ΑΝΤΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ…
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
Το καλοκαίρι τέλειωσε. Η επισφράγιση του τέλους η καταιγίδα Ντάνιελ στην Ελλάδα και η πτώση της θερμοκρασίας στην Άνδρο με την παρέλευση των πρώτων ημερών του Σεπτεμβρίου. Τι μένει να θυμόμαστε πέρα από τις προσωπικές στιγμές ενός εκάστου; Κάποιες υπέροχες εικόνες. Κάποια μοναδικά βράδια. Μερικά υπέροχα πρωινά. Η αίσθηση της πρωινής υγρασίας στο μπαλκόνι. Τα πολυπληθή πανηγύρια σε όλο το νησί. Οι τελευταίες μέρες του Αυγούστου με τον ολόχρυσο ήλιο το ξημέρωμα και τα δύο σπάνια φεγγάρια του. Ξεκινάμε την μικρή αναφορά με ένα ολόχρυσο γαλήνιο πρωινό τέλος Αυγούστου που φωτίζει μοναδικά την βενετική Χώρα της Άνδρου, το ερειπωμένο κάστρο, τον ξεχωριστό φάρο, το υπέροχο Αιγαίο…
Συνεχίζουμε με το δεύτερο φεγγάρι του Αυγούστου πάνω από το Αιγαίο και την Χώρα της Άνδρου. Οι εναλλαγές των ουράνιων σωμάτων πάνω από τα ανθρώπινα που καθημερινά συνεχίζουν την δική τους επίγεια ιστορία…
Και μετά η καλοκαιρινή παραλία. Οι καλοκαιρινές παραλίες. Κατάμεστες κι αυτή τη φορά. Πιο πολύ από κάθε άλλη φορά. Σκηνές καθημερινές που με την έλευση του φθινοπώρου χάνονται. Σαν μια οφθαλμαπάτη. Υπήρξαν σ΄ένα καλοκαίρι, που πέρασε και χάθηκε…
Το επίμαχο του εφετινού καλοκαιριού ξεκίνησε από τις απίστευτες αυθαιρεσίες της Μυκόνου. Μετά έγινε “κίνημα της πετσέτας στην Πάρο. Πήγε μέχρι τη Νάξο. Και μετά έγινε τηλεοπτικό στόρι. Μέχρι που το έκαψαν οι δασικές πυρκαγιές. Μετά ήρθαν οι πλημμύρες. Και ποιος θυμάται πια τις ακρότητες της Μυκόνου, της Πάρου, της Νάξου; Ελπίζουμε το επόμενο καλοκαίρι να υπάρξει περισσότερη οργάνωση και ευταξία. Στην φωτογραφία το “κίνημα της πετσέτας” ως “κίνημα της ιδιωτικής ομπρέλας” στην καλοκαιρινή Άνδρο…
Και το “κίνημα της ξαπλώστρας”. Υπάρχει και αυτό καθώς χιλιάδες είναι οι επισκέπτες καθημερινά στα μπιτς-μπαρ σε όλες τις Κυκλάδες. Και στην Άνδρο. Γιατί χιλιάδες είναι καθημερινά οι επισκέπτες που αναζητούν την άνεση και εξυπηρέτηση που αυτά προσφέρουν. Αν δεν υπήρχαν αυτοί δεν θα υπήρχαν μπιτσ-μπαρ. Μιλώντας στο τηλέφωνο με την Α.Σ. που κάνει διακοπές λίγες μέρες στην Καλαμάτα αυτές τις μέρες ρώτησα πως περνάει. Η απάντηση: “Εξαιρετικά. Σε ένα ωραίο παλιό ξενοδοχείο δίπλα στην θάλασσα. Το λένε Φλοίσβο.” Από το όνομα φαίνεται η παλαιότητα του. Υπέροχο όνομα μιας άλλης εποχής. Και η πρώτη παρατήρηση. “Φάγαμε στο μπιτς-μπαρ του ξενοδοχείου δίπλα στη θάλασσα! Ήταν εξαιρετικά!” Μέχρι και ο Φλοίσβος έχει πια μπιτς-μπαρ δίπλα στην θάλασσα. Ο κόσμος και η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δικά σου μελαγχολία, που λέει και ο ποιητής. Όλοι και όλα μπορούν να συνυπάρξουν. Αρκεί να τηρείται η νομιμότητα όλων προς όλους…
