ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ: Οι ώρες του Έβρου…
Ποταμός Έβρος 2013. Φωτογραφία Εν Άνδρω.
Αγαπητέ Διαμαντή,
Θα ήθελα να δημοσιεύσεις στο Εν Άνδρω τα δύο παρακάτω γράμματα, που ανάρτησα στο προφίλ μου, στο facebook και τα έχουν διαβάσει χιλιάδες αναγνώστες, Θα ήθελα να τα δημοσιεύσεις κι εσύ μαζί με τις φωτογραφίες, που έβγαλες όταν πήγαμε εκεί το 2013. Τότε που ξαναβρεθήκαμε πάλι ακόμα μια φορά μακριά από την Αθήνα. Η πρώτη ήταν στη Νέα Υόρκη των νιάτων μας. Η δεύτερη στο Διδυμότειχο της ωριμότητας μας. Θυμήσου που περπατούσαμε στο Κάστρο και στο Διδυμότειχο, στο Ασημένιο και στο Πέπλο και μετά ο Έβρος. Εκεί που τελειώνει και αρχίζει η Ελλάδα.
Έβρος, το νησάκι στο μέσο του ποταμού που ανήκει στην Τουρκία. Φωτογραφία Εν Άνδρω.
Σου στέλνω δύο γράμματα, ένα στα ελληνικά, που μιλά για τις εμπειρίες ενός ακρίτα. Κι ένα στα αγγλικά, που παρακινώ τους φίλους μου στην Αμερική να πιέσουν τους θαρραλέους γερουσιαστές που μας στηρίζουν. Αυτές τις ώρες όπου κι αν βρίσκομαι το μυαλό και η ψυχή του είναι μαζί με τους παιδικούς φίλους μου εκεί στον Έβρο. Αυτές τις ώρες η καρδιά μου είναι στα σύνορα, που μεγάλωσα. Αυτές τις ώρες είναι οι ώρες του Έβρου. που ήταν και θα παραμείνει αρχή και τέλος της χώρας μου. Το καθεστώς Erdogan δεν θα περάσει.
Κωνσταντίνος Τριανταφυλλάκης
“Εδώ παιδί μου είναι Έβρος, πρέπει να το λέει η καρδιά σου…”
Θυμάμαι τον αείμνηστο Γυμνασιάρχη μας να λέει την παραπάνω φράση σ’ έναν νεαρό φαντάρο, που φύλαγε σκοπιά σ΄ ένα ακριτικό φυλάκιο όταν παραμονές Χριστουγέννων, όταν πήγαμε να μοιράσουμε δώρα. Είχε διαμαρτυρηθεί ο καημένος για το τσουχτερό κρύο!
Πράγματι, σε κανένα άλλο μέρος της Ελλάδος, δεν είναι όπως στον Έβρο. Μεγαλώνοντας στα σύνορα, το πρώτο που ξεπερνάς είναι η αίσθηση του φόβου. Και τον ξεπερνάς γιατί ακριβώς απέναντι, σηκώνεις το κεφάλι, και βλέπεις τα χωριά από τα οποία ήρθαν οι παππούδες σου.
Όλοι στον Έβρο, έχουμε μεγαλώσει με προσφυγικές ιστορίες. Με αγάπη για τις χαμένες, αλλά όχι ξεχασμένες πατρίδες. Εχουν μείνει εκεί οι αποθαμένοι και κοιμούνται ξαγρυπνώντας. Περπατάς, δίπλα στον ποταμό, κοιτάς πέρα και λες: “να, ένα σάλτο είναι και βρίσκεσαι σε χώματα άγια!”
Τι να φοβηθείς;
Κάστρο Διδυμότειχου 2013. Από τον ποταμό Ερυθροπόταμο. Φωτογραφία Εν Άνδρω.
Εδώ στον Έβρο, μεγαλώσαμε δίπλα στον Στρατό. Εκεί στη δεκαετία του 60, τους βλέπαμε το χειμώνα στα σκηνάκια τους και τους φιλοξενούσαμε στα σπίτια μας. Μικροί, βλέπαμε τα γυαλισμένα όπλα τους, και ζηλεύαμε!
