Ρώσοι και Ολλανδοί: Αλήθεια τι θέλει το Μπατσί;

Πολλοί αναρωτούνται αν υπάρχει ζωή μετά θάνατο και πως θα την κερδίσουμε. Υπάρχει άραγε κανείς που να αναρωτιέται αν υπάρχει ζωή στο Μπατσί το φθινόπωρο και πως θα την κερδίσουμε; Ήταν μια σκέψη καθώς βλέπαμε το δικάταρτο ολλανδικό σκάφος να βγαίνει από το Μπατσί στις 14/10…

Είναι παράξενο. Κάποιοι στο Μπατσί ζουν μόνο με τις μνήμες τους. Πολύτιμες στον καθένα οι μνήμες του, αλλά η κοινωνία πρέπει να προχωρήσει. Χωρίς εξέλιξη δεν υπάρχει αύριο. Πολλοί καλοκαιρινοί ή περιθωριακοί δεν θέλουν αλλαγές. Δεν αντέχουν μια προσπάθεια να ανοίξουν μια πόρτα στο αύριο. Ζουν στο χτες. Επιστρέφουν κάθε καλοκαίρι στο χτες του Μπατσιού που δεν υπάρχει πια. Και  αντιδρούν μάλιστα σε αυτό που έχει κάνει το Μπατσί να γίνει τουριστική βιτρίνα της Άνδρου.

Επιλέγουν να μην βλέπουν ή να μην θέλουν το μεγάλο τουριστικό Μπατσί του καλοκαιριού! Τους ενοχλεί και στην ησυχία τους!!! Και αγνοούν πως κάθε χειμώνα το Μπατσί σβήνει, χάνεται, μικραίνει!!! Και γίνεται ένας μικρός οικισμός λίγων εκατοντάδων κατοίκων που περιμένουν για να υπάρξουν και να δουλέψουν… το επόμενο Πάσχα! Ή, το καλοκαίρι. Τότε που θα έρθουν όλοι, θα έρθουν κι αυτοί! Για να ησυχάσουν!!! Να φάνε και να πιούν – αν είναι δυνατόν; – μόνοι τους! Μόνο που το Μπατσί για να ζήσει πρέπει να παραμείνει και να εξελιχθεί τουριστικά. Να έρχεται κόσμος. Να έρχονται σκάφη. Ολοένα και περισσότερους μήνες τον χρόνο.

Ένα μεγάλο ξύλινο ολλανδικό δικάταρτο έφτασε στο Μπατσί στις 14/10. Δυσκολεύτηκε με τον καιρό και απάγκιασε στα Γαυριονήσια το βράδυ. Το ολλανδικό σκάφος έχει ξανάρθει κι άλλες χρονιές τέτοια εποχή χάρη στη μαρίνα…

Γράψαμε πως εφέτος μέσα Οκτώβρη γέμισε η μαρίνα του για 2-3 μέρες σκάφη και τουρίστες: Ολλανδούς και Ρώσους. Γράψαμε και ρωτήσαμε γι’ αυτό το συμβάν. Και μάθαμε πως οι Ρώσοι ήρθαν γιατί η επικεφαλής τους ήξερε το Μπατσί! Ήξερε την ΜΑΡΙΝΑ!!! Ήξερε και τον Γ.Θωμά. Τον πήρε τηλέφωνο. Κι έφερε για δύο μέρες 10 σκάφη και 98 επισκέπτες.

Έτσι γίνονται οι δουλειές το φθινόπωρο (ή ακόμα και το καλοκαίρι). Κι όχι όπως έγραψε ένας άσχετος: “τι θες να κρατάμε μαγαζιά ανοικτά μην περάσει κανένας Ρώσος;”  Εξυπνάδες για κουτούς. Το Μπατσί πρέπει να οργανωθεί και να δικτυωθεί με τον ελληνικό και διεθνή τουρισμό και το φθινόπωρο. Και αυτό θέλει σκέψη, οργάνωση, εμπειρία, ομαδικότητα.

Ο οικισμός δεν μπορεί να σταθεί χωρίς κάποια ανοικτά ξενοδοχεία και εστιατόρια. Κλείνουν όμως από μέσα Σεπτέμβρη. Και δεν υπάρχει ένα συμβεβλημένο πρακτορείο να φέρει κόσμο. Δεν υπάρχει ένα μεγάλο ξενοδοχείο να δικτυωθεί με τον διεθνή τουρισμό όπως συμβαίνει στα άλλα νησιά. Κάποιοι πρέπει να σκεφτούν, να συνεργαστούν και να δουν τι μπορεί να γίνει…

Τα 10 ιστιοφόρα σκάφη που ήρθαν στις 12/10 κάνουν αγώνες στις 13/10 ανοικτά Μπατσί και Γαύριο. Όλα ξεκίνησαν από μια οδηγό που ήξερε την μαρίνα και πήρε τηλέφωνο για να βρει ανοικτά. Τόσο απλό ήταν…

Κι ακόμα φτάνει επιτέλους το ανάθεμα για την μαρίνα, που εδώ και 10 χρόνια άνοιξε το Μπατσί στον κόσμο. Φτάνει πια η θλίψη και το “χάσαμε 150 μέτρα άμμο στα αριστερά που πήγε στα δεξιά”! Αν είναι δυνατό ο σημερινός τουρισμός με χιλιάδες σκάφη στο Αιγαίο να αναφέρεται σε μια μόνο παραλία 150 μέτρων. Στο Μπατσί ο καλοκαιρινός τουρισμός αριθμεί δεκάδες χιλιάδες κάθε μήνα. Όλοι αυτοί έχουν αυτοκίνητα. Δεν μένουν στο Μπατσί. Μένουν πιο έξω. Πηγαίνουν για μπάνιο στα χιλιόμετρα παραλιών: του Αγίου Πέτρου, στο Κυπρί, στην Χρυσή Άμμο, στον Φελλό…

Όμω; καταλήγουν στο Μπατσί για να διασκεδάσουν. Για να φάνε και να πιούνε. Για να δουν κόσμο. Ελάχιστοι πια έρχονται κυρίως για μπάνιο στην μικρή δεξιά και πολύ μεγάλη αριστερά παραλία του! Η μαρίνα άνοιξε το Μπατσί στον κόσμο. Χωρίς αυτή το Μπατσί θα ήταν κάτι σαν τον Φελλό. Και ο κόσμος, τα σκάφη έφεραν τα καλά μαγαζιά/ Τα οποία με την σιερά τους άνοιξαν το Μπατσί στην Άνδρο και στην Αττική.

Οι δυνατότητες υπάρχουν. Δεν υπάρχει οργάνωση και σχέδιο. Δεν υπάρχουν μεγάλοι επενδυτές. Υπάρχει πολύ γκρίνια, πολλές αντιπαλότητες, πολλές ανικανότητες. Κι όσο το Μπατσί δεν ανοίγει πανιά στον κόσμο και στο φθινόπωρο τόσο θα μένει αγκυροβολημένο στο μικρό καλοκαίρι. Και θα μένει μικρό. Και θα γκρινιάζει. Και θα λέει εξυπνάδες για εσωτερική κατανάλωση. Και θα ασχολείται με τα ασήμαντα. Και θα χάνει το ένα καράβι μετά το άλλο, περιμένοντας κάθε φορά… το επόμενο καλοκαίρι!… 

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”