Ενδοκυκλαδικά ή η οδύσσεια ενός Κυκλαδίτη…
– Μήπως επειδή οι νησιώτες είμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας, παραμελημένοι σε κάθε επίπεδο; Ξεχασμένοι από το κράτος, αφημένοι στη μοίρα μας;
Θα λένε οι διάφοροι διαφεντεύοντες σίγουρα:
“Τι να τα κάνετε εσείς τα νοσοκομεία, τις δημόσιες υπηρεσίες, την τακτική ενδοκυκλαδική ακτοπλοΐκή σύνδεση κλπ κλπ, εσείς που έχετε το προνόμιο να ζείτε ειδυλλιακά, δίπλα στη θάλασσα με τα όμορφα άσπρα σπιτάκια σας και τον υπέροχο μαζικό τουρισμό σας και τα πολλά λεφτά σας;
Πάρτε ένα πλοίο ή αεροπλάνο, αν έχετε αεροδρόμιο στο νησί σας, και ελάτε στην Αθήνα να κάνετε τη δουλειά σας.. Ποιο το πρόβλημα;
Κι αν δεν είναι για δουλειά αλλά έχετε πάθει και τίποτα σοβαρό, θα έρθει να σας πάρει το ΕΚΑΒ, μην ανησυχείτε..
Πάρτε και μια ωραία άδεια από τη δουλειά σας, ξοδέψτε ένα μισθό και ελάτε στην Αθήνα.. Θα ξοδέψετε άλλον ένα μισθό αν δεν έχετε σπίτι ή κάποιον να σας φιλοξενήσει..”
Αν μένεις στη Σύρο κι έχεις έρθει στις διακοπές των Χριστουγέννων στην Πάρο με την οικογένειά σου που αποτελείται από 2 νήπια για να δεις τους γονείς και τα αδέρφια σου, τότε ζεις επικίνδυνα και δεν το ξέρεις κιόλας..
Γιατί, ενώ προγραμματίζοντας το ταξίδι, πριν φύγετε στις 26 Δεκεμβρίου (και μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου) τσεκάρατε τα δρομολόγια των πλοίων και έδειχναν ότι υπάρχει πλοίο επιστροφής (φιού) από την Πάρο στη Σύρο στις 2 Ιανουαρίου (Σποράδες Star).. την πρώτη Ιανουαρίου μπαίνεις στο διαδίκτυο να εκδώσεις εισιτήρια επιστροφής για την Τρίτη 2 Ιανουαρίου και το δρομολόγιο δε φαίνεται πουθενά.. Για την ακρίβεια το πρώτο διαθέσιμο δρομολόγιο Πάρος-Σύρος που εμφανίζει το πρόγραμμα είναι στις 6 ΜΑΪΟΥ!!!
Άρα τί πρέπει να κάνουμε εμείς η τετραμελής οικογένεια;
Α) Μένουμε στην Πάρο επ’ αόριστον περιμένοντας πότε το κράτος θα δεήσει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις ως προς την επιδοτούμενη άγονη ενδοκυκλαδική γραμμή και να πιέσει την όποια ακτοπλοΐκή εταιρεία την έχει αναλάβει να βάλει άμεσα (χάχα) νέα δρομολόγια; Το ξέρω παίζουμε με την τύχη μας… και μπορεί να ξεμείνουμε εδώ καμιά δεκαριά μέρες τουλάχιστον..
Β) Επειδή έχουμε και παιδιά μικρά και την εργασία μας να μας περιμένει και τέλος πάντων πρέπει να γυρίσουμε στο σπίτι μας κάποια στιγμή, παίρνουμε το πλοίο από Πάρο για Πειραιά και μετά αυθημερόν άλλο πλοίο από Πειραιά για Σύρο.
Ας κάνουμε έναν πρόχειρο υπολογισμό του κόστους σε αυτό το σημείο… Μόνο τα εισιτήρια των 2 πλοίων κοστίζουν 410 ευρώ.. Μισός μισθός δηλαδή! Ας μη μιλήσουμε και για την πολύωρη ταλαιπωρία όλων μας κάνοντας αυτή την επιλογή.
Θλιβερή διαπίστωση για ακόμα μία φορά ότι πράγματι είμαστε και θα είμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας σε μία Ελλάδα 2 ταχυτήτων με τα νησιά μας να είναι επίσης 2 ταχυτήτων, της καταθλιπτικά αργής και άδειας χειμερινής περιόδου και της ανυπόφορα γρήγορης και γεμάτης θερινής.
*Για όσους θέλουν να γνωρίζουν λίγο παραπάνω τί συμβαίνει :
Ενδοκυκλαδικά δρομολόγια μεταξύ Οκτωβρίου και Μαρτίου υπάρχουν όποτε και εάν έχει κέφια η εταιρεία από τον Οκτώβριο έως τον Μάρτιο και από Απρίλιο μέχρι Σεπτέμβριο ένα σωρό ταχύπλοα καθημερινά αλλά μόνο για τα τουριστικά νησιά φυσικά και με τις τιμές απλησίαστες, ούτε στο εξωτερικό να πήγαινες δηλαδή.