Οι αστακοί της Άνδρου!!!

 

Το καΐκι του Γιώργου Μουστάκα από την Παλαιόπολη. Ειδικευμένος στο ψάρεμα αστακών γύρω από την Άνδρο προμηθεύει τα εστιατόρια στο Μπατσί… (φωτ. Εν Άνδρω).

Μέχρι εκείνο το μεσημέρι που σταμάτησα στου «Σταμάτη» για μια φωτογραφία δεν ήξερα για τους αστακούς της Άνδρου. Ο αστακός είναι γνωστός ως φαγητό εκλεκτό, γευστικό, ακριβό (90 ευρώ το κιλό σερβιρισμένοι στην Άνδρο). Φαγητό για γευσιγνώστες θα λέγαμε στα ελληνικά. “Γκουρμέ” όπως λένε στα ελληνογαλλικά των νησιών μας. Εδώ τρως γαριδομακαρονάδα και γεύεσαι την θάλασσα στα μακαρόνια. Πόσο μάλλον ο αστακός και η αστακομακαρονάδα…

Καθισμένος στο μπαλκόνι του Γιάννη Θωμά άκουσα κάποιον να λέει: «ήρθε ένα τελάρο με αστακούς. Βάλτους στο ψυγείο». Δεν έδωσα σημασία. Απλώς θυμήθηκα πως ένα βράδυ με τις “κουζίνες του κόσμου” στο Μπατσί ο Γιάννης είχε ανοικτό το ψυγείο παίρνοντας έναν αστακό. Τον είχα κοιτάξει περίεργος μιας και η κουλτούρα μου στους αστακούς αρχίζει και τελειώνει σε κάτι κόκκινους αστακούς που είχα δει και δοκιμάσει μερικές φορές σε κάποιο επίσημο δείπνο. Οι αστακοί στον “Σταμάτη” είχαν σκούρο καφέ χρώμα…

Ακόμα ζωντανοί σαλεύουν πάνω και μέσα στον πάγο του ψυγείου… (φωτ. Εν Άνδρω).

Με αυτές τις “γνώσεις” μετά τις φωτογραφίες μπήκα στο εστιατόριο να αποχαιρετίσω τον Γιάννη και τον γιό του. Ο νεαρός έβαζε τους αστακούς στον πάγο του ψυγείου. Τους κοίταξα περίεργος. Ο Γιάννης ξαφνικά ανέλαβε να μου εξηγήσει:

–     – Είναι αστακοί Άνδρου! Από τα νερά τα δικά μας. Υπάρχουν γύρω από το νησί. Ή, λίγο πιο πέρα. Είναι διαφορετικοί από τους αστακούς του Ατλαντικού! Τους ψαρεύει και μας τους φέρνει ο Γιώργος Μουστάκας, από την Παλαιόπολη, με το καΐκι του…

Μάθημα “αστακολογίας” από το νεαρό Σταμάτη Θωμά (φωτ. Εν Άνδρω).

Με ξάφνιασε η κουβέντα του. Κάπου εκεί ανέλαβε ο γιός του την «ξενάγηση» στους «αστακούς της Άνδρου»:

–        – Του Ατλαντικού είναι κοκκινωποί. Τους ψαρεύουν στην Κούβα. Οι δικοί μας είναι καφεσκούροι. Τους ψαρεύουν στον Κάβο Ντόρο και πιο κάτω. Υπάρχουν πολλοί αστακοί στα νερά μας. Και τα Σαββατοκύριακα αρκετοί είναι αυτοί που αγαπάνε αυτό το φαγητό. Οι διαφορές πέρα από το χρώμα είναι εμφανείς: στα μάτια, στο σώμα κλπ. Μόλις τους φέρνουν τους βάζουμε στον πάγο και τους διατηρούμε για λίγο. Όσοι μείνουν περισσότερο τις επόμενες μέρες τους βάζουμε στην κατάψυξη και τους διαθέτουμε ως καταψυγμένους μερικών ημερών σε άλλη τιμή φυσικά. 

Βλέποντας το ενδιαφέρον και την απορία μου ο Γιάννης Θωμάς στη συνέχεια με πήγε στο μπαλκόνι και μου έδειξε το καΐκι του Μουστάκα δεμένο στο μώλο στο Μπατσί και μου είπε την ιστορία του. Πήρα μερικές φωτογραφίες κι έφυγα εντυπωσιασμένος

Εκτός των αστακών υπάρχουν και άλλα είδη ψαριών γύρω από την Άνδρο. Νόστιμα και πολύ πιο οικονομικά… (φωτ. Εν Άνδρω)

Χτες βράδυ στην Χώρα σε μια παρέα παλιών ανδριωτών ανέφερα το περιστατικό. Και όχι μόνο επιβεβαίωσαν τον θαλάσσιο πλούτο γύρω από ντην Άνδρο, αλλά ανέφεραν κι έναν παλιό ψαρά της Χώρας που – όπως ο και ο Μουστάκας – είχε ειδικότητα στους αστακούς. Ψάρευε με ένα παλιό μικρό καΐκι και ήξερε τα μέρη τους.

Μάλιστα είπαν πως ένα τέτοιο μέρος είναι στα ανοικτά του Κάβο Σταρά! Τους άκουγα και «κράταγα σημειώσεις» στο μυαλό μου. Πόσοι αλήθεια ξέρουμε όλα αυτά που ξέρουν οι παλιοί ψαράδες του νησιού μας, όπως ο Μουστάκας και ξεχασμένος γέροντας της Χώρας; Πόσοι ξέρουμε όσα ξέρουν οι παλιοί και μερακλήδες εστιάτορες όπως ο Γιάννης Θωμάς; Ήταν μια ευκαιρία μπροστά στο μεγάλο ελληνικό καλοκαίρι να μάθουμε για τους αστακούς της Άνδρου μέσα από τις αφηγήσεις τους και τις ψαριές τους…

Δ. Μπ.