Η περιφρόνηση και η αλαζονεία έγιναν μπούμερανγκ: ο μοναδικός Μίκης στο Σύνταγμα…
Παρακολουθήσαμε το μεγάλο συλλαλητήριο του Συντάγματος από την τηλεόραση. Δεν θα σχολιάσουμε εδώ τις θέσεις ενός εκάστου για το Μακεδονικό. Αλλά θα γράψουμε για την παρουσία του Μίκη Θεοδωράκη, του μεγαλοφυή συνθέτη της νιότης μας, του μεγάλου εμπνευστή του ελληνικού τραγουδιού του 20ου αιώνα, του ξεχωριστού δημιουργού που «ταξίδεψε» για δεκαετίες την Ελλάδα και τον πολιτισμό της σε όλο τον κόσμο.
Τον Μίκη τον αγαπήσαμε ως δημιουργό. Και αφιερώσαμε χρόνο για να τον μελετήσουμε ενδελεχώς. Γράψαμε ακόμα και βιβλίο για το έργο του. «Η Ποίηση στο Ελληνικό Τραγούδι» (εκδόθηκε Δεκέμβρη 2017). Παρουσιάσαμε τις τομές που έκανε στον ελληνικό πολιτισμό προσκαλεσμένοι σε διεθνές συνέδριο στο πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας (2013). Ο Μίκης Θεοδωράκης, λοιπόν, ήταν και είναι μια ιστορία ζωής, αλλά και ένας μύθος στον χώρο του ελληνικού γίγνεσθαι και μια κορυφαία προσωπικότητα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Αυτόν τον Θεοδωράκη καθίσαμε να ακούσουμε.
Και ενυπωσιαστήκαμε. Κατ’ αρχή ο Μίκης έχει ακόμα απίστευτο χιούμορ. Και επίσης έχει ακόμα την φλέβα του πολιτικού και του διανοούμενου. Μπορεί και μιλά πολιτικά ακόμα και σήμερα. Ότι και να λέει – είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς – δεν μπορείς παρά να παραδεχτείς πως έχει τη στόφα του μαχητή διανοούμενου. Εκπρόσωπος μιας μεγάλης εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί. Δυστυχώς ζούμε σε μια εποχή που οι διανοούμενοι – αν υπάρχουν – μικραίνουν, στρογγυλεύουν, αυτολογοκρίνονται, δεν παίρνουν θέση.
Ο Μίκης ξεκίνησε ειρωνικά για όσους – αναρχοπιτσιρικάδες, Ρουβίκωνες, αριστεροτρεχαλατζήδες κλπ – του πέταξαν μπογιές στο σπίτι του κι έγραψαν κατάπτυστα συνθήματα στον τοίχο του. Θύμισε ειρωνικά στην κυβέρνηση της «πρώτης φοράς Αριστεράς» πως όλα αυτά έγιναν επί των ημερών της και την παραμονή ενός μεγάλου συλαλλητηρίου στο οποίο αυτός – πρώτη φορά μετά από χρόνια – θα ήταν ομιλητής. Τους χρέωσε επίσης με ειρωνεία και με πολιτικό τρόπο όλα όσα είπαν και έκαναν και τον περιφρονητικό τρόπο που αντιμετώπισαν ένα μεγάλο και μαζικό γεγονός όπως το συλλαλητήριο.
Ο Μίκης των 93 χρόνων μίλησε πολύ πιο πολιτικά από όλους αυτούς. Ακόμα και οι χαρακτηρισμοί του ήταν πολιτικοί. Τους είπε “εθνομηδενιστές”. Σκληρή κατηγόρια. Αλλά καθαρά πολιτική. Αναφερόταν σε εκπεφρασμένες πολιτικές τους θέσεις. Κάποιες στιγμές τα έσουρε στους κατά δεκαετίες νεώτερους του κυβερνώντες για τον τρόπο που κυβερνούν. Ο Μίκης ήταν και παραμένει δημοκρατικός. Αυτοί πορεύονται σε αντιδημοκρατικές ατραπούς. Τους το είπε. Και τους έκανε και μάθημα μιλώντας για την αγάπη προς την πατρίδα, που ήταν η κινητήρια δύναμη της γενιάς της Εθνικής Αντίστασης, της οποίας ήταν και παραμένει οργανικό στοιχείο.
Σίγουρα ο Α. Τσίπρας και ο Ν. Κοτζίας δεν θα αισθάνθηκαν καθόλου καλά από την ομιλία του Μίκη. Δεν θα αισθάνθηκαν καθόλου καλά όταν τον άκουσαν να μιλά για την αριστερόστροφη μορφή του φασισμού! Δεν θα αισθάνθηκαν καθόλου καλά με την ειρωνεία, με την οποία αντιμετώπισε την περιφρόνηση και την αμαζόνεια τους. Όλα αυτά μπροστά σε ένα πλήθος που ξεπερνά τα μέχρι σήμερα περιορισμένα μεγέθη της εποχής μας.
ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης «της πρώτης φοράς Αριστερά» δεν της βγαίνουν. Περίμεναν αποτυχία του συλλαλητηρίου και έγινε το αντίθετο. Περίμεναν γραφικότητες και ήταν μάλλον ασήμαντες. Περίμεναν εμπρηστικούς λόγους και άκουσαν πολιτικές ομιλίες. Περίμεναν να αντιμετωπίσουν υπερπατριώτες που θα μιλάνε για «πουλημένους» και «Γερμανοτσολιάδες» – όπως έκαναν αυτοί το 2012 στην πλατεία Συντάγματος – και άκουσαν απλά συνθήματα για την Ελλάδα, την Μακεδονία και τον Μίκη. Περίμεναν έξαλλους παπάδες και έπεσαν πάνω στον Δωρόθεο Σύρου που μίλησε νηφάλια και ψύχραιμα. Όλα αυτά υπό του ήχους της Ρωμιοσύνης – που υπήρξε ο “ύμνος” της εξέγερσης του Πολυτεχνείου – και του Άξιον Εστί που κοντά 70 χρόνια είναι το ορατόριο μιας οικουμενικής ελληνικότητας.
Ο σχεδιασμός των κυβερνώντων για το Μακεδονικό δεν ήταν από την αρχή εθνικός. Ήταν μικροκομματικός. Περίμεναν πως με την λύση που θα πρότειναν θα διέσπαγαν την αντιπολίτευση και βρέθηκαν να έχουν διασπάσει τους ΑΝΕΛ και την κυβέρνηση τους. Αν ήθελαν λύση θα έπρεπε, όπως είπε ο Μίκης, να κάτσουν μαζί με τα κόμματα της αντιπολίτευσης να συζητήσουν. Πρώτα να βρουν μια ενωτική λύση μέσα στην Ελλάδα. Και μετά με αραγές το εθνικό μέτωπο να απευθυνθούν στα Σκόπια.
Όμως τον κ. Τσίπρα και τον κ. Κοτζιά τους έφαγαν τα σενάρια των φοιτητικών αμφιθεάτρων στα οποία έχουν ξεμείνει και οι αυτοσχεδιασμοί των κομματικών διαδρόμων στους οποίους εγκαταβιούν. Έτσι δυστυχώς ένα εθνικό θέμα κατέληξε στα χέρια τους αντικείμενο μικροπολιτικής εκμετάλλευσης. Κάτι που το τόνισε ο Θεοδωράκης.