Η γιαγιά μου είχε πάντα έτοιμο, ένα τάσι γεμάτο ζεστό γάλα και ένα καρβέλι φρέσκο ψωμί. Για τους φαντάρους. Βλέπετε ο παππούς μου ήταν ήρωας της Μικρασιατικής εκστρατείας, επέστρεψε τραυματισμένος κι η γιαγιά μου στα πρόσωπά των φαντάρων, έβλεπε τα νιάτα του. Πουθενά αλλού ο στρατός δεν θα βρεί μια τόσο μεγάλη και ζεστή αγκαλιά. όπως εδώ στον Έβρο.
Γι’ αυτό και δεν με ξαφνιάζει που αυτές τις μέρες οι γυναίκες του Έβρου ετοιμάζουν φαγητά για την αστυνομία και το στρατό. Το θεωρούν καθήκον τους. Τρέχει στο αίμα τους. Είναι κληρονομιά από τις γιαγιάδες τους. Το έχουν μεταλαμπαδεύσει στα κορίτσια τους.
Εδώ στον Εβρο, ακόμα και ο παγωμένος βορηάς σου λέει τραγούδια της ανατολής και μοιρολόγια της Αλωσης. Ακούς τη φωνή του Χρόνη Αηδονίδη και τη γκάϊντα του μπάρμπα Πασχάλη και σου ξυπνάνε μνήμες. Δεν θ’ αφήσεις τους εχθρούς να διαβούνε.
Εδώ στον Έβρο βλέπεις το Κάστρο του Διδυμοτείχου και σου θυμίζει ημέρες μεγαλείου! Κλέος αυτοκρατορίας Βυζαντινής.
Τι να φοβηθείς;
Ο ποταμός Ερυθροπόταμος, παραπόταμος του Έβρου 2013. Φωτογραφία Εν Άνδρω.
Εδώ στον Εβρο, τους ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ πρόσφυγες θα τρέχαμε πρώτοι-πρώτοι να τους συνδράμουμε, να τους αγκαλιάσουμε! ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ! Μας τον θυμίζουν κάθε μέρα, τα χωριά των παππούδων μας, απέναντι.
Εδώ στον Έβρο, όσοι μείνανε ακόμα, φυλάνε Θερμοπύλες. Δεν φεύγουν απ’ εδώ. Εδώ στον Έβρο, όλα αυτά που σας ξαφνιάζουν, για εμάς είναι μια συνήθεια, βγαλμένη από παλιές ιστορίες. Ριζωμένη σε μνήμες.
Εδώ στον Έβρο “…απάντων τιμιώτερον εστί η Πατρίς και σεμνότερον και Αγιότερον εν μείζονι μοίρα και παρά Θεοίς και παρ’ ανθρώποις, τοις νουν έχουσιν».
Διδυμότειχο 2013. Φωτογραφία Εν Άνδρω.
TO MY DEAR FRIENDS IN THE USA…
My dear friends you know me for years. I have been educated in the States. Now, let me write to you about my country. Greece is under attack by the Erdogan regime of Turkey. Bewildered by heavy losses in Syria, failures in Lybia and a collapsing currency in the financial markets, he resorts to what he knows best: threats and blackmails.
You Americans should know that when he bought the SS400 from Russia to blackmail your Administration. You may ask Senator Menendez from New Jersey, the senior Member of Senate’s Foreign Relations Committee, he will explain the details!
Over the last few days, the Erdogan regime transferred thousands of illegal immigrants to our northern borders with Turkey. Some of them, as they confessed, just released from Instanbul’s prisons. He abandoned them with no food and other supplies in the cold outside our borders.
Σιδηροδρομικός σταθμός Διδυμότειχου, 2015. Φωτογραφία Εν Άνδρω
They are attempting violently to cross our borders. They throw stones at our national guards. Set up fires… Throw tear gasses. They curse our country and provoke our people.
Turkish officials guide them to find ways to cross the borders illegally! Erdogan is using human beings as an attack force in order to blackmail EU for more funds! He is also blackmailing your Administration to rescue him in Syria.
Greece over the last years, although in a severe financial crisis, has assisted thousands of refugees in the Aegean Islands. In some islands refugees and immigrants far outnumber the local population. The Greek people showed sympathy and helped out those in need. We still do!
But this is not about refugees! This is an orchestrated attempt by the Erdogan regime to invade Greece! Such a massive invasion by illegal immigrants threaten our economy, social cohesion and national integrity.
It is our right to defend our borders!
It is our duty to protect our country!
Please let the world know and stand up for Greece!
Thank you!