ΚΟΡΘΙ: “Είν’ η κρυφή σου, η ατέλειωτη δίψα, είν’ η δίψα για καθαρό ουρανό…”
Τι είναι το καλοκαιρινό, απόμακρο και γοητευτικό Κόρθι; Στο ερώτημα θα απαντούσαν καλύτερα οι υπέροχοι στίχοι του Νίκου Πορτοκάλογλου από το τραγούδι “Δίψα”: “Παλιές σου νίκες και ήττες/ και λάθη σωστά./ Η ξενιτιά, η ξενιτιά/ του γυρισμού η χαρά/ κι αυτός ο κάποιος που σου γνέφει/ απ’ το λιμάνι μακριά./ Δεν είναι τίποτα απ’ όλα/ Κι είναι όλ’ αυτά… Είν η κρυφή σου, η ατέλειωτη δίψα/ είν’ η δίψα που σε κρατά ζωντανό/ Είν’ η κρυφή σου, η ατέλειωτη δίψα/ είν’ η δίψα για καθαρό ουρανό…”
Δεν είναι η δόξα, δεν είναι τα λεφτά, είναι του δρόμου η χαρά…” τραγουδά πάλι ο Νίκος Πορτοκάλογλου. Και πράγματι στο Κόρθι πας για του δρόμου τη χαρά καθώς διασχίζεις τα Διποτάματα μέσα από τα ψηλά βουνά της Άνδρου ή τον Άγιο Γεώργιο στο Φαράλι αγναντεύοντας από ψηλά τα γύρω νησιά του αρχιπελάγους. Στο Κόρθι καταλήγεις γιατί εκεί γιατί όπως είπαμε παραπάνω “…είναι η δίψα για καθαρό ουρανό”! Είναι αυτή “η κρυφή κι ατέλειωτη δίψα” για ζωή, που κάνει την επιστροφή αγαπητή και οικεία σε όσους φτάνουν στα ταβερνάκια του Όρμου…
“Πέρασε η μπόρα, πέρασε…” λέει το τραγούδι. Και για τον ωραίο χωριό του Κορθίου η μπόρα πέρασε. Και λέμε χωριό όλο το Κόρθι γιατί πια ένα μεγάλο κι εγκάρδιο χωριό είναι σήμερα το Κόρθι έτσι όπως εκτείνεται από την Πίσω Μεριά μέχρι του Κοχύλου και από την Καπαριά μέχρι τα Αηδόνια. Πέρασε η μπόρα λοιπόν. Τα κρούσματα μηδενίστηκαν. Οι εστίες έσβησαν. Βοήθησε η καραντίνα και η απόσταση. Και πλέον όλοι αξίζει να πάμε μέχρι το Κόρθι που ορθάνοιχτο και με σύμμαχο τον καλό καιρό και εστιατόρια ωραία δίπλα στη θάλασσα που βοηθούν να δούμε τη ζωή με άλλο μάτι μετά από έναν δύσκολο χειμώνα…
Στο Κόρθι σε ξαφνιάζει το όμορφο εστιατόριο με μια κουζίνα που δεν περιμένεις, με τακτικότητα που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα και με ασφάλεια για τον επισκέπτη…
Το Κόρθι έχει λαϊκά ταβερνάκια που θυμίζουν καρνάγια στα βράχια…
Έχει οικεία ταβερνάκια που φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά…
Και την ωραία κατάληξη της παραλίας όλου του Όρμου. Την Αγία Αικατερίνη. Το τέλος της διαδρομής. Αλλά και αρχή μιας άλλης, που οδηγεί στο πασίγνωστο “πήδημα της Γριάς”! Εκεί στην άκρη του τέλους και της αρχής της διαδρομής ένα ακόμα μπαρ…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”