Τελικά παρά το βάρος της ηλικίας ο Θεοδωράκης παραμένει ο πιο μάχιμος πολιτικά διανοούμενος της εποχής μας. Ποιος άλλος θα μπορούσε να σηκώσει το βάρος απομυθοποίησης «της πρώτης φοράς Αριστερά» και να μην τον έλιωναν ή να μην τον λάσπωναν τα σημερινά καθεστωτικά φερέφωνα; Μόνο ο συνθέτης της; Ρωμιοσύνης και του Άξιον Εστί θα μπορούσε να ορθώσει το ανάστημα του και να πει αυτά που είπε…
Διαμαντής Μπασαντής
ΥΓ. Το σχόλιο δεν αναφέρεται επί της ουσίας του κεντρικού πολιτικού ζητήματος του συλλαλητηρίου. Αυτό μένει να συζητηθεί μια άλλη φορά. Αναφέρθηκε μόνο σε μερικές πολιτικές στιγμές από την συγκλονιστική παρουσία και ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη σε σχέση με την σημερινή πολιτική κατάσταση.
Μια ωραία μέρα που θα μείνει στην ιστορία. Αλλά αν το σημερινό συλλαλητήριο
ήταν αναμενόμενο, εκείνο της Θεσσαλονίκης ήταν μη αναμενόμενο για όλους
εκείνους που θεωρούν τον εαυτό τους “εξουσία”.
Όλα ήταν προσχεδιασμένα, όλοι οι θεσμοί κατά το κοινώς λεγόμενο να κάνουν
τουμπεκί, να περάσει το “Μακεδονία” για να τελειώνομε. Ακριβώς όπως και με το
δημοψήφισμα στην Κύπρο. Όλοι οι λογικοί, οι ρεαλιστές, οι μετριοπαθείς έλεγαν
Ναι. Αλλά λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο δηλαδή το λαό και κάποιους που στην
κρίσιμη ώρα αποδεικνύονται Ηγέτες (Τάσος Παπαδόπουλος).
Ο λαός στη Θεσσαλονίκη και σήμερα στην Αθήνα έδειξε απλά ότι υπάρχει ακόμα Ελλάδα.
Και ότι το αισθητήριο του λαού λειτουργεί. Τα γράφω αυτά παρ΄ ότι ειδικά για το
θέμα της ονομασίας είχα από τότε και έχω άλλη γνώμη , αλλά απλά “προσκυνώ τη
Χάρη σου λαέ μου”.
Ας τα έχουν αυτά υπ΄ όψη τους οι κάθε μορφής εξουσίες και ας έχουν το νου τους.
Να σκέπτονται πάντα αν εξακολουθούν να είναι κομμάτι του λαού ή η αλλαζονεία
της εξουσίας τους έχει πάει απέναντι. Επίσης να ξέρουν ότι όλοι οι απλοί άνθρωποι
δεν ξεγελιούνται.
Μίκης Θεοδωράκης. Σοφός, δίκαιος και ασυμβίβαστα αληθινός, ένας γίγαντας του πνεύματος. Ο λόγος του λόγος προφητικός, εκφραστής του αισθήματος του λαού. Σαν ηχώ της αρχέγονης ελληνικής ψυχής, ανακεφαλαιώνοντας με τη ζωή του με τη στάση ζωής του και την συνέπεια λόγου και πράξης που τον χαρακτηρίζει την αγάπη τούτου του λαού για τη πατρίδα και την ελευθερία, για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. ΑΞΙΟΣ ΕΣΤΙ. Ένας εκ των τελευταίων πνευμόνων ελευθερίας στα χρόνια του σκότους που διάγουμε, ένας αληθινά ελεύθερος πολιορκημένος, ένας Πολίτης του κόσμου.
Δικαιωμένος από την Ιστορία που του αναγνώρισε πως ανέκαθεν στάθηκε κόντρα στους καιρούς ρηξικέλευθα ανθρώπινος, εμπνέοντας γενεές και γενεές.
Δίκαια λοιπόν όλη η Ελλάδα τον τιμά από άκρη σε άκρη δίνοντας το όνομα του αφειδώς σε πολιτιστικά κέντρα η αίθουσες συναυλιών ενώ ακόμα είναι ζωντανός, ενώ ακόμα κεραυνοβολεί και μόνο με τη σπίθα του ματιού του το άδικο και το ψέμα κι ας βαδίζει αργά αργά προς το λυκόφως της ζωής του.
Αυτή η σπίθα που δε λέει να σβήσει, γίνεται φωτιά γίνεται καμπάνα αφύπνισης, γίνεται έλεγχος και αυτοκριτική όλων μας γιατί όπως πολύ χαρακτηριστικά είπε αυτός που έφαγε με το κουτάλι τη δοκιμασία του αγώνα όλοι είμαστε υπεύθυνοι μα και όλοι έχουμε χρέος, όλοι καλούμεθα να απαντάμε στο σταυροδρόμι της ζωής με τα μεγάλα ναι η τα μεγάλα όχι στα βασικά και θεμελιώδη ερωτήματα που μας κάνουν να ξεχωρίζουμε μεταξύ μας σε αληθινούς η κίβδηλους, σε σκυταλοδρόμους του φωτός που μας κληροδότησε η Ρωμιοσύνη η σε δειλούς ίσκιους. Ο Μίκης θαρρώ πως είναι παγκόσμιο σύμβολο όχι μόνο για την απαράμιλλη τέχνη του μα κυρίως γιατί είναι ένας άνθρωπος οικουμενικός. Εύγε Διαμαντή για τον σχολιασμό σου.
Θλίψη, θλίψη και πάλι θλίψη… καλά είπε κάποιος, σήμερα ότι ο Μίκης κηδεύτηκε εν ζωή για μία ακόμη φορά…
Η πρώτη όταν έγινε υπουργός του Μητσοτάκη το 1989 με τη συγκυβέρνηση ΝΔ με ΚΚΕ
Ώστε ήταν ειρωνικός ο Μίκης και κάποιοι είμαστε τόσο βλαμένοι που δεν το καταλάβαμε. Και το “εθνομηδενιστές αριστεροί που εκπροσωπούν τη χειρότερη μορφή φασισμού” ειρωνικό ήταν;
Γιατί, εγώ ο βλαξ δεν διακρίνω ειρωνεία. Διακρίνω όμως τη ρητορική που χρησιμοποιούσε πάντα η ακροδεξιά, αυτήν που κακοποιούσε τον Μίκη και τους συντρόφους του.
Αφήστε το κ. Μπασαντή δεν σώζεται….
Δημοσιογράφος.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ Δ. ΜΠ.
Καθένας και η οπτική του. Δεν είναι θλίψη ο Μίκης που στα 93 χρόνια του μπορεί και πάει κόντρα σε μια καθεστωτικη αντίληψη που εκπέμπει η σημερινή “πρώτη φορά Αριστερή” κυβέρνηση. Αν εσείς δεν έχετε δει καθεστωτικές, αντιδημοκρατικές και διχαστικές συμπεριφορές από τους σημερινούς κυβερνώντες τότε τι να πω; Βλέπετε με άλλο τρόπο από εμένα και τόσους άλλους που περιμέναμε πολύ περισσότερα και βλέπουμε ελάχιστα.