Το εντυπωσιακό της καλοκαιρινής διαδρομής: την πιο νόστιμη πατάτα τηγανιτή την φάγαμε σε μπιτς-μπαρ! Στις Αποθήκες, όπως εξήγησε ο Μιχάλης πρώην μάγειρας στα καράβια, την πατάτα την τηγανίζουν με την φλούδα! Και την τηγανίζουν σε πολύ υψηλή θερμοκρασία και για λίγο χρόνο. Δεν προλαβαίνει να ρουφήξει το λάδι. Διατηρεί έτσι την γεύση της πατάτας. Στην Αγγλία τις ψήνανε στον φούρνο με το φλούδι κι ήταν υπέροχες. Να που και τα μπιτς-μπαρ καινοτομούν με τον τρόπο τους…
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Και μετά τις καλοκαιρινές καθημερινές εικόνες, τον ήλιο και το φεγγάρι, τις πετσέτες και τις ξαπλώστρες, τις πατάτες και τη θάλασσα ας δούμε και τον πολιτισμό του καλοκαιριού. Γιατί κάθε καλοκαίρι μαζί με τις στιγμές χαλάρωσης, απόλαυσης, ουράνιας αίσθησης στο γυμνό κορμί κάτω από τον ήλιο και το φεγγάρι, φέρνει και μια σταγόνα πολιτισμού…
Ένα βιβλίο. Μια παλιά καλοκαιρινή αισθητική και πνευματική απόλαυση. Για όσους εξακολουθούν σε έναν κόσμο εικόνων να διαβάζουν. Επισκεφθήκαμε στην Τήνο τον μεγάλο δάσκαλο ζωής και σπουδαίο καλλιτέχνη, το Κώστα Τσόκλη. Και τις δύο εκθέσεις του. Την συνεχώς ανανεούμενη στο παλιό μουσείο και την καινούρια στο νέο μουσείο που ετοιμάζεται από τον ίδιο. Μιλήσαμε για πολλά. Ξεφύλλισε και συζήτησε μαζί μας για το βιβλίο μας “Η Ποίηση στο Ελληνικό Τραγούδι”. Ήταν ένα καλοκαιρινό πρωινό από αυτά που μένουν στη μνήμη και χαράζουν την ζωή…
Εμείς πήγαμε στην Τήνο του Τσόκλη. Και του παλιού φίλου και συνοδοιπόρου από τα χρόνια της Αμερικής στα μονοπάτια του πολιτισμού Ντίνου Σιώτη. Τότε ήταν επικεφαλής του γραφείου Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στη Νέα Υόρκη. Τώρα είναι διοργανωτής λογοτεχνικών φεστιβάλ στην Τήνο και στην Αθήνα. Και συγγραφέας. Τώρα ήρθε από την Τήνο δύο μέρες να δει τις δύο μεγάλες και πασίγνωστες ετήσιες καλοκαιρινές εκθέσεις της Άνδρου: του Ιδρύματος Γουλανδρή και του Ιδρύματος Κυδωνιέα. Τον εντυπωσίασε του Μποτσογλου στου Γουλανδρή, αλλά εξέφρασε ενθουσιασμό και για την εικαστική έκθεση στου Κυδωνιέα, που επιμελήθηκε για 29η φορά η Αθηνά Σχινά. Η Άνδρος χάρη στα δύο κορυφαία ιδρύματά της και στις εκθέσεις τους αποτελεί πανελλήνια αναφορά κι ας μην το καταλαβαίνουμε κάποιες φορές…
ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΜΠΑΣΑΝΤΗΣ
Ελπιζω μετα απο 5 χρονια να γραψετε με τον ιδιο τιτλο ρεπορταζ ,πιο πλουσιο σε υλη και ημερομηνια τελος Οκτωβριου . Το νησι αξιζει 6μηνη σεζον και οι κατοικοι πρεπει να το διεκδικησουν.