Η πίτα του δημαρχείου: επιστροφή στην ημι-κανονικότητα…
Στο προαύλιο του δημαρχείου της Άνδρου έγινε η κοπή της πίτας των εργαζομένων του Δήμου Άνδρου. Με ένα ελαφρό ψιλόβροχο, αλλά σε εξωτερικό χώρο λόγω covid-19, 50 περίπου εργαζόμενοι του Δήμου προσήλθαν για την κοπή της πίτας. Μια παραδοσιακή τελετή που εδώ και δύο χρόνια έχει εξαφανιστεί μιας και η πανδημία οδήγησε στην απομόνωση και στην αναστολή συγκεντρώσεων σε κλειστούς χώρους. Έστω όμως κι έτσι η κοπή της πίτας του δημαρχείου υπό το ελαφρό ψιλόβροχο και με αποστάσεις και μάσκες οι περισσότεροι – υπό τις νέες συνθήκες – ήταν μια αχτίδα φωτός πως ίσως κάνουμε Πάσχα με καλύτερους όρους από τις προηγούμενες χρονιές.
Κατά τα άλλα τα γνωστά. Η ηγεσία του Δήμου, οι ιερείς, οι εργαζόμενοι. Παρόντες δήμαρχος και οι δύο αντιδήμαρχοι από την περιοχή της Χώρας. Ο παπα-Μιχάλης λόγω εντοπιότητας, ιερέας της Χώρας γαρ και η αδελφότητα της Παναχράντου με επικεφαλής και της τελετής τον πατέρα-Ευδόκιμο. Έστω κι έτσι η κοπή της πίτας στο ύπαιθρο Φλεβάρη μήνα όμως ήταν μια μικρή ανάσα μέσα στη συννεφιασμένη μέρα. Μια επιστροφή στην ημι-κανονικότητα για να χρησιμοποιήσουμε μια φράση των ημερών. Λεπτομέρεια: όση ώρα ευλογούσε ο Ευδόκιμος ψιλο-ψιχάλιζε, όταν μοιράστηκαν τα δεκάδες συσκευασμένα κομμάτια της πίτας σταμάτησε η βροχή. Και μια ώρα αργότερα έριχνε καταρράκτες…
Ως προς το φλουρί όποιος το εύρισκε κέρδιζε ένα οικογενειακό τραπέζι στο “στέκι του Αντρέα” όποτε θα ήθελε. Το αστείο της μέρας: ο δήμαρχος είπε χαριτολογώντας “όποιος κερδίσει μπορεί κατά το ελληνικότερο να ανταλλάξει το τραπέζι με το να στερήσει τρεις μέρες άδεια από όποιον συνάδελφο του δεν χωνεύει”!!! Μιας και στην Ελλάδα συμπλήρωσε ισχύει κυρίως αυτό που είπε κάποτε ο μακαριστός Χριστόδουλος όχι τι θα κερδίσει κάποιος, αλλά το “να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα”… Κι έπεσε πολύ γέλιο. Η πίτα που κόπηκε και τα δεκάδες συσκευασμένα κομμάτια ήταν κατασκευή και προσφορά του εστιάτορα Βαγγέλη Λοτσάρη, αδελφού του δημάρχου. Αυτά. Και του χρόνου να έχουμε ξεφύγει από την μέγγενη της πανδημίας και να γιορτάζουμε ελεύθερα…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”