Αλήθεια δεν είναι εθνομηδενισμός το ότι χρησιμοποιούν ένα εθνικό θέμα για μικροκομματικούς λόγους;
Αν σκέφτονταν το εθνικό σύμφερον θα έπρεπε να επιδώξουν πρώτα μια εθνική συνενόηση πριν επιδιώξουν την διεθνή συνενόηση. Όμως δεν τους ενδιαφέρει το εθνικό θέμα. αλλά το τι κομματικό όφελος μπορούν να βγάλουν από αυτό Εξου και η διχαστυική ρητορική του κ. Κοτζιά και του κ. Τσίπρα. . Αν δεν είναι εθνομηδενισμός όλα αυτά τότε είναι οπορτουνισμός “του κερατά”.
Δυστυχώς…
Ευχαριστώ για την παρέμβαση σας. καληνύχτα σας
Ευτυχώς δεν ζει ο Γιάννης Ρίτσος, Μίκη, να βλέπει ακροδεξιούς να τραγουδούν “όταν σφίγγουν το χέρι” και να ακούει εσένα να λες ότι η χειρότερη μορφή φασισμού είναι ο αριστερόστροφος φασισμός. Η μουσική σου ανήκει, Μίκη, δεν σου ανήκουν ούτε οι στίχοι, ούτε- πολύ περισσότερο- η Ιστορία.
H Ιστορία, Μίκη, το ξέρεις καλύτερα από μένα, η ζωή μου δεν είχε ποτέ το μεγαλείο των δικών σου στιγμών, γράφεται με κοινούς αγώνες. Και σ’ αυτούς τους αγώνες επιλέγεις «με ποιούς θα πας και ποιούς θα αφήσεις». Και εσύ, Μίκη, σήμερα επέλεξες να πορευτείς κόντρα στην ιστορία σου. Στην κοινή σου ιστορία με χιλιάδες ανθρώπους, με τους οποίους μοιραστήκατε το ίδιο όραμα, πονέσατε, βασανιστήκατε γιατί επίμονα είσασταν απέναντι στον φασισμό. Κι αυτός ο φασισμός ήταν η μπότα των ναζί, ήταν το μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς, ήταν οι δικτάτορες. Είχε πρόσωπο αυτός ο φασισμός, Μίκη. Και πώς να το κάνουμε, δεν ήταν ποτέ αριστερόστροφος.
Η μακρά και πολύτιμη για όλους μας ιστορία σου, Μίκη, δεν είναι άλλοθι για να το διαστρέφεις αυτό. Δεν είναι άλλοθι για να χαρίζεις του στίχους του Γιάννη Ρίτσου στα στόματα των νοσταλγών των ναζί.
Σήμερα ήσουν πολύ λίγος, Μίκη. Ευτυχώς που δεν ζει ο Γιάννης Ρίτσος για να το δει. Αν και είμαι βέβαιος ότι ο Γιάννης Ρίτσος, παρά το πλήγμα που δέχτηκε, παραμένει ζωντανός. Για σένα Μίκη, δεν είμαι βέβαιος. Εύχομαι να ζήσεις πολλά χρόνια ακόμα, αλλά αυτό που γνωρίζαμε ως δική σου παρακαταθήκη ετάφη οδυνηρά σήμερα στην εξέδρα της πλατείας Συντάγματος.
ΣΧΟΛΙΟ Δ. ΜΠ.
Αλήθεια πως λέτε πως οι εκατοντάδες χιλιάδες (σύμφωνα με την αστυνομία 140.000) άνθρωποι ήταν φασίστες; Πως ξέρετε πως όσοι τραγουδούσαν την Ρωμιοσύνη ήταν φασίστες; Ποιοι και πότε μπορούν να τραγουδήσουν την Ρωμιοσύνη κατά την γνώμη σας; Πως ερμηνεύετε εσείς το τι θα έκανε ο Ρίτσος ή κάποιος άλλος αφού δεν είναι πια εδώ;
Μάλλον υπερβαλετε νομιζω…
Αφού τον ευχαρίστησε και ο Ηλίας Κασιδιάρης ο της Χρυσής Αυγής.
“Αποθεώθηκε” ο Μίκης από τους φασίστες
Που είσαι Ανδρέα Λεντάκη να ακούσεις τον Μίκη του σήμερα
Γιατί στο χθες έγραφε το Μίκης Θεοδωράκης Αντώνης Καλογιάννης Το Σφαγείο
https://www.youtube.com/watch?v=eInkacbLGHM
Αυτά κύριε Μπασαντή γιατί είμαι 90 χρονών και ακόμα θυμάμαι.
ΣΧΟΛΙΟ Δ. ΜΠ.
Λίαν συγκινητικό δύο 90χρόνοι να συζητούν. Ακόμα και όταν αντιδικούν. Όμως μια και θυμηθήκατε τον Ανδρέα Λεντάκη – έτυχε να τον γνωρίσω κάποτε στη Νέα Υόρκη – να σας θυμήσω πως ήταν ήταν ο πρώτος που είχε μιλήσει για εθνική συμφιλίωση!
Ήταν αυτός αυτός που είχε ζητήσει να βγουν από την φυλακή οι τελευταίοι χουντικοί. Παιδιά τότε εμείς τον κοιτάγαμε και δεν το πιστεύαμε. Και μας εξηγούσε επί ώρα πως οι λαοί δεν προχωρούν συνεχίζοντας τις διαιρέσεις τους.
Ήταν ο ίδιος Ανδρέας Λεντάκης που μας είχε εκπληξει πάλι όταν είχε πήγε και έγινε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος στην Πολτική Άνοιξη του Αντωνη Σαμαρα…
Γι’ αυτόν τον Ανδρέα Λεντάκη μιλάτε. Αλλά μάλλον έχετε ξεχάσει την διαδρομή του και τις απόψεις του…
Και μια παρατήρηση είτε συμφωνούσε κανείς είτε όχι μαζι του ο Ανδρέας είχε και απόψεις και είχε το κουράγιο να πάει κόντρα στο ρεύμα της εποχής του.
Αυτά για να σας θυμίσω μερικά που ξέρω κι εγώ ως νεώτερος…
Καληνύχτα και με συγκινήσατε…
Τα στερνά τιμούν τα πρώτα, είναι μια φράση που όλο και πιο συχνά ακούγεται τα τελευταία χρόνια για τον μεγάλο Έλληνα συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη.
Το σχόλιο δεν αφορά βεβαίως το μουσικό του στίγμα και την αντίστοιχη κληρονομιά που έχει πλέον ολοκληρωθεί, αποτυπωθεί και αξιολογηθεί λαμβάνοντας υψηλή θέση όχι μόνο στην ιστορία της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής μουσικής ιστορία και αποτελεί πλέον παγκόσμια παρακαταθήκη στον χώρο της μουσικής.
Το σχόλιο αφορά τον Μίκη Θεοδωράκη ως δημόσιο πρόσωπο που φιλοδοξεί, επιχειρεί και ενίοτε επιτυγχάνει να παίξει ρόλο στα δημόσια πράγματα της χώρας, ρόλο που του εξασφάλισαν οι παλαιοί αγώνες του για την ελευθερία του λαού μας σε διάφορες φάσεις της ιστορίας και τον ενίσχυσε προβάλοντάς τον προς τα έξω η ετέρα ιδιότητά του, αυτή του επιτυχημένου μουσικοσυνθέτη.
