Η ιστορία του «Μοσχάνθη», ενός πλοίου που αγαπήθηκε στην Άνδρο
Το Μοσχάνθη στη δεκαετία του 1950 στην Χώρα. Οι βάρκες πλησιάζουν για να κατεβάσουν τους επιβάτες (αρχείο Αντώνη Πολέμη).
Το «Μοσχάνθη» ναυπηγήθηκε το 1913 στη Σκωτία ως θαλαμηγός. Αμέσως μετά τον πόλεμο μετασκευάστηκε σε επιβατηγό και το 1947 αγοράστηκε από τον εφοπλιστή Ιωάννη Τόγια, οπότε πήρε και το όνομα «Μοσχάνθη».
Το Μοσχάνθη στην Ραφήνα στα 1960.
Το πλοίο δρομολογήθηκε αρχικά από τον Πειραιά προς τις Κυκλάδες και στη δεκαετία του 1960 από τη Ραφήνα προς Κάρυστο, Άνδρο, Τήνο, Μύκονο. Διαλύθηκε στο Πέραμα το 1968. Το Μοσχάνθη ήταν ένα μικρό πλοίο βάρους περίπου 500 τόνων και σπάνια έμενε στο λιμάνι λόγω θαλασσοταραχής. Η διάρκεια του ταξιδιού από Ραφήνα για Άνδρο ήταν περίπου 4-5 ώρες (έπιανε και Κάρυστο) και η ταχύτητα του πλοίου ήταν λίγο μεγαλύτερη από δέκα μίλια.
Το Μοσχάνθη στη Ραφήνα. Δεκαετία 1960.
Εκείνη την εποχή οι επιβάτες κατέβαιναν από το πλοίο με βάρκες για να φτάσουν στο νησί. Το Μοσχάνθη ήταν τόσο χαμηλό, που όταν έφτανε στο λιμάνι οι επιβάτες χρησιμοποιούσαν, για να φτάσουν στις βάρκες, μια σκάλα που είχε μόνο τέσσερα σκαλοπάτια. Με σκάλες κατέβαιναν οι επιβάτες σε βάρκες για να φτάσουν στην Χώρα και ανάλογα τον καιρό και στο Μπατσί.
Επιβάτες ταξιδεύουν με το Μοσχάνθη για Άνδρο στη δεκαετία του 1960.
Εικόνες μια εποχής που ακόμα θυμούνται οι γιαγιάδες και παππούδες είναι οι επιβάτες με καλάθια, που στοιβάζονταν στα καταστρώματα μαζί με πουλερικά και αμνοερίφια που έφερναν “πεσκέσι” σε συγγενείς. Οι επιβάτες της τρίτης θέσης με τα καλάθια τους και τα σφαγμένα πουλερικά και κατσίκια που έφερναν ως δώρα στους Αθηναίους συγγενείς στοιβάζονταν σε δύο στενούς διαδρόμους. Στη μέση βρίσκονταν οι χώροι της πρώτης και της δεύτερης θέσης. Οι καμαρώτοι έπαιρναν τους επιβάτες και τους οδηγούσαν στις καμπίνες του πλοίου που βρίσκονταν στο κάτω μέρος.
Το Μοσχάνθη στο Μπατσί. Δεκαετία 1960.
Οι καμπίνες ήταν τόσο βαθιά χωμένες μέσα στο πλοίο που δεν αερίζονταν καθώς δεν άνοιγαν τα φινιστρίνια για να μην μπει η θάλασσα μέσα. Παρά την έντονη δυσοσμία που ανέδυε το πλοίο και τις ατέλειωτες ώρες που έκανε για να φτάσει στον προορισμό του, το Μοσχάνθη ήταν πολύ αγαπητό σε όλους τους κατοίκους των Κυκλάδων….
Έχει, βέβαια, γλυκοτραγουδηθεί, όπως άλλωστε και πολλά άλλα πλοία της εποχής.. Σε κάποιο γλέντι τραγουδήθηκε ο στίχος: «Με τη δόλια τη Μοσχάνθη/ περιμένω γράμμα να ‘ρθει…»
Σ.Δ.
