ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ: ΤΟ ΜΑΓΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ…

Μια φορά κι έναν καιρό, τότε που η κοινωνία είχε εργένηδες και εργαζόμενους κι όχι simgles και couples, ανθούσαν τα μαγέρικα. Τα θυμάμαι στο κέντρο της πόλης και στα λιμάνια. Ένα, υπόγειο, το θυμάμαι, σε μια πάροδο της οδού Αθήνας. Ένα άλλο στα Χανιά. Δύο-τρια στη Χώρα της Άνδρου. Ένα στο Γαύριο. Σε όλα είχα κάτσει πολλές φορές. Κάποτε ήμουν τακτικός στα Χανιά, που εργάστηκα κοντά ένα χρόνο. Στο Νειμποριό πήγαινα για καιρό σε δύο. Στο Γαύριο ήταν μια στάση πριν το καράβι για Ραφήνα.

Τα χρόνια πέρασαν τα παλιά μεσημεριανά μαγέρικα με τα φαγητά της κατσαρόλας και του φούρνου στις προθήκες και με το τζάμι, όπου μπορούσες να διαλέξεις, έκλεισαν ένα-ένα. Οι εποχές άλλαξαν. Όμως υπάρχουν ακόμα μαγέρικα που επιμένουν στο Νειμποριό της Άνδρου, για εργένηδες, για περαστικούς, για μετά το μπάνιο και για οικογένειες. Τιμές συφερτικές που θα έλεγε και η μάνα μου. Τιμές για βαλάντια που έχουν ξεχάσει τα εστιατόρια και θέλουν κάτι καλό και συφερτικό. Ή, όπως το λένε στην εποχή μας: value for money!…

Εδώ και μερικά χρόνια έχω σταθεροποιηθεί τα μεσημέρια μου στο Αρχιπέλαγος. Ιδίως όταν περνώ τις εργένικες περιόδους – όταν οι της οικογένειας απέχουν λόγω φόρτου εργασίας από το νησί. Τα καλοκαίρια μετά την πρωινή διαδρομή και αναφορά στο Εν Άνδρω και το επακόλουθο καλοκαιρινό μπάνιο καταλήγω συνήθως στο Αρχιπέλαγος του Βαγγέλη Μενδρινού. Καμιά φορά – το πρωινό όταν έχω διάθεση – περνάω πηγαίνοντας στη Χώρα για καμιά δουλειά και χαζεύω τον κυρ – Χαράλαμπο Μενδρινό. Θαύμα της φύσης ο κυρ – Χαράλαμπος. Παλιός για πολλά χρόνια μάγειρας στα ποντοπόρα καράβια των ανδριώτικων εταιρειών. Μάστορας στη μαγειρική. Ταλέντο στην πολυμαγειρική!

Μπορεί να μαγειρεύει πλήθος φαγητά ταυτόχρονα. Όπως ένας σκακιστής παίζει ταυτόχρονα σκάκι με πολλού αντιπάλους έτσι και ο κυρ – Χαράλαμπος παίζει ταυτόχρονα σκάκι μαγειρικής από 12 μέχρι 16 φαγητά ημερησίως! Με επιτυχία… Εδώ ένα πάμε να φτιάξουμε και μπερδευόμαστε. Αυτός τα βγάζει πέρα με επιτυχία – ανάλογα την μέρα – με μέχρι και 16. Ολόκληρο μενού μόνος του. Ακάματος…

Ποιος θα το λέγε. Κοντεύει τα 90. Έχει πλήρη διαύγεια πνεύματος. Και πλήρη εργασιακή επάρκεια. Και κάθε μέρα αναλαμβάνει το μαγείρεμα στο μαγαζί του γιου του, του Βαγγέλη, στο Νειμποριό. Τον φωτογραφήσαμε ένα πρωινό την ώρα που ετοίμαζε την καθημερινή φουρτάλια. Γύρω του ταψιά, κατσαρόλες, αλλά φαγητά σε εξέλιξη. Και άλλα στην κατάληξη. Στον φούρνο κρατούσε ζεστά τον μουσακά και τα γιουβέτσια. Στην βιτρίνα είχαν πάρει θέση οι μπάμιες, τα φασολάκια, η πανσέτα με τις πατάτες φούρνου, το ιμάμ. οι γίγαντες, τα γεμιστά (σταθερή αξία) κλπ… 

Στα μαγέρικα μαγειρεύουν πάντα πρωί. Έτσι και στο Αρχιπέλαγος. Ο κυρ – Χαράλαμπος ξεκινά στις 7:30 το πρωί και ολοκληρώνει γύρω στις 11:00 και κάτι. Κοντά ένα τετράωρο δημιουργικής απασχόλησης. Έχει καταργήσει ή δεν ξέρει το καφενείο – με εξαίρεση το μαγέρικο που κάθε μεσημέρι είναι εκεί απολαμβάνοντας ένα πιάτο φαγητό, μια σαλάτα κι ένα ποτηράκι κρασί. Απολαμβάνει τους πελάτες, φίλοι οι περισσότεροι, ντόπιοι, αλλά και οι τακτικοί παραθεριστές, που παίρνουν φαγητό για το σπίτι. Το μεσημέρι αρχίζουν να αδειάζουν σταδιακά, κατσαρόλες, ταψιά. Λιγοστεύει ο κατάλογος, όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες…

Τέχνη η μαγειρική κι ο κυρ – Χαράλαμπος με κάποιο τρόπο την κληροδότησε στους γιούς του. Εξαιρετικός μάγειρας ο γιός του ο Γιάννης. Παλαιότερα είχε το Παλινώριο στο Νειμποριό. Σπουδαίος μάγειρας της κατσαρόλας. Με γενναιόδωρες μερίδες. Εδώ και χρόνια πέρασε σε μεγάλη εταιρεία σεφ. Τον συναντάμε καμιά φορά καλοκαίρι στο Αρχιπέλαγος. Όταν πιάνει Άνδρο για ξεκούραση. Βλέπεις το μαγέρικο του Βαγγέλη είναι και λίγο στέκι για την οικογένεια και για φίλους για πολύ μεγάλο μέρος του χρόνου.

 

Κι επειδή το value for money στο μαγέρικο του Αρχιπελάγους ξεχωρίζει κάθε μεσημέρι δυσκολεύεσαι να βρεις τραπέζι έξω στην αυλή που βλέπει Χώρα. Η αλήθεια είναι το Αρχιπέλαγος εκτός από συφερτικό και αξιοπρεπές φαγητό έχει και θέα. Value for view που θα έλεγαν οι σύγχρονοι…  

Αλλά με λίγη καλή προσπάθεια όλοι οι καλοί χωράνε στου Βαγγέλη. Και άμα μερικοί παλιοί γνώριμοι δεν χωράνε τρώνε και μέσα στη σάλα, μπροστά στις ορθάνοικτες τζαμαρίες. Όπως υπονοείται και από τις δύο τελευταίες φωτογραφίες. Υπάρχουν λύσεις άμα θέλεις…

“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”