Φοβάμαι πως τα στερνά του Μίκη Θεοδωράκη στον δημόσιο βίο της χώρας δεν τιμούν τα πρώτα, και όσο και αν ο ίδιος , σε προχωρημένη ηλικία πλέον και με περιορισμένες, όπως είναι φυσικό, σωματικές και πνευματικές δυνάμεις, δεν έχει την πλήρη συναίσθηση και ευθύνη των πράξεών του, δεν ισχύει το ίδιο για τους ανθρώπους του περιβάλλοντός του και τους φίλους του που όφειλαν να τον προστατεύσουν από έναν τέτοιο ευτελισμό στην δύση του βίου του.
Ό,τι και να έγινε πάντως το μεγαλείο και το μήνυμα της μουσικής του θα μας εμπνέει και θα μας συγκινεί πάντα. Άλλωστε, όσο σκληρό και αν ακούγεται αυτό, το έργο ενός δημιουργού (μουσικού, συγγραφέα, εικαστικού κλπ) εκφράζει τον καλλιτέχνη την ώρα της δημιουργίας του. Από κει και πέρα, και από την στιγμή που θα γίνει δημόσιο, ανήκει πλέον στον κοινό που το αποδέχεται ή το απορρίπτει, το αξιολογεί το διαιωνίζει
Και αν ξαφνικά συνειδητοποιήσουν ότι διαδηλώνοντας… παραδίδουν στην πραγματικότητα το όνομα της Μακεδονίας στην γειτονική χώρα;
Είναι πράγματι εντυπωσιακό. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες διαδηλώνουν με αίτημα που οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Υποτίθεται η ασυμβίβαστη στάση θα φέρει τη …νίκη, δηλαδή καμία αναφορά στη Μακεδονία στο όνομα της γειτονικής χώρας, αλλά δεν ξέρουν ότι έτσι συνεχίζουν σε ένα δρόμο που οδηγεί στην κόλαση, δηλαδή στην κυριαρχία της σημερινής ονομασίας της που για 140 χώρες είναι “Μακεδονία”;
Σκέφτομαι: είναι δυνατόν ένας μέσος άνθρωπος να ακολουθεί σε τόσο σοβαρά θέματα το θυμικό του και μόνο και να μην σκέφτεται μερικές απλές αλήθειες; Και αν ξαφνικά συνειδητοποιήσουν ότι διαδηλώνοντας… παραδίδουν στην πραγματικότητα το όνομα της Μακεδονίας στην γειτονική χώρα;
– Δεν θέλουν οι διαδηλωτές κανένα συμβιβασμό στο θέμα του ονόματος. Αλλά τότε το πιο πιθανόν είναι να κυριαρχήσει το όνομα που έχουν τώρα οι γείτονες, δηλαδή “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, έτσι σκέτο, δηλαδή το “απόλυτο κακό” για τους ίδιους.
– Φωνάζουν: η “Μακεδονία είναι μία και ελληνική” αλλά μπορεί στο τέλος οι περισσότεροι κάτοικοι αυτού του πλανήτη να μείνουν με την εντύπωση ότι η Μακεδονία είναι μία και …”Μακεδονική”, αφού ΔΕΝ θα μαθαίνουν ότι η γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας δεν είναι αποκλειστική ιδιοκτησία κάποιας χώρας, δηλαδή ότι στην πραγματικότητα υπάρχουν 4 Μακεδονίες, η Ελληνική, αυτή που ανήκει στην Βουλγαρία, αυτή που ανήκει στην ΠΓΔΜ κι αυτή που ανήκει στην Αλβανία. Θα βλέπουν ένα κράτος που ονομάζεται “Δημοκρατία της Μακεδονίας” κι ελάχιστα θα φτάνει στα αυτιά τους η ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας.
– Δεν θέλουν να υπάρξει αναφορά σε “μακεδονική” γλώσσα, αλλά ζητάνε να ονομαστεί η γειτονική χώρα με όνομα σε μια “ανύπαρκτη γλώσσα”, ενώ αγνοούν ότι το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας, είχε εκδώσει το 1926 σχετικό βιβλίο που θα διδάσκονταν στα σχολεία της ελληνικής Μακεδονίας, αλφαβητάρι αναγνωστικό στα “σλαβομακεδονικά”, με τίτλο ABECEDAR, το οποίο τελικά αποσύρθηκε μετά τις αντιδράσεις της Σερβίας και της Βουλγαρίας, γιατί δεν ήταν γραμμένο στο …κυριλλικό αλφάβητο. Ενώ, δεν φαίνεται να έχουν διαβάσει βιβλία ανθρώπων υπεράνω πάσης υποψίας όπως η Πηνελόπη Δέλτα, ο Στρατής Μυριβήλης αλλά και πολλοί άλλοι αναλυτές.
– Δεν θέλουν να επιτρέψουν στους γείτονες να θεωρούν τον εαυτό τους Μακεδόνα, αλλά για δεκαετίες οι υπερ-πατριώτες χαρακτήριζαν ως “Σλαβομακεδόνα” κάποιον που ήθελαν να τον απαξιώσουν: “Χθες και προχθές εις την Νάουσαν εισέβαλαν οι εγκληματίαι αυτοί, που οι περισσότεροι ήσαν Ρουμανόβλαχοι και Βουλγαρόφωνοι και Σλαυομακεδόνες. Τους καθοδηγούσαν οι Ελληνόφωνοι εγκληματίαι”, (από δημοσίευμα της εφημερίδας “Μακεδονία”, 16/1/1949) ή “Σλαβομακεδόνες συμμορίτες συγκεντρώθηκαν εις την γιουγκοσλαβικήν Μακεδονίαν” (Βήμα 14/12/1949). Ίσως οι ίδιοι ή τα παιδιά τους σήμερα κάνουν σημαία τους την μη αποδοχή μιας συμβιβαστικής ονομασίας.
Η ευθύνη των πολιτικών
Ο φανατισμός και ένα περιορισμένων αντιλήψεων πολιτικό προσωπικό δεν αφήνουν σε πολλές περιπτώσεις να δούμε καθαρά τι συμφέρει την πατρίδα και την κοινωνία. Πολλοί έτρεχαν και γέμιζαν πλατείες όχι μόνο για το “Μακεδονικό” (όπως το 1992 αλλά και το 2018) αλλά και στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Σήμερα άλλαξαν τα χρώματα και τα σημαιάκια που επικρατούν στις συγκεντρώσεις, αλλά τα τραγούδια παραμένουν τα ίδια, όπως και ο (αδιέξοδος κι απλοϊκός ) πολιτικός λόγος.
Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να διαδηλώνουν, και να κάνουν λάθη. Η ευθύνη, όμως, των πολιτικών κομμάτων και των πολιτικών είναι εντελώς διαφορετικές από αυτές των πολιτών. Πολύ περισσότερο όταν ακολουθούν το ρεύμα και δεν λένε την αλήθεια, όταν οι ίδιοι έχουν άλλη άποψη αλλά φοβούνται να την πουν (όπως ξέρω πολύ καλά για διάφορους πολιτικούς), όταν γνωρίζουν ποια είναι η πραγματικά συμφέρουσα λύση αλλά δεν μιλάνε γιατί βάζουν το κομματικό συμφέρον πάνω από το πραγματικό συμφέρον της κοινωνίας.