Μπράβο για το άρθρο και τις φωτογραφίες. Έτσι για να μαθαίνουμε και να βλέπουμε και εμείς που ταξιδεύουμε σε δύο ώρες και θέλουμε και πιο γρήγορο καράβι!
Παρά την δυσοσμία που ””’ανέδυε”’το πλοίο….την δυσοσμία που””””’ ανέδιδε””” το πλοίο..για σωστά Ελληνικά ,όταν γράφουμε δημοσίως…..
ΣΧΟΛΙΟ ΕΝ ΑΝΔΡΩ
Καλά του τα λέτε καλή μου. Να μάθει ο άτιμος ελληνικά…
ΥΓ Τ’ άκουσες Σ.Δ.; Μπράβο, δεν θ’ ακούσεις. Μόνο παρατηρήσεις με ύφος για μια λέξη που ξέφυγε. Γιατί εσύ γράφεις δημοσίως. Ενώ η κυρία σχολιάζει… ανωνύμως! Μετά 18 μέρες μάλιστα! Αυτή είναι η Άνδρος αγόρι μου…
ΣΧΟΛΙΟ Σ.Δ.
Τυπογραφικό λάθος. Δεν το ξανακοίταξα καλά. Αλλά αν ψειρίζεις την μαϊμού… ίσως να ‘βρεις καμία ψείρα. Ευχαριστώ…
Ο Κύριος που σχολιάζει ανωνύμως είδε για το Μοσχάνθη και το διάβασε έστω και αργότερα.Δεν καταλαβαίνω αυτό το ύφος σε κάτι που κάνατε λάθος,Και δεν καταλαβαίνω γιατί να μην δεχόσαστε την κριτική γράφετε Δημοσίως σε σελίδα σας..Πάντως είναι ένα λάθος που το κάνουν πάρα πολλοί και συχνά . Τώρα θα ξεχωρίζει ο συντάκτης που και αυτός ανώνυμος είναι Σ. Δ…… το ρήμα Αναδύομαι ,το υποβρύχιο καταδύεται ..αναδύεται ,βγαίνει από το ύδωρ,από το ρήμα αναδίδω Όσο για το ψείρισμα δεν χρειάζεται άμα ξέρεις ”γράμματα”….. ;Όσο για το μπράβο που δεν θ ακούσει,το γεγονός ότι ψάχνομαι και διαβάζομαι την. σελίδα σας δεν είναι ένα μπράβο;;;;; Και στο κάτω κάτω γιατί το αναρτήσατε;;;;ας το κρατούσατε για”’δική σας χρήση”’Καλημέρα σας και ευχαριστώ για το βρίσιμο ……..
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΕΝ ΑΝΔΡΩ
Παρακαλούμε και ο διαχειριστής και ο συνεργάτης μας. Νάστε καλά να συνεχίζετε το θεάρεστο έργο της συλλογής τυπογραφικών ή λεκτικών αβλεψιών στο Εν Άνδρω. Κανένα πρόβλημα η επίκριση, αλλά το ότι κάποιος εθελοντής συνεργάτης συνέλεξε το υλικό (φωτογραφικό & ιστορικό) και κάθισε και έγραψε κάτι από την ιστορία της Άνδρου δεν βλέπω να το εκτιμήσατε.
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Το «Μοσχάνθη» ήταν του Ευάγγελου Τόγια, και όχι του αδελφού του, Ιωάννη όπως γράφετε.
Στην δεκαετια του 1950, ο καπετανιος του Μοσχανθη ηταν ο Καπεταν Κωστας. Ηταν θαλασολυκος με βραχνιασμενη φωνη οιυ ηξερε το δρομολογιο Αθηνα Συρο απ εξω και ανακατωτα και καμια τρικυμια δεν τον φοβηζε,
Μολις φταναμε στην Συρο, μπαινανε στο πλοιο οι πωλητες λουκουμιων και χαλβαδοπητων Πασαρη και Λιβαδαρα, καθως και αι αχθοφοροι για να μετεφεουν αποσκυες επιβατων στην παραλια. Θυμαμαι δυο αχθοφορους που το παρατσουκλι τους ηταν Σπινος και Γουρουνακι. Χρυσοι ανθρωποι και οι δυο. Οι επιβατες βγαιναμε μετα απο μια σκαλα για την Ερμουπολη απο το πισω μερος του πλοιου.