Η ανάπαυση των “πολεμιστών” των κυμάτων

Παρασκευή βράδυ. Ο δύσκολος Σεπτέμβρης του 2020 τελειώνει. Τα συμβατικά πλοία που στήριξαν κι εφέτος τα νησιά και την Άνδρο… ξεκουράζονται από τις διαδρομές της μέρας. Τα τοπικά έχουν τελειώσει. Έχουν αρχίσει τα πλοία σιγά-σιγά να μειώνουν την παρουσία και τις διαδρομές τους. Τα έξοδα πολλά και οι επιβάτες όσο πάνε και λιγοστεύουν. Μεταξύ 25.000 και 28.000 ευρώ την μέρα το μέσο κόστος ενός πλοίου που πηγαίνει Άνδρο-Τήνο-Μύκονο. Καύσιμα, πληρώματα, ενδιαίτηση, λιμανιάτικα κλπ. Από τα τέσσερα το ένα, το Superferry 2, έφυγε για άλλο δρομολόγιο. έχουν απομείνει τρία. Μέσα Οκτώβρη θα φύγει ο σταθερός Θεολόγος για την ετήσια συντήρηση του. Θα πάει το Andros απόγευμα μέχρι να ξανάρθει ο Θεολόγος σε ένα δίμηνο. Και θα μείνει πρωινό το επίσης σταθερό Superferry II. Να ευχηθούμε μέσα στις δύσκολες συνθήκες της πανδημίας να έχουμε δύο πλοία κάθε μέρα τον χειμώνα…

Βράδυ λοιπόν και τα δύο από τα τρία πλοία της γραμμής μας “ξεκουράζονται” από τα εκατοντάδες μίλα της μέρας. Αριστερά κοντά στην εξωτερική προβλήτα το Andros, δεξιά στην δίπλα στην εσωτερική προβλήτα το Superferry. Δεμένα γερά από τρεις μεριές. Νύχτα είναι. Αν και μπουνάτσα ο καιρός μπορεί να αλλάξει. Οι καπεταναίοι θέλουν να είναι σίγουροι. Και το λιμεναρχείο πιο σίγουρο. Αφού έχουν προβλήτες πάνε τα πλοία τώρα που αραιώσανε και δένουν δίπλα. Από νωρίς έχει γίνει το βραδινό εξωτερικό και εσωτερικό πλύσιμο και τώρα οι “πολεμιστές” των νησιών μας και της Άνδρου.. ξεκουράζονται. 

Είναι η νυχτερινή ώρα είναι των μερεμετιών και των ψιλο-επισκευών. Στο Superferry υπήρξε κάποιο πρόβλημα στον καταπέλτη και το συνεργείο είναι εκεί να το διορθώσει μέσα στη νύχτα. Οι τεχνίτες δουλεύουν την ηλεκτροκόλληση στον μισοσηκωμένο καταπέλτη διορθώνοντας το μικρό πρόβλημα που παρουσιάστηκε. 

Ολόκληρο συνεργείο παρών. Οι επιπλέον του συνεργείου συζητούν με το πλήρωμα καθώς η ηλεκτροκόλληση αστράφτει σαν μικρός ήλιος. Το πλοίο πρέπει να είναι έτοιμο να σαλπάρει το πρωί στις 7:50 ξανά. Έτοιμο, ξεκούραστο, σινιαρισμένο. Για Ανδροτηνομυκονία που λένε με μια λέξη και οι πράκτορες. Και πράγματι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές (πρωί Σαββάτου) ο καπετάν Θανάσης με ένα διακριτικό πρωινό σφύριγμα (μην ξυπνήσει όσους κοιμούνται ακόμα) φεύγει για το τακτικό δρομολόγια για Ανδροτηνομυκονία. Αργά το απόγευμα θα είναι και πάλι πίσω… 

Γύρω η μέσα στο απόβραδο της Παρασκευής η Ραφήνα αδιάφορη συνεχίζει την συνηθισμένη ρουτίνα της ακόμα και στην εποχή που η πανδημία χτυπάει κόκκινο στην Αττική. Όχι όμως τόσο κόκκινο στην Ραφήνα! Τα τραπέζια έχουν πια – λόγω ιού – και έχουν καταλάβει μέρος του δρόμου μπροστά στα μαγαζιά ώστε να υπάρχει η αναγκαία απόσταση μεταξύ των παρεών που βγαίνουν για φαγητό. Κλασικό στέκι ψαροφαγίας η Ραφήνα λόγω της ύπαρξης των ψαράδικων της περιοχής. Σχεδόν γεμάτα τα πρώτα. Και σχεδόν κανείς στους ημικλειστούς χώρους μπροστά στα μαγαζιά, που κάποτε συνωστίζονταν ο κόσμος. Την εποχή του κορονοϊού πολλά από τα προηγούμενα έχουν αλλάξει στη ζωή μας, στη ζωή της Ραφήνα, αλλά και – το κυριότερο για εμάς – στην ζωή των καραβιών που απόψε ξεκουράζονται για την πρωινή μάχη του δρομολογίου για τις βόρειες Κυκλάδες…

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”