Το “Μακεδονικό” είναι ένα πεδίο όπου χτίστηκαν πολιτικές καριέρες, αλλά και περιουσίες, αλλά καλλιεργήθηκαν πολλές ψευδαισθήσεις.
ΣΧΟΛΙΟ Δ. ΜΠ.
Κυρία Παλαιοκρασσα όλα τα λεφτά είναι “η ευθύνη των πολιτικών” τότε και σήμερα που πάντα βάζουν το μικροκομματικό συμφέρον τους πάνω από το εθνικό. Και “χτηστηκαν” και εξακολουθούν και σήμερα να χτίζονται “πολιτικές καριέρες” από όλες τις μεριές. Να “χτίζονται” πλειοψηφίες, να διαιρούνται κόμματα, να στηρίζονται κυβερνήσεις. Δυστυχώς…
Καληνυχτα σας
Το 1897 φώναζαν “στείλτε στρατό στην Κρήτη” και οι Τούρκοι φτάσανε ως την Θήβα.
Το 1921 φώναζαν “πάρτε την Άγκυρα” και εξαφανίστηκε ο ελληνισμός της Μικράς Ασίας.
Το 1974 φώναζαν “η Κύπρος είναι ελληνική”, κάνανε πραξικόπημα εναντίον του Μακαριου και η Τουρκία βρήκε αφορμή να εξαπολύσει τον Αττίλα.
Το 1992 φώναζαν “η Μακεδονία είναι ελληνική” και σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία του πλανήτη θεωρεί ότι η Μακεδονία έχει πρωτεύουσα τα Σκόπια.
Ιστορικά, ο ελληνικός εθνικισμός βρίσκεται πίσω από κάθε ήττα της σύγχρονης ιστορίας μας. Σήμερα, παίζει ξανά τον ίδιο ρόλο, με τα συλλαλητήρια για την Μακεδονία, κάνοντας πιο δύσκολη μια συμβιβαστική λύση.
Κάπου στο Μαξίμου ο Τσίπρας προσεύχεται να γίνονται κάθε εβδομάδα τέτοια συλλαλητήρια.
Θα μαζεύεται η ΧΑ και η ΝΔ, θα βαφτίζουν τις 140.000 κόσμου ως 1,5 εκατομμύριο και οι μετριοπαθείς πολίτες (αυτοί που κρίνουν ποιος θα βγεί κυβέρνηση) θα τρομοκρατούνται από τον ακραίο συντηρητισμό. Ο θεός να έχει καλά τον Αντώνη Σαμαρά που με την στάση του εξασφαλίζει ότι η ΝΔ δεν θα ξεπεράσει το 30%.
Η αντιπολίτευση της ΠΓΔΜ κατηγορεί τον “προδότη” Ζάεφ ότι:
1. Ξεπουλάει το όνομα
2. Γκρεμίζει τα μνημεία της “μακεδονικης ιστοριας”.
3. Αλλάζει το όνομα του αεροδρομίου.
Να περιμένουμε και συλλαλητήριο με αρχαίες μακεδονικές στολές, made in Skopje;;;
ΣΧΟΛΙΟ Δ.Μ.
Πολύ ωραία ιδέα. Λες να γίνει;
Μια προσωπική εμπειρία:
Το 1995 στο σχολείο μου στην Γερμανία οι χάρτες γράφανε “Μακεδονία” και όχι ΠΓΔΜ.
Επί σχεδόν 3 δεκαετίες οι πατριδοκάπηλοι μας έχουν οδηγήσει σε μια εθνική ήττα, με τις περισσότερες χώρες να αναγνωρίζουν “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, τους περισσότερους λαούς να θεωρούν ότι υπάρχει έθνος “Μακεδόνων”. Μια απλή βόλτα σε ευρωπαϊκές χώρες αρκεί για να το καταλάβετε.
Σήμερα, αντί να ζητάνε συγνώμη για την αντ-εθνική τους στάση, ξαναβρήκανε αφορμή για εθνικιστικά καραγκιοζιλίκια. Εκμεταλλεύονται το θυμικό του λαού για να χτίσουν πολιτικές καριέρες και να βάλουν ξανά το χέρι τους στο δημόσιο ταμείο. Όμως η πλειοψηφία του λαού τους έχει πλέον καταλάβει.
ΣΧΟΛΙΟ Δ.Μ.
Πολύ σωστά τα λέτε. Με μονο μια ένσταση. Αυτοί δεν εξαρτούν την εθνική επιβίωση τους από τις 150 χώρες που τους έχουν αναγνωρίσει, αλλά από εμάς που δεν τους έχουμε αναγνωρίσει. Δεν είναι παράξενο; Όχι, γιατί όταν έχουν ένα ανοικτό μέτωπο με εμάς δεν μπορούν να κλείσουν το εσωτερικό μέτωπο με τους Αλβανούς που είναι κοντά 40%. Και βέβαια υπάρχουν πάντα οι Βούλγαροι που καιροφυλακτούν. Το πρόβλημα τους δεν είναι πόσοι τους αναγνώρισαν. Αν ήταν έτσι θα το είχαν λύσει. Το πρόβλημα τους είναι η αστάθεια που δημιουργούν σε εμάς με τον εκπεφρασμένο αλυτρωτισμό τους και η αστάθεια που τους δημιουργούμε εμείς με την μη αναγνώριση μας που εντείνει τις εσωτερικές διαιρέσεις τους. Δεν εγιναν υποχωρητικοί γιατί είναι καλοί άνθρωποι, αλλά γιατίτο εθνικό τους συμφέρον το επιτάσει. Συνεπώς όλα είναι θέμα διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης. Το θέμα είναι πως πάμε στην διαπραγματεύση χωρίς η κυβέρνηση να έχει βρει μια εθνική συνενόηση στο εσωτερικό μέτωπο. Αυτό έδειξε το συλλαλητήριο. Και αυτό είναι πρόβλημα…
Αριστερόστροφος φασισμός ήταν κι αυτός που για χάρη του φυλακίστηκε, εξορίστηκε, βασανίστηκε;
Αριστερόστροφος φασισμός ήταν κι αυτός που τον τίμησε με το βραβείο Λένιν;
Αριστερόστροφος φασισμός ήταν κι αυτός που εκπροσωπούσε ο σύντροφος και φίλος του Φιντέλ Κάστρο;
“ΜΕΝΟΥΜΕ ΒΥΖΑΝΤΙΟ”, βροντοφώναξαν οι χιλιάδες του Συντάγματος και τα τηλεοπτικά ηχεία αναμετέδωσαν το μήνυμά σε όλη την Ευρώπη. Δεν είδαν την αρχαία σκουριά που αναδύεται με ορμή στην επιφάνεια, δεν άκουσαν για Χρυσαυγίτες, δεν ξέρουν τίποτα για την εικόνα μιας Ελλάδας ντυμένης με άμφια, βουτηγμένης στον βαθύ σκοταδισμό…
ΚΑΙ Ο ΜΙΚΗΣ; Της Δικαιοσύνης ήλιε (ακατα)νοητε… Αυτό μόνο.
