υπηρξε ομοιο του στην Ανδρο το Απορθητο απο μονο του- δικο σου δημιουργημα – συμβολο αισθητικης και προσωπικου οραματος….που εκτιμηθηκε απο τους αλλους ..οχι τοσο απο τους ντοπιους ..αλλωστε ουδεις προφητης στον τοπο του..αλλα και παλι δικαιωθηκες ..οχι πως αυτο σε ενοιαζε βεβαια αλλα τα τελευταια καλοκαιρια θα μεινουν χαραγμενα στην μνημη μας..για τον κοσμο ..την πραγματικη διασκεδαση ..την ποιοτητα σε ολα..Το Απορθητο ονομα και πραμα…το Απορθητο του χειμωνα ..και του χαρουμενου καλοκαιριου ..το κενο ειναι δησαναπληρωτο φιλε Ιακωβε ..η κληρονομια σου ομως μεγαλη..σε αυτους που αγαπησαν αυτο που εκανες…για εμας που θα σε αγαπαμε αιωνια…
καλο ταξιδι…
Ο Ιάκωβος ήταν ίσως ο μόνος από τους ανθρώπους που έχουν περάσει από την ζωή μου που θα χαρακτήριζα μοναδικό. Και το μοναδικό στην περίπτωση αυτή σημαίνει αξέχαστος, γεμάτος αγάπη για πολλά πράγματα και κυρίως ικανός να επικοινωνεί με έμψυχα και άψυχα. Η καλλιτεχνική του φύση ήταν πάντοτε προσγειωμένη αλλά τοσο ελκυστική ώστε δεν κουραζοσουν να την απολαμβάνεις. Όπως και οι κουβέντες με τον ίδιο αργά την νύχτα, πάντα στο υπέροχο δημιούργημα του, το “Απόρθητο”. Η Άνδρος έχασε ένα μικρό αλλά λαμπερό αστέρι χθές. Χάρηκα που σε γνώρισα ειλικρινά. Καλό ταξίδι.
Διαμαντή που και ποτε είναι η κηδεία;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Τετάρτη 26/4 11:30 πμ στον Πιτροφό μου είπαν…
Dear Iakovos , we are in disbelieve and sadness…
We did not know you very well. We saw you passing on your motorbike. We saw you building – in all silence – your home. We saw you – may be – as a solitary man. We saw you – for sure – as a man with tremendous respect and love for nature and the environment. That gave us a warm feeling. I met you only once, last summer. I discovered a very gentle man with a twinkle in the eyes.
For sure you will stay for many of us and especially your young family a source of inspiration. We will keep the nice memories – although very small and limited – as part of our beloved Zaganiaris valley.
Hans and Gitte
Δεν πιστεύουν τα μάτια μου, όσα διάβασαν πριν δευτερόλεπτα… Βούρκωσαν και τα δάκρυα έμειναν εκεί… Δεν γλίστρησαν για να μην πιστέψουν ότι σε έχασαν… Νύχτες υπέροχες, λόγια κι εκμυστηρεύσεις από καρδιάς! και βλέμματα που συναντιόνταν εκεί ανάμεσα στις φλόγες της φωτιάς και τής καρδιάς σου, και διηγούνταν από μόνα τους στη μαγική σιωπή ό,τι κραυγάζει μέσα στη ψυχή… Σ’ ευχαριστώ για πάρα πολλά, κι ακόμα για όλες τις όμορφες στιγμές που μού χάρισες και μοιράστηκες μαζί μου την περίοδο ’92 – ’96. Ιάκωβε είσαι ΠΑΝΤΑ εδώ… Κι όταν θα περνώ από τον Πιτροφό οι δάδες θα συνεχίζουν να καίνε… Οι δάδες με τα όνειρά σου, τις πληγές σου, τις ελπίδες σου, τις ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΑΠΟΡΘΗΤΕΣ ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ… Και κάποια μέρα θα τις βρω κι εκεί ψηλά, σε κάποια ΑΠΟΡΘΗΤΗ γωνιά σου πάλι και θα σε ξανασυναντήσω… και θα καθίσουμε πάλι μαζί… ΠΑΡΕΑ! για να τα πούμε…
Ειλικρινά συγκλονισμένη… Καλό σου ταξίδι αγαπημένε ΟΛΩΝ ΜΑΣ που μας ΤΙΜΗΣΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΣΟΥ.
Ουτε και γω σε ηξερα παραπανω Ιακωβε. Τεσσερεις-πεντε φορες συναντηθηκαμε ολο κι’ολο. Σε βλεπαμε απο μακρια και ησουν ‘το ξωτικο μας’. Ωραιος ανθρωπος, ονειροπολος! Την απειρη ομορφια του μερους, την ειδες και τη λατρεψες σαν πιστος, και τη ζωη την εζησες στη μυθικη διασταση, σε αλλους χρονους. Και το ονειρο σου το καταφερες, Ιακωβε, και το σπιτακι σου το εφτειαξες, και τη μικρουλα οικογενεια σου. Ο Ζαγανιαρης θα ειναι αδειος χωρις εσενα, αλλα μερος του θα εισαι παντα.
Send the meaning of the watch: a “table” favorite, equivalent to [url=”http://www.replicaswatchesuks.co.uk”]rolex replica[/url] the ancient keepsake, a subtle expression of love. Valentine’s watch is the meaning of: always at [url=”http://www.swisswatchjust.co.uk”]replica watches[/url] your side. Indicates that life does not separate. Friends watch mean, we cherish every minute, that friendship for a long time. “Walking” and “walking” also means good luck. The meaning of [url=”http://www.showreplicawatches.co.uk”]replica watches uk[/url] a girl to send a boy watch is to let you control your time, your time is his time. The meaning of [url=”http://www.replicaswatchesuks.co.uk”]replica watches[/url] girls to send boys watch is that he always think of themselves, think of him and his best time!
Δεν έχω λόγια να περιγράψω την θλίψη μου…Ήσουν Μοναδικός ,γνήσιο παιδί της Άνδρου, γενναιόδωρος, λάτρης και γνώστης της παραδοσιακής Ανδριώτικης αρχιτεκτονικής και πολιτισμού•
πολυπράγμων, γενναιόδωρος , πολυτεχνίτης και πάνω απ’όλα καλός άνθρωπος.
Φάρε γνώσεων και ιστοριών θα φωτίζεις για πάντα τις ψυχές και τις καρδιές μας.
Καλό ταξίδι καλέ μου φίλε και είθε ο Θεός να δίνει δύναμη και κουράγιο στην οικογένεια σου.