Η Ρωμιοσύνη γράφτηκε από τον Γιάννη Ρίτσο αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μεταξύ 1945-47, μέσα στον εμφύλιο, και είναι μια εποποιία της Αντίστασης του Ελληνικού λαού κατά των Ναζί.
Η Ρωμιοσύνη μελοποιήθηκε από τον Μίκη Θεοδωράκη, μετά τον ξυλοδαρμό του καθώς και άλλων αριστερών από τους χωροφύλακες στον Πειραιά, ανήμερα των Φώτων το 1966. Μέσα στα αίματα ο Μίκης επιστρέφει σπίτι του και βρίσκει ένα αντίτυπο της Ρωμιοσύνης που μελοποιεί μέσα σε λίγες ώρες.
Σήμερα την τραγούδησαν οι φασίστες κι οι χρυσαυγίτες
ΕΡΩΤΗΣΗ Δ.Μ.
Πως είστε τόσο σίγουρος πως οι εκατοντάδες χιλιάδες που τραγουδούσαν σήμερα την Ρωμιοσύνη ήταν φασίστες και Χρυααγίτες; Θα αρχίσω να ανησυχώ πως η Χρυσή Αυγή με τόσες εκατοντάδες χιλιάδες (140.000 τους έβγαλε η αστυνομιά) πάει για κυβέρνηση. Δεν θυμάμαι ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΔ να μάζεψαν τόσο κόσμο εδώ και 20 χρόνια σε συγκέντρωση τους. Μήπως κάνετε κάποιο λάθος στην ανάλυση σας;
Επιπλέον ποια θα πρέπει να είναι τα πολιτικά φρονήματα αυτών που πρέπει να τραγουδάνε την Ρωμιοσύνη και το Άξιον Εστί;
Υπερβάλετε αγαπητέ μου. Οι φασίστες δεν ορίζονται με τραγούδια, αλλά με πράξεις αποκλεισμού και μισαλλοδοξίας. και η χώρα μας έχει πολλούς μισαλόδοξους σε όλο το πολιτικό φάσμα.
Χαίρομαι πάντως γιατί όσα άλλα γράφετε για την Ρωμιοσύνη είναι πάρα πολύ σωστά και κατατοπιστικά για το άθλιο κλίμα μιας άλλης εποχής.
Καληνύχτα σας…
Η φωτογραφία του Μίκη δίπλα στον εθνικιστή έκπτωτο πρόεδρο των Παραολυμπιονικών, Σίμο Παλτσανιτίδη, ο οποίος εμφανίστηκε να κάνει τον ναζιστικό χαιρετισμό στο πλαίσιο του συλλαλητηρίου της Αθήνας για το Σκοπιανό.
Αυτό κ. Μπασαντή ήταν το μπούμερανγκ αυτό.
Μην παίζετε λοιπόν με την νοημοσύνη μας και κρατήστε τις απόψεις σας μόνο για τον εαυτό σας.
Ο Μίκης απόψε πρόδωσε την γενιά μας και τους αγώνες μας ενάντια στους Ναζί και τους φασίστες.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ Δ. Μ.
Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε. Το είπε ο Πιραντέλο. Αλήθεια ποια είναι η προδομένη γενιά σας; Γιατί την δική μας γενιά δεν νομίζω πως την πρόδωσε. Απλα έθεσε μερικά πολιτικά ζητήματα με τα οποία είτε κανείς συμφωνεί είτε διαφωνεί… Νομίζω πως πολιτικά υπερβάλετε…. Οι προδότες μάλλον τέλειωσαν εδώ και χρόνια. Η φρασεολογία αυτή είναι μιας άλλης εποχής.
Ο σχεδόν αιωνόβιος Μίκης, απελευθερωμένος από καμματικές αγκυλώσεις άρθρωσε σήμερα ξεκάθαρο και ειλικρινή λόγο ενός ανθρώπου που είδε και μαρτύρησε τά έργα και τις ημέρες αριστερών-δεξιών, δημοκρατών και ¨δημοκρατών¨διαχειριστών της εξουσίας της ταλαίπωρης Ελλάδας. Αν είχαν ίχνος αξιοπρέπειας θα είχαν ξεκουμπιστεί από την συγκέντρωση στο σύνολό τους τα πολιτικά καθίκια που οδήγησαν την Ελλάδα σε αυτή την φάση εξευτελισμού που ζει με απίστευτη ένταση τα τελευταία χρόνια. Ο Μίκης τους έκραξε, τους έφτυσε κι έκαναν ότι δεν αφορούσε αυτούς το θέμα αλλά μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ…………………..Ο Μίκης σήμερα φώναξε τον πόνο της Ελλάδας της σταυρωμένης, της προδωμένης από όλους τους διαχειριστές της εξουσίας της και δεν φοβήθηκε καθόλου να αναγνωρίσει και τα προσωπικά του σφάλματα όταν πίστεψε σε σωτήρες και ιδεολογίες που τελικά αποδείχθηκαν κάλπικοι……..Αν σκεφτούμε λίγο τι κερδίζουμε ακολουθώντας σαν ηλίθιοι την οποιαδήποτε πολιτική ψευτοϊδεολογία που το μονο που εξασφαλίζει είναι πολιτικές καριέρες ΓΟΝΩΝ, θα μπορέσουμε να καταλάβουμε ότι πέρα από το προσωπικό τους όφελος αδιαφορούν για την χώρα και τους ανθρώπους της και τότε μόνο θα βρούμε το θάρρος να τους εξαφανίσουμε από το πολιτικό σκηνικό.
Τα σχεδόν 100 σοφά χρόνια του Μίκη μας δείχνουν το δρόμο της απαγκίστρωσης από τα πολιτικά τέρατα του τόπου, της ρομαντικής ιδεολογίας, της αγάπης για την πατρίδα και το μόνο που με θλίβει την χαρμόσυνη κατά τα άλλα μέρα είναι ότι δεν μπορώ να του χαρίσω άλλα τόσα χρόνια για να έχουν την χαρά να τον ακούσουν τα παιδιά και τα εγγόνια των παιδιών μου.
Η σημερινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα ήταν το πολύ πολύ γύρω 150χιλ. ( 140 χιλιλαδες έδωσε η Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής και 289 πούλμαν από Αφιδνες και 90 περιπου από Κόρινθο. Υπολογιστε ακόμα και γεματα με 50 ταξιδιωτες στο καθένα …). Επισης αν δείτε τα πλάνα από το ελικόπτερο της αστυνομίας. και μετρήσετε την χωρητικότητα των δρόμων από την Google (με τρία άτομα ανά τετραγωνικό μέτρο) δεν βγαίνουν ούτε 200 χιλ. Που τα παραμύθια της Χαλιμας που προσπαθούν ναπουλήσουν τα φευτοΜΜΕ για να σωσουν τον Κυριάκο, τον Άδωνι, τον Σαμαρά, τους πιο “σκοτεινούς” από την ιεραρχία και κυρίως την τρίτη αποτυχημένη προσπάθεια του συστήματος ( μετά τα παραιτηθείτε 1 & 2 ) να ξεσηκώσουν κόσμο κατά του Τσίπρα
Πλάνα από τη σημερινή συγκέντρωση στην περιοχή της πλατείας Συντάγματος
https://www.youtube.com/watch?v=ENQTyP4wCjs
Σπέρνεις άνεμο θερίζεις θύελλες
Σπέρνεις εθνικισμό
Θερίζεις φασισμό
Σπέρνεις μίσος
Παίρνεις μίσος από απέναντι
Τεντώνεις εσύ, τεντώνει ο απέναντι,
Σπάει το νήμα , πέφτετε κι οι δυό και ο τρίτος που σας παρακολουθεί κερδίζει
Μια ώρα μετά το συλλαλήτήριο, ο ΣΚΑΙ το είχε ήδη στρίψει από τα “λαϊκά ποτάμια που ξεχείλισαν” τον “πολιτικό σεισμό΄” και την “ουρανομήκη φωνή λαού” στο “αν έχει φιλότιμο η κυβέρνηση να πέσει μόνη της γιατί εμείς ότι μπορούσαμε το κάναμε”..
Συμπεράσματα από το συλλαλητήριο:
1. Δεκάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες διακήρυξαν με υπερηφάνεια ότι δεν έχουν κανένα πρόβλημα να μοιράζονται τον πατριωτισμό τους με φασίστες.
2. Επίσης απέδειξαν ότι δεν έχουν την παραμικρή επάρκεια να δώσουν συνολικά αντικυβερνητικό τόνο στο συλλαλητήριο, όπως ήλπιζαν ο Μητσοτάκης, ο Πορτοσάλτε και κάτι αριστεροί οπορτουνιστές πατριώτες.
3. Πολιτικό γεγονός δεν δημιούργησε το συλλαλητήριο. Ούτε η κυβέρνηση έπεσε, ούτε η γη σταμάτησε να γυρίζει. Ήρθανε, φύγανε, τελείωσε. Πάμε για άλλα.
4. Ο Σαμαράς θα πει αύριο στον Μητσοτάκη ότι αυτός ελέγχει την λαϊκή βάση της δεξιάς και όχι οι νεοφιλελέδες φιόγκοι του Κυριάκου. Και θα διαπραγματευτεί αναλόγως, από κοντά και οι Αδωνιδοβορίδηδες.
5. Ο Μίκης έκανε άλλη μια αξιοθρήνητη προσπάθεια να επιβάλλει τον εαυτό του ως προσωπικότητα εθνικού κύρους, φτύνοντας κατάμουτρα αυτούς που τον αναγνωρίζουν ήδη ως τέτοια.
6. Ο ΣΚΑΙ έγραψε άλλη μια λαμπρή σελίδα ξεφτιλισμένης και κατευθυνόμενης ενημέρωσης.
7. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου μας είπε μόνη της τι είναι, γιατί εμείς ντρεπόμασταν να το πούμε δημόσια.
Για δεκαετίες το προνόμιο της μισαλλοδοξίας το είχαν οι νικητές του εμφυλίου, οι δεξιοι. Ήταν οι ηττημένοι αριστεροί που μιλούσαν για εθνική συμφιλίωση. Ήταν οι αριστεροί σαν το Μικη που έγραφαν το τραγούδι του νεκρού αδελφού (δυό γιούς είχες μανούλα μου, δυό δέντρα δυό βλαστάρια, έναν για την ανατολή και άλλον για τη δύση).
Τα χρόνια πέρασαν. Υπήρξε μια ισορροπία (όπως και αν αυτή υπήρξε) στα χρόνια της κεντροαριστεράς. Ο Μίκης σιώπησε.
Το 1989 υπήρξε η σημαδιακή συγκυβέρνηση αριστεράς και δεξιάς. Ο Φλωράκης και ο Κύρκος κάθισαν κι έφτιαξαν κυβέρνηση με τον Μητσοτάκη. Ήταν μια συμβολική ληξιαρχική πράξη τέλους του Εμφυλίου. Και του Ζαχαριαδισμού.
Ο τροχός γύρισε Και ήρθε η “πρώτη φορά Αριστερά” στην εξουσία. Ήρθαν μερικά από τα παιδιά του Φλωράκη και του Κύρκου στα πράγματα. Το μόνο που δεν περιμέναμε ήταν μια αριστερή μισαλλοδοξία. Όμως την ειδαμε. Άλλοθι όλων η Χρυσή Αυγή του 6%!!!
Τόση μισαλλοδοξία και εθνικό μίσος 70 χρόνια μετά το τέλος του 2ου εμφύλιου από τα παιδιά αυτών που τον έζησαν; Λες και επιστρέψαμε στον Ζαχαριάδη! Λες και ζει ο Ζαχαριάδης! Ή, μάλλον ζει μεσα από τα εγγόνια του…
Αναλογίζεστε πως γραφετε εσείς οι τάχα μου αριστεροί με τόσο μίσος και περιφρόνηση για τον από την αριχτερά προερχόμενο δημιουργό του ελληνικού πολιτισμού του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα; Μπορείτε να καταλάβετε που σήκωσε την Ελλάδα με την μουσική του ο Μίκης και που την σέρνετε εσείς με την απίστευτη μισαλλοδοξία σας; Ο Ρίτσος, ο Σεφέρης, ο Ελύτης δεν θα είχαν τραγουδηθεί πότε χωρίς τον Μίξη. Η έξαρση του Μακεδονικού θα περάσει. Η μισαλλοδοξία σας φοβόμαστε πως θα μείνει. Δυστυχώς για τον τόπο.
Αλήθεια πιστεύετε πως είστε πιο σκληροτράχηλοι αριστεροί από τον Φλωράκη και πιο προβληματισμένοι από τον Κύρκο που έστησαν τη γέφυρα για μια εθνική συνενόηση το 1989; Μπράβο σας!
Αν το παιδί του Χαρίλαου, ο Νίκος Κοτζιάς, πιστεύει πως είναι πιο αριστερός από αυτόν που πολέμησε σε δύο αντάρτικα μπράβο του! Αν το κριτήριο πατριωτισμού σας είναι η Μακρόνησος και τα Γιούρα αντεστραμένα ή η σπίλωση προσώπων με μόνο κριτήριο την πολιτική τους άποψη μπράβο σας!
Αν απαντάτε με λάσπη και παρελθοντολογια σε μια καθαρά πολιτική ομιλία όπως αυτή του Μίκη (που ανασαλεύει τις ερινύες της σημερινής κυβερνώσας αριστεράς) χωρίς να απαντάτε στο τι είπε μπράβο σας!
Ο Μίκης φεύγει. Ο δικός του κόσμος έφυγε. Εσείς με τις αριστερές μισαλλοδοξίες σας θα μείνετε εδώ με τα παιδιά σας. Και θα πληρώσετε την μισαλλοδοξία σας κι εσείς και τα παιδιά σας. Όπως πλήρωσαν προγουμένως οι δεξιοί την δική τους μισαλλοδοξία. Και μαζί την πλήρωσε και ο τόπος…
Ξέρουμε πως πολλοί γράφετε με ψευδώνυμα. Όπως οι κουκουλοφόροι της Κατοχής, Πετάτε χολή εκ του ασφαλούς. Δεν πειράζει. Αυτό είναι το ήθος σας. Αυτό είναι το ήθος μιας εποχής που μετρά τη δύναμη και το μπόι της με την λάσπη της εξουσίας και με το μίσος ελλήνων κατά ελλήνων. Συνέβη και άλλοτε.
Κάποτε ο Ηλίας Ηλιού – παιδιά εμείς τότε – μας δίδαξε το ήθος μιας άλλης αριστεράς που πια δεν υπάρχει. Δυστυχώς για τον τόπο…
Καλήμερα σας..Ή μάλλον καληνύχτα σας….
ΣΥΣΚΕΨΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ 1992
“Καραμανλής: Oλες οι συμφορές που έζησε η Ελλάδα στο παρελθόν ήταν αποτέλεσμα της αδυναμίας μας να χαράξουμε κοινή θέση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Tα θέματα εξωτερικής πολιτικής τα καθιστούμε πάντα αντικείμενο εσωτερικών μας ανταγωνισμών, διότι δεν έχουμε ακόμα καταλάβει ότι τα θέματα αυτά τα ελέγχουμε στην έκταση των εθνικών μας δυνατοτήτων και κατά τα λοιπά κρίνονται από δυνάμεις που δεν ελέγχουμε.”
Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξει συνενόηση των πολιτικων δυνάμεων σήμερα…Ας χρησιμοποιήσουν το συλλαλητήριο ως χαρτί περαιτέρω διαπραγμάτευσης…
Προτείνω στο διαχειριστή της σελίδας να σταματήσει τα ψευδώνυμα με ονοματεπώνυμα εκτός αν είναι 100% σίγουρος ότι όντως πρόκειται
για τα ίδια πρόσωπα. Η βροχή σχολίων εναντίον του συλλαλητηρίου αναδεικνύει ότι μια μερίδα του κόσμου είτε ντρέπονται για τις ιδέες τους
είτε φοβούνται να τις πουν είτε προτιμούν τον καναπέ και το χουζούρι. Ας έχουν τη ρετσινιά ότι όσοι μιλάνε για Ελλάδα, για Ιστορία,για
το Έθνος είναι φασίστες, προδότες, βασανιστές, σκοταδιστές και ό,τι άλλο τους προσάπτουν. Όταν τους φτύνουν να λένε ότι ψιχαλίζει.
Όσο για τους άλλους τους καλούς, άιντε μεθαύριο να σας χαρώ να γράφετε “Αυτοδιάθεση στο λαό της Θράκης”. “Δώστε πίσω τη γη
των Τσάμηδων”, “Αυτονομία στην Κρήτη”, “Γκρεμίστε το φράχτη στον Έβρο”. Σημείο αναφοράς σας να είναι μόνον ο εμφύλιος και τα ξερονήσια.
Η σουρεαλιστική Ελλάδα διαδήλωσε σήμερα…
ΣΧΟΛΙΟ ΕΝ ΑΝΔΡΩ
Κυρία μου είστε κομμένη από το site. Ο διάλογος όσο σκλήρός κι αν είναι δεν είναι βρισιές κατά πάντων και του site που σας φιλοξενεί. Έχει και ευπρέπεια και ΚΑΝΟΝΕΣ. Δεν τους τηρείτε ή δεν τους ξέρετε. ΔΕΝ συμμετέχετε. Τέλος.
Το ίδιο ισχύει και για 2-3 “εξυπνους” που βρήκαν ευκαιρία το συλλαλητήριο για να βρίσουν…
ΑΓΑΠΗΤΟ ΕΝ ΑΝΔΡΩ ΜΗΝ ΨΑΧΝΟΣΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΟΛΗ ΤΗ ΛΑΣΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΚΥ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙ Η ΑΣΗΜΙΝΑ
Και κάτι άλλο Κε Μπασαντή η συνύπαρξη του Μίκη με τους χρυσαυγίτες στο Σύνταγμα πως σου φάνηκε;;;;δεν είδα να το σχολιάζεις αυτό……
ΑΟΑΝΤΗΣΗ ΕΝ ΑΝΔΡΩ
Χαιρόμαστε για την παρατηρητικότητα σας. Μόνο που δεν πέρασε από το μυαλό πως και οι 140.000 ήταν χρυσαυγιτες. Αν δεν ήταν τότε ήταν και πολλοί άλλοι που δεν ήταν χρυσαυγίτες. Εσείς αυτό πως το σχολιάζετε;
Αληθεια πως σχολιάζετε εσείς πως δίπλα στους βουλευτες του ΣΥΡΙΖΑ στην ΒΟΥΛΗ κάθονται χρυσαυγίτες βουλευτές; Και δίπλα στο σπίτι σας είναι ένας που ψήφισε Χρυσή Αυγή. Γιατί δεν ματακομίζετε; Ή, γιατίδ δεν τον διώχνετε; Από εξυπνάδες σκίζουμε δεν λέω…
Σχολιάστε. Περιμένουμε…
Ο Θεοδωράκης τι κρίμα ,ξέχασε ποιος ήταν, ξέχασε τις εξορίες και τις σφαλιάρες που έχει φάει από τους δεξιούς.Εξ άλλου ήταν και υπουργός του Μητσοτάκη μην το ξεχνάμε.Ε ρε νιότη μου που μούλεγες πως θα γινόμουν άλλος…….Αυτοί που διοργάνωσαν το συλλαλητήριο έκαναν διάνα έβαλαν έναν ”’αριστερό”να βρίζει την κυβέρνηση της ”αριστεράς”!!!!!!!!!!!!!!!!!Α και από δίπλα και οι παπάδες ,η αλεπού στο παζάρι,είτε δεν ξέρουμε τον βίο και την πολιτεία πολλών απ αυτούς……………………..
ΣΧΟΛΙΟ ΕΝ ΑΝΔΡΩ
Έχετε απολύτως δίκιο Ο Θεοδωράκης έγινε υπουργός του Μητσοτάκη. Όμως πριν συμβει αυτό, επειδή ξεχνάτε, ο Μητσοτάκης είχε κάνει κυβέρνηση με τον Φλωράκη! Και στο ΚΚΕ ήταν τότε υπεύθυνος διεθνών σχέσεων ο Κοτζιάς. Και δεν παραιτήθηκε!
Είοδατε πόσες εξυπνάδες μπορούμε να λέμε κι εμείς που ξέρουμε την ιστορία του τόπου μας καλύτερα από τον κάθε τυχαίο “περαστικό” μιας και εμείς μένουμε εδώ και ξέρουμε περισσότερα.
Καλήνυχτα σας…
Κε Μπασαντή την ιστορία του τόπου μας, εμείς την ζήσαμε εσείς γυρίζατε τότε στο εξωτερικό σπουδάζοντας δημοσιογραφία.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ Δ. ΜΠ.
Ότι λες από εδώ και κάτω είναι ψέματα. Κόβεται λοιπόν. Ποτέ δεν σχολίασα πόσοι πήγαν στο Σύνταγμα. Πήγαν όσοι είπε ο Τόσκας. Το πολιτικό επιχείρημα είναι άλλο. Και σε αυτό δεν μπήκες στον κόπο να πεις κάτι. Γιατί μάλλον δεν καταλαβαίνεις πολιτική, αλλά μόνο παραπολιτική…
Δεν έχει νόημα μια τέτοια συζήτηση πατριώτη είτε είσαι περαστικός είτε μένεις εδώ…
Καλημέρα…
«Κι αν δεν μπορείς να κάμεις
την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική»
(Καβάφης).